தொடர்ந்து படிக்கread this section continuously
வைச்சகல் வுற்றது கண்டு மனிதர்கள்அச்சக லாதென நாடும் அரும்பொருள்பிச்சது வாய்ப்பின் தொடர்வுறு மற்றவர்எச்சக லாதுநின் றிளைக்கின்ற வாறே.
உரைmeaning
சேர்த்த சொத்துக்களும், மனைவியும், மக்களும் அனைவரும் வீட்டிலேயே இருக்க, சேர்த்தவன் மட்டும் காட்டில் எரிக்கப்படுவதை முந்தைய பாடலில் சொன்னபடி கண்கூடாகக் கண்ட மனிதர்களும், தங்கள் உடலைவிட்டு உயிர் என்றும் பிரியாது என்று நினைத்துக்கொண்டு, பெரும் பாடுபட்டுப் பலவகைச் செல்வங்களைச் சேர்க்கிறார்கள். சேர்த்த செல்வங்களின்மேல் மிகுந்த ஆசையும் வைக்கிறார்கள். அவர்களைப் பின்பற்றி மற்றவர்களும் அப்படியே செய்கிறார்கள். இதனால் பிறவியோடு வந்த வினைநிலைகள் மாறாமலேயே, அவர்களும் உடல் இளைத்து வயதாகி, ஒரு நாள் தாங்கள் முதலில் கண்டவனைப் போலவே உயிர் பிரிந்து சுடுகாட்டிற்கு எடுத்துச் செல்லப்படுகிறார்கள். இதைப் பார்த்தும் மாறாத அவர்களுடைய எண்ணத்தை என்னவென்று சொல்வது?
People see with their own eyes what the previous verse said, that the wealth gathered and the wife and the children all stay at home while the one who gathered them is burned alone in the wilderness. And even so they go on thinking the life will never leave their body, and they toil hard and gather wealth of every kind. They set great desire on the wealth they have gathered. Others follow them and do the same. So, with the states of deed they were born with unchanged, their bodies too grow thin and old, and one day the life parts from them exactly as it did from the man they first saw, and they are carried to the burning ground. What is there to say about a mind that sees this and still does not change?
வரி வாரியாகline by line
- வரி 1Line 1
சேர்த்த சொத்துக்களும் மனைவியும் மக்களும் வீட்டிலேயே இருக்க, சேர்த்தவன் மட்டும் காட்டில் எரிக்கப்படுவதைக் கண்கூடாகக் கண்ட மனிதர்கள்,
People who have seen with their own eyes that the wealth gathered and the wife and children stay at home while the one who gathered them is burned alone in the wilderness,
- வரி 2Line 2
தங்கள் உடலைவிட்டு உயிர் என்றும் பிரியாது என்று நினைத்துக்கொண்டு, பெரும் பாடுபட்டுப் பலவகைச் செல்வங்களைச் சேர்த்து, அவற்றின்மேல் மிகுந்த ஆசையும் வைக்கிறார்கள்.
still think the life will never leave their body, and they toil hard, gather wealth of every kind, and set great desire on it.
- வரி 3Line 3
அவர்களைப் பின்பற்றி மற்றவர்களும் அப்படியே செய்கிறார்கள்.
Others follow them and do the same.
- வரி 4Line 4
பிறவியோடு வந்த வினைநிலைகள் மாறாமலேயே, அவர்களும் உடல் இளைத்து வயதாகி, ஒரு நாள் முதலில் கண்டவனைப் போலவே உயிர் பிரிந்து சுடுகாட்டிற்கு எடுத்துச் செல்லப்படுகிறார்கள்.
With the states of deed they were born with unchanged, their bodies grow thin and old, and one day the life parts from them exactly as it did from the man they first saw, and they are carried to the burning ground.
திருமந்திரம் பாடல் #156
