செங்கே ழடுத்த சினவடி வேலுந் திருமுகமும்பங்கே நிரைத்தநற் பன்னிரு தோளும் பதுமமலர்க்கொங்கே தரளஞ் சொரியுஞ்செங் கோடைக் குமரனெனஎங்கே நினைப்பினும் அங்கேயென் முன்வந் தெதிர்நிற்பனே.
sengE zhaduththa sinavadi vElun thirumugamumpangE niraiththanaR panniru thOLum padhumamalarkkongE tharaLan soriyunjeng kOdaik kumaranenaengE ninaippinum angEyen munvan thedhirniRpanE.