திருவள்ளுவர் அருளிய
திருக்குறள் 1006

மலை மருந்தகத்தில் மூலிகை மருத்துவம் செய்து வந்த முதிய மருத்துவர் குருநாதனிடம் வந்த பெருஞ்செல்வந்தன் முத்துவேல், தனக்குத் தூக்கமின்மையும் தீராத வயிற்று வலியும் இருப்பதாகக் கூறி மருந்து கேட்டான். தன்னிடம் குவிந்திருந்த பொன் திருடு போய்விடுமோ என்ற பயத்தால் இரவெல்லாம் விழித்திருந்த அவன், சத்தான உணவை உண்ணாமலும், ஊர்ப் பள்ளிக்கூடத்திற்கு ஒரு காசு கூட உதவாமலும் வாழ்ந்து வந்தான். முத்துவேலின் நாடியைப் பரிசோதித்த குருநாதன், மருந்தகத்தின் பின்னால் தேங்கிப் புழுக்கள் நெளிந்த சாக்கடை நீரைக் காட்டிப் பேசினார். "முத்துவேல், ஓடும் நீர் தூய்மையாக இருக்கும்; ஆனால் தேங்கி நிற்கும் நீர் நோயைத்தான் உண்டாக்கும். தன் செல்வத்தைத் தானும் அனுபவிக்காமல், தகுதியுடைய ஏழைகளுக்கும் நல்லோர்களுக்கும் கொடுத்து உதவும் நல்ல குணமும் இல்லாதவனிடம் உள்ள பெருஞ்செல்வமானது, அவனுக்கும் அச்செல்வத்திற்கும் ஒரு தீராத பெருநோயாகவே அமையும் (ஏதம் பெருஞ்செல்வம் தான்துவ்வான் தக்கார்க்கொன்று ஈதல் இயல்பிலா தான்). உங்கள் செல்வத்தை நீங்கள் பூட்டி வைத்திருப்பதால் அதுவே உங்களுக்கு நோயாக மாறி உடலை அரிக்கிறது" என்றார். குருநாதனின் ஆழமான மருத்துவ விளக்கத்தைக் கேட்ட முத்துவேல், உடனே ஊர்ப் பள்ளிக் கூடக் குழந்தைகளுக்குத் தேவையான புத்தகங்களையும் உணவையும் வழங்கினான்; தன் வீட்டுப் பணியாளர்களுக்கு நல்ல ஊதியம் கொடுத்துத் தானும் சத்தான உணவை உண்டு அமைதியாகத் தூங்கத் தொடங்கினான்.

Suffering from severe insomnia and agonizing digestive ulcers, a wealthy landlord named Muthuvel visited elder physician Gurunathan at his mountain dispensary. Paralyzed by perpetual dread that thieves would dig into his gold vaults, Muthuvel spent nights pacing the corridors, refused to purchase nutritious food, and turned away requests to fund the village children's school. "Physician, brew me an herb that cures my stomach and grants me sleep," he pleaded. Checking the landlord's rapid, tense pulse, Gurunathan pointed out the window toward a stagnant, foul-smelling pool of trapped rainwater breeding insects in the ditch. "Muthuvel, flowing streams remain crystal pure, but trapped, stagnant water rots into pestilence. Immense wealth possessed by a person who neither enjoys it for his own health nor possesses the generous spirit to bestow aid upon worthy souls is an incurable disease and torment to both the possessor and the wealth itself (ஏதம் பெருஞ்செல்வம் தான்துவ்வான் தக்கார்க்கொன்று ஈதல் இயல்பிலா தான்). Your hoarded hoard is the very toxin devouring your stomach." Grasping the physician's diagnosis, Muthuvel funded the school's textbooks and nutritious midday meals for the children. Returning home, he settled generous wages upon his laborers, ate wholesome food, and slept peacefully through the night.