திருமூலர் அருளிய திருமந்திரம்அறிமுகம் An Introduction to the Thirumandhiram

திருமந்திரம் என்பது திருமூலரால் எழுதப்பட்ட ஒரு தமிழ் சைவசமயப் படைப்பு ஆகும். இது ஒன்பது தந்திரங்களைக் (இயல்கள்) கொண்டது. மூவாயிரம் பாடல்கள் உடையது. சராசரியாக ஒவ்வொரு பாடலும் நான்கு வரிகளாகவும், ஒவ்வொரு வரியும் நான்கு சொற்களைக் கொண்டதாகவும், மொத்தம் 1,92,000 சொற்களைக் கொண்டது. திருமந்திரம், எடுத்துக் கொண்ட பொருளை எளிய சொற்களால் அனைவருக்கும் புரியும்படி திருக்குறளைப்போல் சுருக்கமாகவும், தெளிவாகவும் கூறுகிறது.

Thirumandhiram is a Tamil Saiva work written by Thirumoolar. It has nine tantirams (sections). It has three thousand verses. On average, each verse has four lines, and each line has four words, for a total of 1,92,000 words. Thirumandhiram, like the Thirukkural, states what it takes up in simple words, briefly and clearly, so that everyone can understand it.

வேதம், ஆகமம் ஆகிய இரண்டிற்கும் திருமந்திரம் விளக்கம் தருகிறது. இது சைவ ஆகமம் என்றும் போற்றப்படுகிறது. திருமந்திரம் சைவத் திருமுறைகள் பன்னிரண்டினுள் பத்தாவது திருமுறையாக பெரியோர்களால் வைக்கப்பட்டுள்ளது. தோத்திரத்திற்குத் திருவாசகம், சாத்திரத்திற்குத் திருமந்திரம் எனச் சான்றோர் கூறுவர். மேலும் சிவமே அன்பு, அன்பே சிவம் எனக் கூறும் திருமந்திரமே சைவ சித்தாந்தத்தின் முதல் நூலாகக் கருதப்படுகிறது.

Thirumandhiram gives an explanation of both the Vedas and the Agamas. It is also honoured as a Saiva Agama. Elders have placed the Thirumandhiram as the tenth Thirumurai among the twelve Saiva Thirumurais. Scholars say Thiruvasakam is for thothiram (hymn of praise) and Thirumandhiram is for saathiram (treatise). Further, the Thirumandhiram, which says that Sivam itself is love and love itself is Sivam, is considered the first text of Saiva Siddhantham.

இவரது திருநூலுக்கு "தமிழ் மூவாயிரம்" என்ற பெயரே முதலில் இருந்தது, அந்த நூலில் மிக நிரம்பிய மந்திரங்களும், சில தந்திரங்களும், நம் மனித ஸ்தூல சரீரத்துக்குத் தேவையான எல்லாவற்றையும் விளக்கியுள்ளதால், பின்னர் அந்த நூல் "திருமூலர் திருமந்திரம்" என்று வழங்கப்பட்டது.

This holy text was first known by the name "Tamil Moovaayiram" (Tamil Three Thousand); afterward, because the many mandhirams and thandirams filling that book explain everything needed for our human physical body, the book came to be called "Thirumoolar Thirumandhiram."

திருமந்திரத்தில் "ஐந்து கரத்தினை" என்று தொடங்கும் விநாயகர் வணக்க பாடல் தற்காலத்தில்தான் திருமூலர் திருமந்திரம் நூலில் சேர்க்கப்பட்டது, அவர் காலத்தில் சைவம் என்று கொண்டால் சிவனை அன்றி வேறொரு தெய்வத்தை வைத்து எந்த ஒரு காரியங்களையும், இலக்கியங்களையும், நூல்களையும் தொடங்கியது இல்லை. விநாயகரின் வழிபாடு பிற்காலத்தில், அறுபத்து மூன்று நாயன்மார்களில் ஒருவரான, சிறுத்தொண்டர் என்று போற்றப்படுகிற, பரஞ்சோதி என்கிற மன்னன் வாதாபி வரை சென்று அங்கு போரிலே வெற்றி கொண்டு அந்த பிராந்தியத்திலே அவர்கள் வணங்கும் தெய்வமாகிய கணபதியை தமிழகத்துக்கு திரும்பும்பொழுது கொண்டு வந்தார் என்பதும், அப்பொழுது விநாயகரின் வயிற்றுப் பகுதி இப்படி தொந்தியாக இல்லாமல் தட்டையாக இருந்தது என்பதற்கும், சான்றாக இன்றளவும் ஒன்று திருவாரூர் தியாகேசர் ஆலயத்திலும், மற்றொன்று இங்கிலாந்தில் இருக்கும் அருங்காட்சியத்திலும் காட்சி அளிக்கின்றது.

The Vinayakar invocation verse beginning "Aindhu karathinai" (with five hands) was added to the Thirumoolar Thirumandhiram only in modern times; in his own period, if it was Saivam, no undertaking, work of literature, or book was begun by placing any deity other than Sivan. The worship of Vinayakar came later. Paranjothi, a king honoured as Siruthondar, one of the sixty-three Nayanmars, went as far as Vatapi, won there in battle, and on his return brought to the Tamil country the Ganapathi worshipped in that region. At that time Vinayakar’s belly was not pot-bellied as it is now but flat. As evidence of this, to this day one such image is on display at the Thiyagesar temple in Thiruvarur, and another at a museum in England.