தொடர்ந்து படிக்கread this section continuously
ஐவர்க்கு ஒருசெய் விளைந்து கிடந்ததுஐவரும் அச்செய்யைக் காத்து வருவர்கள்ஐவர்க்கு நாயகன் ஓலை வருதலால்ஐவரும் அச்செய்யைக் காவல் விட்டாரே.
உரைmeaning
ஐந்து பேருக்கு ஒரு நிலம் கிடைத்தது. அதில் நன்றாக விவசாயம் செய்து விளைச்சல் விளைந்து கிடந்தது. ஐந்து பேரும் அந்த நிலத்தையும் அதன் விளைச்சலையும் கெட்டுப்போகாமல் நன்றாகக் காத்துப் பராமரித்து வந்தனர். ஒரு நாள் அந்த ஐவரின் தலைவன் தன்னிடம் உடனே வந்து சேரும்படி அவர்களுக்கு ஓலை அனுப்பினான். அந்த ஓலை வந்தவுடனே ஐவரும் இதுவரை தாங்கள் காத்துப் பராமரித்து வைத்திருந்த நிலத்தை விட்டுவிட்டு, தங்கள் தலைவனை நாடிச் சென்றுவிட்டனர். இதில் ஐவர் என்பது உடலில் இருக்கும் உயிரின் ஐந்து புலன்கள் - கண் என்னும் பார்த்தல், காது என்னும் கேட்டல், மூக்கு என்னும் நுகர்தல், வாய் என்னும் பேசுதல், தோல் என்னும் தொடுதல். நிலம் என்பது உயிர் உலகில் எடுத்த உடல். ஐவரின் தலைவன் இறைவனே. ஐந்து புலன்களும் உடல் கெட்டுப்போகாமல் நன்றாகக் காத்துப் பராமரித்து வந்தன. உயிரின் உலகப் பிறவி வினைக்காலம் முடிந்ததும், இறைவன் அழைத்தவுடன் ஐந்து புலன்களும் உடலைவிட்டுப் பிரிந்து சென்றுவிடும்.
Five men were given a piece of land. They farmed it well and its harvest stood ripened there. All five of them looked after and guarded that land and its harvest carefully, so that nothing would be lost. One day, the leader of those five men sent them a letter summoning them to come to him at once. As soon as that letter arrived, all five of them left behind the land they had guarded and cared for until then, and went in search of their leader. Here, the five men are the soul's five senses within the body: sight, which is the eye; hearing, which is the ear; smell, which is the nose; speech, which is the mouth; and touch, which is the skin. The land is the body the soul has taken on in this world. The leader of the five is God himself. The five senses guarded and cared for the body well, so that it would not be lost. When the time allotted for the soul's worldly birth and its karma comes to an end, at the moment God calls, the five senses will leave the body and depart.
வரி வாரியாகline by line
- வரி 1Line 1
ஐந்து பேருக்கு ஒரு நிலம் கிடைத்தது. அதில் நன்றாக விவசாயம் செய்து விளைச்சல் விளைந்து கிடந்தது.
Five men were given a piece of land. They farmed it well and its harvest stood ripened there.
- வரி 2Line 2
ஐந்து பேரும் அந்த நிலத்தையும் அதன் விளைச்சலையும் கெட்டுப்போகாமல் நன்றாகக் காத்துப் பராமரித்து வந்தனர்.
All five of them looked after and guarded that land and its harvest carefully, so that nothing would be lost.
- வரி 3Line 3
ஒரு நாள் அந்த ஐவரின் தலைவன் தன்னிடம் உடனே வந்து சேரும்படி அவர்களுக்கு ஓலை அனுப்பினான்.
One day, the leader of those five men sent them a letter summoning them to come to him at once.
- வரி 4Line 4
அந்த ஓலை வந்தவுடனே ஐவரும் இதுவரை தாங்கள் காத்துப் பராமரித்து வைத்திருந்த நிலத்தை விட்டுவிட்டு, தங்கள் தலைவனை நாடிச் சென்றுவிட்டனர். இதில் ஐவர் என்பது உடலில் இருக்கும் உயிரின் ஐந்து புலன்கள் - கண் என்னும் பார்த்தல், காது என்னும் கேட்டல், மூக்கு என்னும் நுகர்தல், வாய் என்னும் பேசுதல், தோல் என்னும் தொடுதல்; நிலம் என்பது உடல்; தலைவன் இறைவனே. உயிரின் பிறவி வினைக்காலம் முடிந்ததும், இறைவன் அழைத்தவுடன் ஐந்து புலன்களும் உடலைவிட்டுப் பிரிந்து செல்லும்.
As soon as that letter arrived, all five of them left behind the land they had guarded and cared for until then, and went in search of their leader. Here, the five men are the soul's five senses within the body: sight, the eye; hearing, the ear; smell, the nose; speech, the mouth; and touch, the skin; the land is the body; the leader is God himself. When the time allotted for the soul's birth and its karma comes to an end, at the moment God calls, the five senses will leave the body and depart.
திருமந்திரம் பாடல் #188
