திருவள்ளுவர் அருளிய
திருக்குறள் 1023

கடும் வறட்சியால் நிலத்தடி நீர் வற்றி ஊரே வீடுகளைக் காலி செய்துவிட்டு வெளியேறத் தயாரான போது, இளம் கிணறு வெட்டும் தொழிலாளி ராமநாதன் உறுதியோடு நின்றான். "என் முன்னோர்களின் மண்ணை விட்டு நாம் ஓடக்கூடாது; எங்கள் குடியைக் காக்க இந்த வறண்ட பாறையில் நீர் ஊற்றைத் தோண்டி எடுப்பேன்" என்று சங்கல்பம் செய்து கொண்டான். பாறையைத் துளையிட முடியாது என்று பலரும் ஏளனம் செய்த போதும், தன் வெள்ளி வளையலை விற்று இரும்பு உளிகளை வாங்கித் தனியாளாகப் பாறையைப் பிளக்கத் தொடங்கினான். பன்னிரண்டாம் நாள் சுட்டெரிக்கும் வெயிலில் அவன் உழைத்துக் கொண்டிருந்த போது, அவ்வழியே வந்த முதிய நீரியல் நிபுணர் சோமு அவனது தளராத உறுதியைப் பார்த்துத் தன் பாறைத் துளையிடும் கருவிகளோடு அவனுடன் இறங்கினார். இருவரும் இணைந்து பாறையை உடைத்த போது, அடியில் இருந்த நிலத்தடி நீரூற்று பொங்கி எழுந்து முப்பது அடி ஆழக் கிணற்றை நன்னீரால் நிரப்பியது. ராமநாதனை அணைத்துக் கொண்ட சோமு, "ராமநாதா, 'என் குடும்பத்தையும் என்னைச் சார்ந்த சமுதாயத்தையும் நல்வழியில் உயர்த்துவேன்' என்று திடசங்கல்பம் பூண்டு ஓயாது உழைப்பவனுக்கு, இயற்கையின் பேராற்றலான தெய்வமே கூடத் தன் ஆடையை வரிந்து கட்டிக்கொண்டு முன்வந்து வழிகாட்டி உதவி செய்யும் (குடிசெய்வல் என்னும் ஒருவற்குத் தெய்வம் மடிதற்றுத் தான்முந் துறும்). உன் தூய எண்ணமே இந்த நீரூற்றைத் திறந்து வைத்துள்ளது" என்றார். ஊர் மக்கள் அனைவரும் மண்குடங்களோடு ஓடிவந்து தண்ணீரை அள்ளினர்; ராமநாதன் தன் மரக் குவளையில் குளிர்ந்த நீரை எடுத்துத் தன் தாயின் கைகளில் கொடுத்து மகிழ்ந்தான்.

During an unprecedented drought that parched rural aquifers and prompted farming families to abandon their ancestral homesteads, a young well-digger named Ramanathan made an unshakeable vow: "I will not allow our lineage to abandon this soil; I will dig until fresh water flows to sustain our village." Despite cynics warning that penetrating the subterranean granite shelf by hand was impossible, Ramanathan sold his silver bangle to purchase heavy forged chisels and began chipping away at the bedrock under the blazing sun. On the twelfth day of blistering, solitary labor, veteran hydrologist Somu arrived in the township. Witnessing the young laborer's bleeding hands and fierce determination, Somu descended into the pit with his specialized rock-splitting wedges to assist him. Striking a deep fissure in the stone together, a pressurized artesian spring ruptured forth, rapidly filling the thirty-foot excavation with crystal-pure freshwater. Embracing the drenched youth, Somu said: "Ramanathan, when a person resolves with pure devotion, 'I will uplift and preserve my household and my people,' providence itself girds its garments and steps forward to lead the way to victory (குடிசெய்வல் என்னும் ஒருவற்குத் தெய்வம் மடிதற்றுத் தான்முந் துறும்). Your steadfast spirit summoned the living waters of the earth." Villagers hurried with clay jars and brass pots to draw the sweet water, while Ramanathan dipped his wooden cup into the rising spring and handed the first drink to his weeping mother.