திருவள்ளுவர் அருளிய
திருக்குறள் 1017

மழைக்கால வெள்ளம் பெருக்கெடுத்து ஓடிய ஆற்றுத் துறையில் மரப் படகை இயக்கி வந்த முதிய படகோட்டி ஆறுமுகத்தின் படகில், வாளோடு ஏறிய ஒரு வழிப்பறித் திருடன் நாகப்பன், கரையில் காயம்பட்டுத் தவித்த ஒரு ஏழைத் தாயை ஏற்ற விடாமல் தடுத்தான். "உடனே படகை எடு; இல்லாவிட்டால் உன் கழுத்தை அறுத்து ஆற்றில் எறிந்துவிடுவேன். உன் உயிரா அல்லது உன் தர்மமா என்று முடிவு செய்" என்று வாளை ஆறுமுகத்தின் மார்பில் நீட்டினான். தன் துடுப்பைப் பிடித்து உறுதியாக நின்ற ஆறுமுகம், நாகப்பனின் வாளைக் கண்டு அஞ்சாமல் நேருக்கு நேராகப் பேசினார். "நாகப்பா, உன் வாள் என் உடலைத்தான் வெட்டும். ஆனால் பயந்துபோய் அந்தத் தாயை வெள்ளத்தில் விட்டுவிட்டுப் பிழைத்தால் என் வாழ்நாள் முழுதும் நான் சுமக்க வேண்டிய பழி என் உயிரை விடக் கொடியது. நாணத்தின் பெருமையை உணர்ந்து நெறி தவறாது வாழும் சான்றோர்கள், தமக்கு ஒரு பழி நேரும் சூழலில் நாணத்தைக் காப்பதற்காகத் தம் உயிரையும் தியாகம் செய்வார்களே தவிர, உயிரைக் காப்பாற்றிக் கொள்ள வேண்டும் என்பதற்காக நாணத்தை ஒருபோதும் கைவிட மாட்டார்கள் (நாணால் உயிரைத் துறப்பர் உயிர்ப்பொருட்டால் நாண்துறவார் நாணாள் பவர்). என்னை வெட்டுவதானால் வெட்டு; ஆனால் அந்தத் தாயை ஏற்றாமல் இந்தப் படகு கிளம்பாது" என்றார். ஆறுமுகத்தின் அசைக்க முடியாத வீரத்தைக் கண்டு நாகப்பன் தன் வாளை உறையில் போட்டான்; ஆறுமுகம் உடனே கரையில் இருந்த காயமடைந்த தாயைப் படகில் பாதுகாப்பாக ஏற்றி ஆற்று வெள்ளத்தைக் கடந்து சென்றார்.

At a turbulent river gorge swollen by monsoon rains, veteran ferryman Arumugam was preparing his wooden barge when an armed fugitive named Nagappan leaped aboard with a drawn broadsword. Demanding immediate departure, Nagappan forbade Arumugam from boarding an injured village mother stranded on the muddy bank. "Push off into the current instantly, or I will run you through! Choose between your worthless skin and your foolish pride!" the outlaw threatened. Gripping the steering oar with calloused hands, Arumugam stared into the gleaming blade without flinching. "Nagappan, your steel can only end my breath. But if I flee in cowardice and leave an injured mother to drown merely to save my life, that disgrace would stain my family forever. Those noble souls who cherish moral shame will readily sacrifice their physical lives to preserve their honor; they will never abandon or compromise their shame merely to protect their physical lives (நாணால் உயிரைத் துறப்பர் உயிர்ப்பொருட்டால் நாண்துறவார் நாணாள் பவர்). Strike if you will, but this barge does not leave the defenseless behind." Overawed by the elder's absolute fearlessness, Nagappan sheathed his sword. Turning to the bank, Arumugam assisted the injured woman onto the wooden deck and rowed steadily across the rushing waters.