திருவள்ளுவர் அருளிய
திருக்குறள் 1024

ஆற்றுப் படுகை நெசவாளர் குடியிருப்பில் கடுமையான விஷக்காய்ச்சல் பரவிப் பல குழந்தைகளும் முதியவர்களும் மயங்கி விழுந்த போது, ஊர் அதிகாரிகள் என்ன செய்வது என்று தெரியாமல் மன்றத்தில் கூடி முடிவின்றிப் பேசிக் கொண்டிருந்தனர். ஆனால் முதிய நாட்டு மருத்துவர் சதாசிவத்தின் மகள் மரகதம், ஒரு நொடி கூடத் தாமதிக்காமல் தன் தோட்டத்து நிலவேம்பு, சுக்கு, துளசி இலைகளைப் பறித்துக் கூடைகளில் சுமந்து வந்தாள்; ஊரின் நடுவே பெரிய செப்புக் கொப்பரைகளை ஏற்றி மூலிகைக் கசாயத்தைக் காய்ச்சி ஒவ்வொரு குடிசைக்கும் நேரில் சென்று புகட்டினாள். இரண்டே நாட்களில் ஊரின் காய்ச்சல் தணிந்து குழந்தைகள் எழுந்து விளையாடத் தொடங்கினர். சதாசிவம் தன் மகளின் சோர்ந்த முகத்தைப் பார்த்துப் பெருமையோடு பேசினார். "மரகதம், அதிகாரிகள் அமர்ந்து திட்டம் தீட்டிக்கொண்டே இருந்த போது, நீ தாமதிக்காமல் களத்தில் இறங்கிச் செயல்பட்டாய். தம் குடும்பத்தையும் சமுதாயத்தையும் உயர்த்துகின்ற நற்செயல்களில் காலம் தாழ்த்தாமல் விரைந்து முயன்று உழைப்பவர்களுக்கு, அவர்கள் அதிகமாக வழிவகைகளை ஆராய்ந்து அலட்டிக் கொள்ளாமலேயே அச்செயல்கள் தாமாகவே இனிதே நிறைவேறி வெற்றியைத் தரும் (சூழாமல் தானே முடிவெய்தும் தம்குடியைத் தாழாது உஞற்று பவர்க்கு). உன் உடனடிச் செயலே நம் மக்கள் அனைவரையும் காப்பாற்றியுள்ளது" என்றார். ஊர்ப் பெரியவர்கள் மகிழ்வோடு மரகதத்தின் மருந்தகத்திற்குத் தேவையான விறகுகளையும் மூலிகைகளையும் சுமந்து வந்து கொடுத்தனர்; மரகதம் தன் செப்புக் கொப்பரைகளைக் கழுவி வைத்துவிட்டு அடுத்த நாள் காலையிலான மூலிகைச் சாறுகளைப் பாத்திரங்களில் ஊற்றி வைத்தாள்.

When a virulent seasonal swamp fever afflicted the riverside weavers' settlement, leaving dozens of infants and elders bedridden with burning chills, town administrators sat in the public hall disputing budgets and protocols. Refusing to lose a single minute to bureaucratic delay, master physician Sadhasivam's daughter, Maragatham, gathered bushels of fresh fever-reducing herbs from their garden, transported them to the village center, and set large copper cauldrons boiling over woodfires to administer hot medicinal broths directly to every affected hut. Within forty-eight hours, the fever broke across the hamlet and the children recovered their strength. Watching his exhausted daughter strain the remaining extracts, Sadhasivam embraced her with deep pride. "Maragatham, while others spent days deliberating theoretical strategies, you acted without hesitation. For those who labor swiftly without procrastination to preserve and elevate their people, their objectives achieve spontaneous, complete success without requiring complicated scheming (சூழாமல் தானே முடிவெய்தும் தம்குடியைத் தாழாது உஞற்று பவர்க்கு). Your immediate dedication delivered an entire community from tragedy." Town elders arrived bearing cartloads of seasoned firewood and dried medicinal roots to replenish her dispensary, while Maragatham washed the copper kettles and prepared herbal tinctures for the morning rounds.