பாடல் 44 / 107முழுப் பாடல்
தோலாற் சுவர்வைத்து நாலாறு காலிற் சுமத்தியிருகாலா லெழுப்பி வளைமுது கோட்டிக்கைந் நாற்றிநரம்பாலார்க்கை யிட்டுத் தசைகொண்டு மேய்ந்த அகம்பிரிந்தால்வேலாற் கிரிதொளைத் தோனிரு தாளன்றி வேறில்லையே.
thOlAR suvarvaiththu nAlARu kAliR sumaththiyirukAlA lezhuppi vaLaimudhu kOttikkain nAtRinarampAlArkkai yittuth thasaigoNdu mEyndha agambirindhAlvElAR kiridhoLaith thOniru thALandRi vERillaiyE.