திருவள்ளுவர் அருளிய
திருக்குறள் 1018

ஊர்க் குழந்தைகளுக்கு வழங்கப்படும் அவசரகால நெல் சேமிப்புக் கிடங்கில், அரிசியோடு ஆற்று மணலையும் தூசியையும் கலந்துவிட்டு நல்ல அரிசியைத் திருடி விற்ற கணக்கன் சோமு, ஊர்ப் பெரியவர்களிடம் கையும் களவுமாகப் பிடிபட்டான். அவனது இழிவான செயலால் கூடியிருந்த தாய்மார்களும் முதியவர்களும் முகம் சுளித்து வெட்கப்பட்டுத் தலைகுனிந்தனர்; ஆனால் சோமுவோ சிறிதும் கூச்சமின்றி, "வியாபாரத்தில் இதெல்லாம் சகஜம்; இதற்கு ஏன் இவ்வளவு கூச்சல்?" என்று ஏளனமாகச் சிரித்தான். கலப்பட அரிசியை ஒரு கைப்பிடி அள்ளித் தரையில் சிதறவிட்ட முதிய கிடங்குப் பொறுப்பாளர் சிதம்பரம், சோமுவை நோக்கி அமைதியாகப் பேசினார். "சோமு, உன் கேவலமான செயலைக் கேட்டு இங்கே கூடியிருக்கும் தாய்மார்கள் வெட்கப்பட்டுத் தலைகுனிகிறார்கள்; ஆனால் நீயோ சிரிக்கிறாய். மற்றவர்கள் கண்டாலே வெட்கப்படக்கூடிய இழிவான பழிச்செயலை ஒருவன் வெட்கமே இல்லாமல் செய்வானானால், அவனைக் கண்டு அறநெறியே வெட்கப்பட்டு அவனை விட்டு நீங்கிவிடும் பெரும் குற்றத்தை அவன் கொண்டவனாகிறான் (பிறர்நாணத் தக்கது தான்நாணா னாயின் அறம்நாணத் தக்கது உடைத்து). அறமே உன்னை விட்டு வெட்கப்பட்டு விலகிய பிறகு நீ எப்படி வாழ்வாய்?" என்றார். சிதம்பரத்தின் சொற்களைக் கேட்ட சோமுவின் முகத்தில் இருந்த எக்களிப்பு மறைந்தது; தான் திருடிய பணப்பையை எடுத்துக் பஞ்சாயத்துப் பெட்டியில் போட்டான்; தான் கலப்படம் செய்த தானியக் குவியலில் இருந்து மணலைச் சலித்து எடுக்கும் பணியில் ஈடுபட்டான்.

Inside the communal famine relief granary, an assistant clerk named Somu was caught red-handed mixing coarse river sand into the emergency rice sacks meant for orphaned children in order to pocket the difference in silver coin. Witnessing such despicable depravity, the assembled village elders and mothers looked away in sickening embarrassment and distress. Yet Somu stood smiling insolently: "Everyone cuts corners in trade; why make such a fuss over a handful of grain?" Scooping a handful of the adulterated grain and letting the gritty sand pour onto the flagstones, elder granary steward Chidambaram addressed the clerk with solemn authority. "Somu, look upon the mothers of this village blushing in sheer shame at your deeds, yet you stand there laughing. When a person commits a despicable, shameful act that makes all onlookers blush with shame, yet feels no shame within his own heart, the very spirit of righteousness shrinks in shame and abandons him completely (பிறர்நாணத் தக்கது தான்நாணா னாயின் அறம்நாணத் தக்கது உடைத்து). When virtue itself turns away in disgust, your life becomes a hollow curse." Somu's arrogant smirk vanished. Dropping his head in sudden humiliation, he placed the purse of stolen coins into the public charity chest and knelt beside the bins with a fine sieve to separate the sand from the children's rice.