தொடர்ந்து படிக்கread this section continuously
அத்திப் பழமும் அரைக்கீரை நல்வித்தும்கொத்தி உலைப்பெய்து கூழட்டு வைத்தனர்அத்திப் பழத்தை அரைக்கீரை வித்துண்ணக்கத்தி எடுத்தவர் காடுபுக் காரே.
உரைmeaning
அத்திப்பழத்தையும் நல்ல அரைக்கீரை விதையையும் ஒன்றாகக் கலக்கும்படி கொத்தி, உலையில் இட்டுக் கூழாகச் சமைத்து வைத்தார்கள். அதுபோலவே, தாயின் பங்காகிய சுரோணிதத்தையும் தந்தையின் பங்காகிய சுக்கிலத்தையும் இணைத்து, உலையாகிய கருப்பைக்குள் குழந்தையின் சதை உருவமாகப் பெற்றோர் சமைத்து வைத்தனர். பின்பு அத்திப்பழமாகிய சுரோணிதத்தை அரைக்கீரை விதையாகிய சுக்கிலம் உண்டு, குழந்தையின் உடலாக மாறிவிட்டபின், பிரசவ வேதனையில் கதறி அதைப் பெற்றெடுத்தவர்களே, ஒரு நாள் அந்த உடல் இறந்தபின் அதை எரிப்பதற்காகச் சுடுகாட்டுக்கு எடுத்துச் சென்றனர்.
They chopped the fig and the good seed of the greens together so that they mixed, put them in the pot, and cooked them into a gruel. In just this way the parents joined the mother's part and the father's part, and within the pot that is the womb cooked them into the flesh-form of a child. Then, after the seed had consumed the fig and it had turned into the body of a child, the very ones who cried out in the pain of birth and brought it forth were the ones who, when that body died one day, carried it to the burning ground to be burnt.
வரி வாரியாகline by line
- வரி 1Line 1
அத்திப்பழத்தையும் நல்ல அரைக்கீரை விதையையும் ஒன்றாகக் கலக்கும்படி கொத்தினார்கள்.
They chopped the fig and the good seed of the greens together so that they mixed.
- வரி 2Line 2
உலையில் இட்டுக் கூழாகச் சமைத்து வைத்தார்கள்; அதுபோலவே, உலையாகிய கருப்பைக்குள் குழந்தையின் சதை உருவமாகப் பெற்றோர் சமைத்து வைத்தனர்.
They put them in the pot and cooked them into a gruel; in just this way, within the pot that is the womb, the parents cooked the flesh-form of a child.
- வரி 3Line 3
அத்திப்பழமாகிய சுரோணிதத்தை அரைக்கீரை விதையாகிய சுக்கிலம் உண்டு, குழந்தையின் உடலாக மாறிவிட்டது.
The seed consumed the fig, and it turned into the body of a child.
- வரி 4Line 4
பிரசவ வேதனையில் கதறி அதைப் பெற்றெடுத்தவர்களே, ஒரு நாள் அந்த உடல் இறந்தபின், அதை எரிப்பதற்காகச் சுடுகாட்டுக்கு எடுத்துச் சென்றனர்.
The very ones who cried out in the pain of birth and brought it forth were the ones who, when that body died one day, carried it to the burning ground to be burnt.
திருமந்திரம் பாடல் #160
