திருஅருட்பிரகாச வள்ளலார் அருளியஜீவகாருண்ய ஒழுக்கம்முதற் பிரிவு Jeeva Karunya Ozhukkam, Part 1

வள்ளலாரின் மூலப் பாடம் இங்கு முழுமையாக, 53 பகுதிகளாகத் தரப்படுகிறது. அவற்றுள் 30 பகுதிகளுக்கு எளிய தமிழ் உரையும் உண்டு; மீதமுள்ள 23 பகுதிகள் மூலம் மட்டும் கொண்டவை.

Vallalar's original prose is given here complete, in 53 passages. 30 of them also carry a plain-Tamil companion reading; the other 23 are the original on its own.

பிரிவு 1

மூலம் Vallalar's own words

ஜீவகாருண்ய ஒழுக்கமே கடவுள் வழிபாடு உலகத்தில் மனிதப்பிறப்பைப் பெற்றுக்கொண்டவர்கள் இந்தப் பிறப்பினால் அடையத்தக்க ஆன்மலாபத்தைக் காலமுள்ள போதே அறிந்து அடையவேண்டும்.

அந்த ஆன்மலாபம் எதுவென்று அறியவேண்டில்:- எல்லா அண்டங்களையும், எல்லாப் புவனங்களையும், எல்லாப் பொருள்களையும், எல்லாச் சீவர்களையும், எல்லா ஒழுக்கங்களையும், எல்லாப் பயன்களையுந் தமது பூரண இயற்கை விளக்கமாகிய அருட்சத்தியால் தோன்றி விளங்க விளக்கஞ் செய்விக்கின்ற இயற்கை உண்மை வடிவினராகிய கடவுளின் பூரண இயற்கை இன்பத்தைப் பெற்று எக்காலத்தும், எவ்விடத்தும், எவ்விதத்தும், எவ்வளவும் தடைபடாமல் வாழ்கின்ற ஒப்பற்ற பெரியவாழ்வே இந்த மனிதப் பிறப்பினால் அடையத்தக்க ஆன்மலாபமென்று உண்மையாக அறியவேண்டும்.

எளிய தமிழ் உரை A plain-Tamil companion reading, not Vallalar's words

மனிதப் பிறப்பினால் அடையக்கூடிய உண்மையான 'ஆன்ம லாபம்' (ஆன்மாவிற்குக் கிடைக்கும் மிக உயர்ந்த பயன்) எது?

காணும் இந்த அண்டசராசரங்கள், உலகங்கள், பௌதீகப் பொருள்கள், அனைத்து உயிரினங்கள் மற்றும் அவற்றுக்கான வாழ்க்கை நெறிகள் என அனைத்தையும் தன் எல்லையற்ற அருட்சக்தியால் இயக்கி வரும் இயற்கை உண்மை வடிவமான இறைவனின் முழுமையான பேரின்பத்தை அடைவதே அந்த லாபம் ஆகும். அந்தப் பேரின்பத்தைப் பெற்று, எந்தக் காலத்திலும், எந்த இடத்திலும், எத்தகைய சூழ்நிலையிலும் எவ்விதத் தடையுமின்றி வாழ்கின்ற ஒப்பற்ற மரணமிலாப் பெருவாழ்வே மனிதப் பிறப்பின் உண்மையான லாபம் என்று ஒவ்வொருவரும் எந்தவிதச் சந்தேகமுமின்றி உணர்ந்து கொள்ள வேண்டும்.

மையக் கருத்து The core idea

மனிதப் பிறவியின் ஒரே உண்மையான லாபம் என்பது, உலகியல் செல்வங்களைச் சேர்ப்பதல்ல; மாறாக எவ்வித இடையூறுமின்றி இறைவனின் பூரண இயற்கை இன்பத்தைப் பெற்று என்றென்றும் வாழும் மரணமிலாப் பெருவாழ்வை அடைவதே ஆகும்.

பிரிவு 2

மூலம் Vallalar's own words

இயற்கை இன்பத்தைப் பெற்றுத் தடைபடாமல் வாழ்கின்ற அந்தப் பெரியவாழ்வை எதனால் அடையக்கூடுமென்று அறியவேண்டில்:- கடவுளின் இயற்கை விளக்கமாகிய அருளைக் கொண்டே அடையக்கூடும் என்றறிய வேண்டும்.

எளிய தமிழ் உரை A plain-Tamil companion reading, not Vallalar's words

எவ்விதத் தடையுமின்றி வாழக்கூடிய அந்த மாபெரும் மரணமிலாப் பெருவாழ்வை ஒரு மனிதன் எந்த வழியால், அல்லது எதனைக் கொண்டு அடைய முடியும்?

அந்த ஒப்பற்ற பெரிய வாழ்வினை மனிதனின் சொந்த அறிவாலோ, உலகியல் செல்வத்தாலோ, வேதங்கள் மற்றும் சாத்திரங்களைக் கற்பதாலோ, அல்லது புறச் சடங்குகளாலோ அடைந்துவிட முடியாது. கடவுளின் இயற்கையான வெளிப்பாடாகிய 'அருள்' (இறைக் கருணை) என்னும் ஒற்றைச் சக்தியைக் கொண்டு மட்டுமே அந்தப் பெருவாழ்வை முழுமையாக அடைய முடியும் என்று சந்தேகமற அறிய வேண்டும்.

மையக் கருத்து The core idea

மனித குலம் மரணத்தை வென்று பேரின்பத்தை அடையும் அந்தப் பெரிய வாழ்வை, கடவுளின் 'அருள்' என்னும் மீயுயர் ஆற்றலால் மட்டுமே அடைய முடியும்; வேறு எந்த மனித முயற்சியாலும் அது சாத்தியமில்லை.

பிரிவு 3

மூலம் Vallalar's own words

கடவுளின் இயற்கைவிளக்கமாகிய அருளை எதனாற் பெறக்கூடுமென்று அறியவேண்டில்:- சீவகாருணிய ஒழுக்கத்தினால் கடவுள் அருளைப் பெறக்கூடுமல்லது வேறெந்த வழியாலும் சிறிதும் பெறக்கூடாது என்று உறுதியாக அறிதல் வேண்டும்.

எளிய தமிழ் உரை A plain-Tamil companion reading, not Vallalar's words

கடவுளின் இயற்கையான வெளிப்பாடான அந்த 'அருளை' நாம் எவ்வாறு, எந்தச் செயலின் மூலமாகப் பெற முடியும்?

கடவுளின் எல்லையற்ற அருளைப் பெறுவதற்கு, சக உயிர்கள் மீது காட்டும் எவ்வித எதிர்பார்ப்புமற்ற கருணையான 'ஜீவகாருண்ய ஒழுக்கம்' மட்டுமே ஒரே வழியாகும். இதைத் தவிர வேறு எந்தக் கடுமையான தவத்தாலோ, யாகத்தாலோ, சாத்திரங்கள் கற்பதாலோ, சடங்குகளாலோ இறைவனின் அருளை ஒரு சிறிதளவு கூடப் பெறவே முடியாது என்பதை ஒவ்வொருவரும் உறுதியாகத் தெரிந்துகொள்ள வேண்டும்.

மையக் கருத்து The core idea

கடவுளின் அருளைப் பெறுவதற்கு ஜீவகாருண்யம் (எல்லையற்ற உயிரிரக்கம்) மட்டுமே ஒரே வழியே தவிர, வேறு எந்தச் செயற்கையான வழியாலும் அதனைச் சிறிதும் பெற இயலாது.

பிரிவு 4

மூலம் Vallalar's own words

கடவுள் அருளைச் சீவகாருணிய ஒழுக்கத்தினால் பெறக் கூடுமல்லது வேறெந்த வழியாலும் பெறக்கூடா தென்பது எப்படி என்னில்:- அருளென்பது கடவுள் தயவு, கடவுளியற்கை விளக்கம். சீவகாருணிய மென்பது சீவர்கள் தயவு, சீவர்கள் ஆன்ம இயற்கை விளக்கம். இதனால் தயவைக் கொண்டு தயவைப் பெறுதலும் விளக்கத்தைக் கொண்டு விளக்கத்தைப் பெறுதலுங் கூடும். வேறொன்றினால் பெறக்கூடாமை அனுபவமாகலின், சீவகாருணியத்தைக் கொண்டு அருளைப் பெறுதல் கூடும்; வேறொன்றினாலும் பெறக்கூடாமை நிச்சயம். இதற்கு வேறு பிரமாணம் வேண்டாமென்றறிய வேண்டும்.

அருளைப் பெறுவதற்குச் சீவகாருணியமே வழியாதலால், ஞான வழி என்பதும் சன்மார்க்கம் என்பதும் சீவகாருணிய ஒழுக்கம் என்றும், அஞ்ஞான வழி என்பதும் துன்மார்க்கம் என்பதும் சீவ காருணிய ஒழுக்கமில்லாமை என்றும் அறியப்படும். சீவகாருணியம் விளங்கும்போது அறிவும் அன்பும் உடனாக நின்று விளங்கும்; அதனால் உபகாரசத்தி விளங்கும்; அந்த உபகாரசத்தியால் எல்லா நன்மைகளுந் தோன்றும். சீவகாருணியம் மறையும்போது அறிவும் அன்பும் உடனாக மறையும்; அதனால் உபகாரசத்தி மறையும்; உபகாரசத்தி மறையவே எல்லாத் தீமைகளுந் தோன்றும். ஆகலின் புண்ணிய மென்பது சீவகாருணியமொன்றே என்றும், பாவமென்பது சீவகாருணிய மில்லாமையொன்றே என்றும் அறியப்படும்.

சீவகாருணிய ஒழுக்கத்தினால் வரும் விளக்கமே கடவுள் விளக்கமென்றும், சீவகாருணிய ஒழுக்கத்தினால் வரும் இன்பமே கடவுள் இன்பமென்றும், இவ்விளக்கத்தையும் இன்பத்தையும் பலகால்கண்டு அனுபவித்துப் பூர்த்தியடைந்த சாத்தியர்களே சீவன் முத்தரென்றும், அவர்களே கடவுளை அறிவால் அறிந்து கடவுள்மயம் ஆவார்கள் என்றும் சத்தியமாக அறிய வேண்டும்.

எளிய தமிழ் உரை A plain-Tamil companion reading, not Vallalar's words

அருளைப் பெற ஜீவகாருண்யம் மட்டுமே ஒரே வழி என்றும், வேறு எதனாலும் அது சாத்தியமில்லை என்றும் கூறுவதற்கான தர்க்கரீதியான காரணம் என்ன? புண்ணியம், பாவம் ஆகியவற்றின் உண்மையான இலக்கணம் என்ன?

அருள் என்பது கடவுளின் இரக்கம் (தயவு). ஜீவகாருண்யம் என்பது மனிதர்களின் இரக்கம். ஒரே தன்மையான இரக்கத்தைக் கொண்டு மட்டுமே அதே தன்மையான கடவுளின் இரக்கத்தைப் பெற முடியும். ஆதலால், இரக்கமே ஞான வழியான சன்மார்க்கம்; இரக்கமின்மையே அஞ்ஞானமான துன்மார்க்கம். ஒருவனிடம் இரக்கம் இருக்கும்போது அவனிடம் அறிவும் அன்பும் இணைந்து நன்மைகளைச் செய்யும் ஆற்றலை (உபகார சத்தி) உருவாக்கும். இரக்கம் மறையும்போது அத்தனையும் மறைந்து தீமைகள் தோன்றும். எனவே, உலகில் புண்ணியம் என்பது ஜீவகாருண்யம் மட்டுமே, பாவம் என்பது அது இல்லாததே ஆகும். இந்த இரக்கத்தால் வரும் இன்பமே கடவுள் இன்பம். இதை முழுமையாக அனுபவிப்பவர்களே முக்தர்கள்; அவர்களே கடவுளாக மாறுவார்கள்.

மையக் கருத்து The core idea

கடவுளின் தயவான அருளும், உயிர்களின் தயவான ஜீவகாருண்யமும் ஒரே தன்மையுடையவை என்பதால், இரக்கத்தின் மூலமாக மட்டுமே அருளை ஈர்த்து, ஒரு மனிதன் கடவுள்மயமாக மாற முடியும்; உலகில் இரக்கமே புண்ணியம், இரக்கமின்மையே பாவம்.

பிரிவு 5

மூலம் Vallalar's own words

ஆனால், சீவகாருணிய ஒழுக்கமென்பது என்னெனில்:- சீவர்களுக்குச் சீவர்கள் விஷயமாக உண்டாகின்ற ஆன்ம உருக்கத்தைக் கொண்டு தெய்வவழிபாடு செய்து வாழ்தலென்று அறிய வேண்டும்.

எளிய தமிழ் உரை A plain-Tamil companion reading, not Vallalar's words

இவ்வளவு மகத்துவம் வாய்ந்த ஜீவகாருண்ய ஒழுக்கம் என்பதன் உண்மையான அர்த்தம் அல்லது வரையறை என்ன?

சக உயிர்கள் படும் துன்பத்தைக் காணும்போதோ அல்லது கேட்கும்போதோ, தமக்கு அந்தத் துன்பம் வந்ததைப் போல எண்ணி மனிதர்களின் உள்ளத்தில் உண்டாகும் 'ஆன்ம உருக்கம்' (உயிர் உருகிப் பரிதவித்தல்) இருக்கிறதே, அந்த எல்லையற்ற இரக்க உணர்வையே உண்மையான தெய்வ வழிபாடாகக் கருதி வாழ்வதுதான் ஜீவகாருண்ய ஒழுக்கமாகும்.

மையக் கருத்து The core idea

சக உயிர்களின் துன்பம் கண்டு தனக்குள் ஏற்படும் மாசற்ற ஆன்ம உருக்கமே (உயிர் உருகுதலே) உண்மையான தெய்வ வழிபாடு என உணர்ந்து வாழ்வதே ஜீவகாருண்ய ஒழுக்கமாகும்.

பிரிவு 6

மூலம் Vallalar's own words

சீவர்கள் விஷயமாக ஆன்ம உருக்கம் எப்போது உண்டாகுமெனில்:- சீவர்கள் பசி, தாகம், பிணி, இச்சை, எளிமை, பயம், கொலை இவைகளால் துக்கத்தை அனுபவிக்கக் கண்டபோதாயினும் கேட்ட போதாயினும் இவ்வாறு உண்டாகுமென்று அறிந்த போதாயினும் ஆன்ம உருக்கம் உண்டாகுமென்று அறிய வேண்டும்.

எளிய தமிழ் உரை A plain-Tamil companion reading, not Vallalar's words

சக உயிர்களின் மீது இந்த எல்லையற்ற ஆன்ம உருக்கம் (உள்ளம் உருகிப் பரிதவித்தல்) ஒரு மனிதனுக்கு எப்போது ஏற்படும்?

உலகிலுள்ள சக உயிரினங்கள் பசி, தாகம், கொடிய நோய் (பிணி), தீராத ஆசை (இச்சை), வறுமை (எளிமை), மரண பயம், மற்றும் கொலை செய்யப்படுதல் ஆகிய ஏழு விதமான காரணங்களால் பெருந்துன்பம் அடைவதைக் கண்களால் நேரில் பார்க்கும் போதோ, மற்றவர்கள் சொல்லக் காதுகளால் கேட்கும்போதோ, அல்லது அவ்வாறு எங்கோ ஒரு மூலையில் துன்பம் நடக்கிறது என்று அறிவாலோ மனதாலோ உணரும் போதோ ஒரு மனிதனுக்குள் இந்த ஆன்ம உருக்கம் நிச்சயமாக உண்டாகும்.

மையக் கருத்து The core idea

உயிர்களின் பன்முகத் துன்பங்களை நேரில் காண்பது, கேட்பது அல்லது அறிவது ஆகிய எவ்விதத் தூண்டுதலின் மூலமாகவும் ஒரு மனிதனின் உள்ளத்தில் தோன்றும் இயற்கையான உயிரியல் மற்றும் ஆன்மீக எதிர்வினையே ஆன்ம உருக்கமாகும்.

பிரிவு 7

மூலம் Vallalar's own words

சீவகாருணியம் உண்டாவதற்கு உரிமை எது என்னில்:- சீவர்களெல்லாம் ஒரு தன்மையாகிய இயற்கையுண்மை ஏகதேசங்களாய்ச் சர்வசக்தியுடைய கடவுளால் சிருஷ்டிக்கப்பட்டபடியால், ஓருரிமையுள்ள சகோதரர்களேயாவர் சகோதரர்களுள் ஒருவர் ஒரு ஆபத்தால் துக்கப்படுகின்றபோதும், துக்கப்படுவாரென்று அறிந்தபோதும் அவரைத் தமது சகோதரரென்று கண்ட மற்றொரு சகோதரருக்கு உருக்கமுண்டாவது சகோதர உரிமையாகலின், ஒரு சீவன் துக்கத்தை அனுபவிக்கக் கண்டபோதும், துக்கப்படுமென் றறிந்த போதும் மற்றொரு சீவனுக்கு உருக்கமுண்டாவது பழைய ஆன்ம உரிமை யென்று அறிய வேண்டும்.

எளிய தமிழ் உரை A plain-Tamil companion reading, not Vallalar's words

எனக்குச் சம்பந்தமே இல்லாத ஒரு உயிருக்குத் துன்பம் வரும் போது, என் உள்ளத்தில் ஜீவகாருண்யம் (இரக்கம்) தோன்றுவதற்கான அடிப்படை உரிமை அல்லது காரணம் என்ன?

உலகில் உள்ள உயிரினங்கள் அனைத்தும், ஒரே தன்மையுடைய இயற்கையான இறைவனின் (அருட்பெருஞ்ஜோதியின்) சிறு கூறுகளாகவே (ஏகதேசங்கள்) படைக்கப்பட்டுள்ளன. எனவே, அனைத்து உயிர்களும் ஒரே குடும்பத்தைச் சேர்ந்த சகோதரர்கள் ஆவர். ஒரு குடும்பத்தில் ஒரு சகோதரனுக்குத் துன்பம் நேரும்போது, அதைக் காணும் மற்றொரு சகோதரனுக்கு உள்ளம் உருகுவது எப்படி இயற்கையான உரிமையோ, அதேபோல ஒரு உயிருக்குத் துன்பம் நேரும்போது மற்றொரு உயிருக்கு உருக்கம் தோன்றுவது, காலம் காலமாகத் தொடர்ந்து வரும் ஆழமான ‘ஆன்ம உரிமை’ (உயிர்களுக்கு இடையிலான சொந்தம்) ஆகும்.

மையக் கருத்து The core idea

உலகிலுள்ள அனைத்து உயிர்களும் ஒரே இறைவனின் கூறுகளாகப் படைக்கப்பட்டிருப்பதால், ஒவ்வொரு உயிரும் ஒன்றுக்கொன்று அசைக்க முடியாத சகோதர உரிமையுடையவை; இந்த ஆன்ம நேயத்தின் அடிப்படையிலேயே ஒரு உயிருக்குத் துன்பம் வரும்போது இயற்கையாகவே இன்னொரு உயிருக்கு இரக்கம் தோன்றுகிறது.

பிரிவு 8

மூலம் Vallalar's own words

சீவர்கள் துக்கப் படுகின்றதைக் கண்டபோதும், சிலர் சீவகாருணியமில்லாமல் கடினசித்தர்களாயிருக்கின்றார்கள்; இவர்களுக்குச் சகோதர உரிமை இல்லாமற்போவது ஏனெனில்:- துக்கப்படுகின்றவரைத் தமது சகோதரரென்றும் துக்கப்படுகின்றாரென்றும் துக்கப்படுவாரென்றும் அறியத்தக்க ஆன்ம அறிவு என்கிற கண்ணானது அஞ்ஞானகாசத்தால் மிகவும் ஒளி மழுங்கினபடியாலும், அவைகளுக்கு உபகாரமாகக் கொண்ட மனம் முதலான உபநயனங்களாகிய கண்ணாடிகளும் பிரகாச பிரதிபலிதமில்லாமல் தடிப்புள்ளவைகளாக இருந்த படியாலும் கண்டறியக் கூடாமையாயிற்று. அதனால், சகோதர உரிமையிருந்தும் சீவகாருணியம் உண்டாகாம லிருந்ததென் றறிய வேண்டும். இதனால் சீவகாருணியமுள்ளவர் ஆன்ம திருஷ்டி விளக்கமுள்ளவரென்றறியப்படும்.

எளிய தமிழ் உரை A plain-Tamil companion reading, not Vallalar's words

சக உயிர்கள் படும் துன்பத்தைக் நேரில் கண்டாலும், சிலர் துளியும் இரக்கமின்றி கல் நெஞ்சம் கொண்டவர்களாக (கடின சித்தர்களாக) இருக்கிறார்களே, அவர்களுக்கு மட்டும் இந்தச் சகோதர உரிமை இல்லாமல் போனதற்குக் காரணம் என்ன?

அவர்களுக்குச் சகோதர உரிமை இல்லாமல் போகவில்லை. ஆனால், மற்ற உயிர்களைத் தன் சகோதரர்கள் என்றும், அவர்கள் துன்பப்படுகிறார்கள் என்றும் அறியக்கூடிய ‘ஆன்ம அறிவு’ என்னும் அகக் கண்ணில், ‘அறியாமை’ (அஞ்ஞானம்) என்ற கண் புரை (Cataract) படர்ந்து ஒளி மழுங்கியுள்ளது. மேலும், அந்த ஆன்ம அறிவுக்கு உதவ வேண்டிய மனம் போன்ற கருவிகள் (கண்ணாடிகள்) அகங்காரத்தால் ஒளியைப் பிரதிபலிக்க முடியாமல் தடிமனாக மாறிவிட்டன. இதனால் அவர்களால் அந்தச் சகோதர உரிமையைப் பார்க்க முடிவதில்லை. எனவே, உரிமை இருந்தும் அறியாமையால் அவர்களுக்கு இரக்கம் தோன்றவில்லை. இதிலிருந்து, எவர் இரக்கம் காட்டுகிறாரோ அவரே தெளிவான ஆன்மப் பார்வை கொண்டவர் என்பது உறுதியாகிறது.

மையக் கருத்து The core idea

இரக்கமற்றவர்கள் இயற்கையிலேயே தீயவர்கள் அல்ல; அவர்களது ஆன்ம அறிவானது அறியாமை என்னும் இருளால் மறைக்கப்பட்டு, மனக்கருவிகள் தடிமனாகிவிட்டதால், அவர்களால் சக உயிர்களைச் சகோதரர்களாக உணர்ந்து இரக்கம் காட்ட முடிவதில்லை.

பிரிவு 9

மூலம் Vallalar's own words

சீவர்களுக்குப் பசி தாகம் பயம் முதலியவற்றால் வருந் துன்பங்களெல்லாம் மனம் கண் முதலிய கரணேந்திரிய அனுபவங்களல்லது, ஆன்ம அனுபவங்களல்ல; அதனாற் சீவகாருணியங் கொள்வதில் விசேஷ பிரயோசனம் இல்லையே என்னில்:- இந்தத் தூலதேகத்தில் சீவனாக இருக்கிற ஆன்மாவும் அறிவுக்கறிவாயிருக்கிற கடவுள் இயற்கை விளக்கமுந் தவிர, கரணம் இந்திரியம் முதலிய மற்றவைகளெல்லாம் கருவிகளாகிய தத்துவசடங்களே யல்லது சித்துக்களல்ல. ஆகலில் சுகதுக்கங்களைச் சடங்கள் அனுபவிக்க அறியா. செம்மண் சந்தோஷித்தது துக்கித்தது என்று சொல்லப்படாது. அதுபோல், மனஞ் சந்தோஷித்தது துக்கித்தது என்று சொல்லப்படாது. செம்மண்ணினால் தேகவாழ்க்கைக்கு வீடுகட்டிக்கொள்வது போல, மன முதலான கரணேந்திரியங்களால் சீவவாழ்க்கைக்குக் கடவுளால் கட்டிக் கொடுக்கப்பட்ட தேகம் ஒரு சிறிய வீடாகும். இன்பதுன்பங்களை வீட்டிலிருக்கின்றவன் அனுபவிப்பானல்லது, வீடு அனுபவிக்கமாட்டாது. அன்றியும் காசத்தினால் ஒளி மழுங்கப்பட்டு உபநயனங்களாகிய கண்ணாடிகளால் பார்க்கின்ற கண்கள் துன்ப விஷயத்தைக் கண்டபோது, அக்கண்கள் நீர்சொரியுமே யல்லது, கண்ணாடி நீர் சொரிய மாட்டாது. ஆகலில் ஆன்ம திருஷ்டிக்கு உபநயனங்களாக இருக்கின்ற மனம் முதலான கருவிகள் சுகதுக்கங்களை அனுபவிக்க மாட்டா; ஆன்மாவே அனுபவிக்குமென்று அறியவேண்டும்.

எளிய தமிழ் உரை A plain-Tamil companion reading, not Vallalar's words

பசி, தாகம், பயம் போன்ற துன்பங்கள் எல்லாம் உடல், கண் மற்றும் மனம் சார்ந்த அனுபவங்களே தவிர, ஆன்மாவிற்கு எந்தத் துன்பமும் இல்லை; அப்படியிருக்கையில் அழியும் உடலுக்காக இரக்கம் காட்டுவதில் என்ன பயன்?

இந்த ஊன உடம்பிற்குள் உயிராக இருக்கும் ஆன்மாவும், அதனுள் விளங்கும் கடவுளின் ஒளியும் மட்டுமே உண்மையான உணர்வுள்ளவை (சித்து). உடல், மனம், இந்திரியங்கள் ஆகிய அனைத்தும் வெறும் ஜடப் பொருட்களே (உணர்வற்ற கருவிகள்). களிமண் எப்படி மகிழ்ச்சியோ துக்கமோ அடையாதோ, அதுபோல வெறும் கருவியான மனமும் உணர்வுகளை அனுபவிக்காது. களிமண்ணால் கட்டப்பட்ட வீட்டில் மனிதன் வாழ்வது போல, மனம் முதலான கருவிகளால் கட்டப்பட்ட இந்த உடல் என்னும் சிறிய வீட்டில் ஆன்மா வாழ்கிறது. இன்ப துன்பங்களை வீட்டிற்குள் வாழ்பவன் உணர்வானே தவிர, கட்டப்பட்ட வீடு உணர முடியாது. மேலும், கண் குறைபாடு உள்ளவன் கண்ணாடி அணிந்து துன்பத்தைக் காணும் போது, உண்மையான கண்கள் தான் கண்ணீர் சிந்துமே தவிர, கண்ணாடி நீர் சிந்தாது. எனவே, கருவிகளான உடல் மற்றும் மனம் துன்பத்தை அனுபவிக்காது, உள்ளே இருக்கும் ஆன்மாவே அனைத்தையும் அனுபவிக்கிறது என்று அறிய வேண்டும்.

மையக் கருத்து The core idea

உடல் மற்றும் மனம் ஆகியவை இன்ப துன்பங்களை உணர்வற்ற வெறும் வீடும் கண்ணாடியும் போன்ற ஜடப் பொருட்களே; அந்தப் பௌதீகக் கருவிகளின் வழியாக வரும் வலியைத் தன்னுள் அனுபவிக்கும் உண்மையான உணர்வு மையம் ஆன்மாவே ஆகும்.

பிரிவு 10

மூலம் Vallalar's own words

ஒரு சீவனுக்குச் சுகம் நேரிட்டபோது மனம் மகிழ்கின்றது; துக்கம் நேரிட்டபோது மனம் தளர்கின்றது; ஆகலில், சுகதுக்கங்களை அம்மனம் அனுபவிப்பதாக அறியப்படாதோ என்னில்:- அறியப் படாது. பளிங்கினாற் செய்த வீட்டினுள் இருக்கின்ற வீட்டுத் தலைவனுடைய தேகவிளக்கமும் தேகச் சோர்வும் அந்தப் பளிங்கு வீட்டில் பிரதிபலித்துப் புறத்தில் தோன்றுவது போலும், கண்களின் மலர்ச்சியும் சோர்வும் அக்கண்களிலிட்ட உபநயனங்களில் பிரதிபலித்துப் புறத்தில் தோன்றுவது போலும், சுகதுக்கங்களால் ஆன்மாவுக்கு உண்டாகிற மகிழ்ச்சியும் தளர்வும் மனம் முதலான கரணேந்திரியங்களில் பிரதிபலித்துப் புறத்தில் தோன்றுகின்றன. ஆகலில் சுகதுக்கங்கள் ஆன்மாவுக்கே அனுபவமென்றும், சுகதுக்கங்களை அறிந்தனுபவிப்பதற்குக் கரணேந்திரியங்கள் ஆன்மாவுக்கு உபகாரக் கருவிகளாகுமென்று அறிய வேண்டியது.

எளிய தமிழ் உரை A plain-Tamil companion reading, not Vallalar's words

இன்பம் வரும்போது மனமும் முகமும் மலர்கிறது, துன்பம் வரும்போது மனம் வாடுகிறது. இப்படி வெளிப்படையாகத் தெரியும் போது, இன்ப துன்பங்களை மனம்தான் அனுபவிக்கிறது என்று நாம் எடுத்துக் கொள்ளக் கூடாதா?

அப்படி எடுத்துக் கொள்ள முடியாது. முழுவதும் கண்ணாடியால் (பளிங்கினால்) கட்டப்பட்ட ஒரு வீட்டிற்குள் இருக்கும் வீட்டின் தலைவன், சோர்வாக இருந்தாலோ அல்லது மகிழ்ச்சியாக இருந்தாலோ, அவனது அந்த உருவ மாற்றம் எவ்வாறு பளிங்குச் சுவர்களில் பட்டு வெளியே வெளிப்படையாகத் தெரியுமோ, அதுபோலவே, ஆன்மா அனுபவிக்கும் மகிழ்ச்சியும் சோர்வும், வெறும் கண்ணாடியான மனம் மற்றும் இந்திரியங்கள் மீது பிரதிபலித்து வெளியே முகத்தில் தோன்றுகின்றன. எனவே, எல்லா அனுபவங்களும் ஆன்மாவிற்கே உரியவை என்றும், அவற்றை அறிந்துகொள்ள மனம் போன்ற கருவிகள் ஆன்மாவிற்கு உதவி மட்டுமே செய்கின்றன என்றும் உறுதியாக அறிய வேண்டும்.

மையக் கருத்து The core idea

இன்ப துன்பங்களால் ஏற்படும் மகிழ்ச்சியும் சோர்வும் ஆன்மாவிற்கே நிகழ்கின்றன; ஆயினும் ஆன்மா வெளிப்படையாகக் கண்ணுக்குத் தெரியாததால், அதன் உள்ளுணர்வுகள் பளிங்குச் சுவர்களைப் போன்ற மனம் மற்றும் உடல் கருவிகள் மீது பிரதிபலித்து நமக்கு வெளியே முகத்தில் தோன்றுகின்றன.

பிரிவு 11

மூலம் Vallalar's own words

கடவுளால் சிருஷ்டிக்கப்பட்ட சீவர்களில் அனேகர் பசி, தாகம், பயம் முதலியவற்றால் மிகவும் துன்பப்படுகின்றது என்னெனில்:- முன் தேகத்தில் சீவகாருணிய ஒழுக்கத்தை விரும்பாமல் கடின சித்தர்களாகித் துன்மார்க்கத்தில் நடந்த சீவர்களாதலால், கடவுள் விதித்த அருளாக்கினைப் படி பசி, தாகம், பயம் முதலியவற்றால் மிகவுந் துன்பப் படுகிறார்கள் என்றறிய வேண்டும்.

எளிய தமிழ் உரை A plain-Tamil companion reading, not Vallalar's words

உலகில் படைக்கப்பட்ட கோடிக்கணக்கான உயிர்களில் பல உயிர்கள் மட்டும் பசி, தாகம், பயம் ஆகியவற்றால் கடுமையாகத் துன்பப்படுவதற்கு என்ன காரணம் என்ற அடிப்படைக் கேள்வி இங்கு முன்வைக்கப்படுகிறது.

இந்த உலகில் பிறந்துள்ள பல உயிர்கள் வறுமையாலும், பசியாலும், தாகத்தாலும், மரண பயத்தாலும் துடிப்பதற்குக் காரணம் இறைவனின் ஓரவஞ்சனையோ அல்லது இயற்கையின் பிழையோ அல்ல. அந்த உயிர்கள் தங்களின் முந்தைய பிறவிகளில் மனித தேகம் எடுத்திருந்தபோது, சக உயிர்கள் படும் துன்பத்தைக் கண்டும் எந்தவித இரக்கமும் (ஜீவகாருண்யம்) காட்டாமல், கல் நெஞ்சம் கொண்ட கடின சித்தர்களாகவும், தீய வழியில் நடப்பவர்களாகவும் இருந்தனர். பிறரின் பசியை உணராத அந்தத் தவறுகளைத் திருத்தி, அவர்களுக்குப் பசியின் கொடிய வலியையும் கருணையின் மகத்தான தேவையையும் உளப்பூர்வமாக உணர்த்துவதற்காகவே, கடவுள் “அருளாக்கினை” (கருணையோடு கூடிய திருத்தண்டனை) வழங்கி, அவர்களைப் பசி, தாகம், பயம் ஆகியவற்றால் துன்பப்படச் செய்கிறார் என்று ஆழமாகப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.

மையக் கருத்து The core idea

முற்பிறவியில் சக உயிர்கள் மீது இரக்கமற்ற கல் நெஞ்சத்தோடு வாழ்ந்ததற்கான இறைவனின் திருத்தண்டனையே, இப்பிறவியில் ஒரு மனிதன் அனுபவிக்கும் பசி, தாகம் மற்றும் வறுமை ஆகும் என்பதாகும்.

பிரிவு 12

மூலம் Vallalar's own words

முன்தேகம் உண்டென்பது எப்படி யென்னில்:- ஒரு வீட்டில் குடிக்கூலி கொடுத்துக் குடித்தனஞ் செய்யவந்த சமுசாரி அதற்குமுன் வேறொரு வீட்டில் குடிக்கூலி கொடுத்துக் குடித்தனஞ் செய்திருந்தானல்லது வீடில்லாமல் குடித்தனஞ் செய்யமாட்டா னென்றும், இப்போது வந்த வீட்டிலும் கலகம் நேரிட்டால் பின்னும் வேறொரு வீட்டில் குடிபோவான் என்றும் அறிவது போல்; இந்த தேகத்தில் ஆகாரக் கூலி கொடுத்துக் குடியிருக்க வந்த சிவன் இதற்கு முன்னும் வேறொரு தேகத்தில் அந்தக் கூலியைக் கொடுத்துச் சீவித்திருந்தானல்லது தேகமில்லால் சீவித்திருக்க மாட்டானென்றும் துணிய வேண்டும். ஆதலால், முன்னும் பின்னும் சீவர்களுக்குத் தேகங்கள் நேரிடும் என்றறியவேண்டும்.

எளிய தமிழ் உரை A plain-Tamil companion reading, not Vallalar's words

ஆன்மாவிற்கு முற்பிறவி (முன்தேகம்) உண்டு என்பதை எவ்வாறு உறுதியாக நம்புவது என்ற தர்க்கரீதியான கேள்வி இங்கு முன்வைக்கப்படுகிறது.

ஒரு குடும்பத் தலைவன் ஒரு வாடகை வீட்டில் குடியேறுகிறான் என்றால், அவன் இதற்கு முன்பும் வேறொரு வாடகை வீட்டில் வாடகை கொடுத்து வாழ்ந்திருப்பானே தவிர, வீடே இல்லாமல் நடுரோட்டில் வாழ்ந்திருக்க மாட்டான் என்பது எப்படி உலக இயல்போ, அதேபோல் தான் ஆன்மாவின் நிலையும். அந்த வாடகை வீட்டில் ஏதேனும் பெரிய பிரச்சனையோ, இடிபாடோ, கலகமோ வந்தால், அவன் அந்த வீட்டை காலி செய்துவிட்டுப் புதிய வாடகை வீட்டிற்குச் செல்வான். அதேபோல, உணவாகிய (ஆகாரக்கூலி) வாடகையைக் கொடுத்து இந்த மனித உடலில் குடியிருக்க வந்த ஆன்மா (சீவன்), இதற்கு முன்பும் வேறொரு உடலில் அதே உணவாகிய வாடகையைக் கொடுத்து வாழ்ந்திருக்க வேண்டும். இந்த உடலில் நோய், முதுமை போன்ற கலகம் (பிரச்சனை) வந்தவுடன், இந்த உடலைக் காலி செய்துவிட்டுப் புதிய உடலுக்குப் குடிபோகும். எனவே, உயிர்களுக்கு முற்பிறவியும் உண்டு, மறுபிறவியும் உண்டு என்பதைத் தெளிவாக உணர வேண்டும்.

மையக் கருத்து The core idea

வாடகை வீட்டில் வாழ்பவன் வீடு மாறினாலும் குடித்தனக்காரன் அழிவதில்லை என்பது போல, உணவாகிய வாடகை கொடுத்து உடலில் வாழும் ஆன்மா, உடல் அழியும் போது வேறொரு உடலுக்கு இடம் பெயர்கிறதே அன்றி, அது ஒருபோதும் அழிவதில்லை என்பதாகும்.

பிரிவு 13

மூலம் Vallalar's own words

சீவர்கள் முன்தேகத்தில் செய்த பாவகர்மங்கள் இந்தத் தேகத்திலும் வருமென்பது எப்படியென்னில்:- ஒரு சமுசாரி முன் குடித்தனஞ் செய்திருந்த வீட்டில் தன் தலைவன் கட்டளைப்படி நடவாமல் துன்மார்க்கர்களை வருவித்து அவர்களோடு கூடிப் பழகியிருந்தானானால், அந்தச் சமுசாரி அந்த வீட்டைவிட்டு வேறொரு வீட்டில் குடிவந்த காலத்திலும் அந்தத் துன்மார்க்கர்கள் இந்த வீட்டிலும் வந்து அவனுடன் பழக்கஞ் செய்வார்கள். அதுபோல், ஒரு சீவன் முன் குடியிருந்த தேகத்தில் கடவுள் கட்டளைப்படி நடவாமல் துன்மார்க்கத்தாற் பாவகர்மங்களை விரும்பிச் செய்திருந்தானானால், அந்தச் சீவன் வேறொரு தேகத்தில் வந்தபோதும் அந்தப் பாவகர்மங்கள் இப்போது வந்த தேகத்திலும் வந்து அந்தச் சீவனைச் சேருமென் றறிய வேண்டும்.

எளிய தமிழ் உரை A plain-Tamil companion reading, not Vallalar's words

முற்பிறவியில் செய்த பாவப்பதிவுகள் (கர்ம வினைகள்) பழைய உடலோடு அழிந்துவிடாமல், புதிய உடலை எடுக்கும் போதும் எப்படிப் பின்தொடர்ந்து வரும் என்ற கேள்வி இங்கு எழுப்பப்படுகிறது.

ஒருவன்தான் வசித்த பழைய வாடகை வீட்டில், வீட்டின் உரிமையாளர் (தலைவன்) சொன்ன விதிகளை மீறி, தீயவர்களோடு நட்புப் பாராட்டி, அவர்களைத் தன் வீட்டிற்குள் அனுமதித்துச் சேர்ந்து பழகியிருந்தால், அவன் அந்த வீட்டை காலி செய்துவிட்டுப் புதிய வீட்டிற்குச் சென்றாலும், அவனது பழைய தீய நண்பர்கள் தேடி வந்து புதிய வீட்டிலும் அவனோடு சகவாசம் வைத்துக் கொள்வார்கள். அதுபோலவே, முற்பிறவியில் கடவுளின் கட்டளையான “ஜீவகாருண்ய ஒழுக்கத்தை” மீறி, ஒரு ஆன்மா பாவச் செயல்களைச் செய்து தீய குணங்களோடு பழகியிருந்தால், அந்த ஆன்மா பழைய உடலை விட்டுப் புதிய உடலை (தேகம்) எடுக்கும் போதும், அந்தப் பழைய பாவப்பதிவுகள் (துன்மார்க்கர்கள்) புதிய உடலிலும் வந்து அந்த ஆன்மாவைப் பற்றிக்கொள்ளும் என்பதை அறிய வேண்டும்.

மையக் கருத்து The core idea

தீய நண்பர்கள் புதிய வீட்டிற்கும் தேடி வருவதுபோல, முற்பிறவியில் ஈட்டிய பாவப்பதிவுகள் சூட்சுமமாகப் பதிவாகி, ஆன்மா எடுக்கும் புதிய உடலிலும் நோயாகவும், துயரமாகவும் வந்து சேரும் என்பதாகும்.

பிரிவு 14

மூலம் Vallalar's own words

முன் பிறப்பில் சீவகாருணிய ஒழுக்கத்தை விட்டுத் துன்மார்க்கத்தில் நடந்த சீவர்களை இந்தப் பிறப்பில் பசி தாகம் பயம் முதலிய வற்றால் துக்கப்படச் செய்வது கடவுள் அருளாக்கினை நியதியென்றால், அந்தச் சீவர்கள் விஷயத்தில் காருணியம் வைத்து ஆகாரம் முதலியவை கொடுத்து அவர்கள் துக்கத்தை மாற்றுவது கடவுள் அருளாக்கினைக்கு விரோதமாகாதோ என்னில்:- ஆகாது. அரசன் தன் கட்டளைக்கு முழுதும் விரோதித்து, கால்களுக்கு விலங்கிடப் பட்டுச் சிறைச்சாலையில் இருக்கின்ற பெரிய குற்றவாளிகளுக்கும் தன் சேவகர்களைக் கொண்டு ஆகாரங்கொடுப்பிக்கின்றான். அதுபோல், கடவுள் தம் கட்டளைக்கு முழுதும் விரோதித்துப் பலவகையால் பந்தஞ் செய்யப்பட்டு நரகத்திலிருக்கின்ற பாவிகளுக்கும் தம் பரிவார தேவர்களைக் கொண்டு ஆகாரங் கொடுப்பிக் கின்றார். அரசன் தன் கட்டளைப் படி நடவாமல் வேறுபட்ட சாதாரண குற்றமுடையவர்களைத் தன்னாலவர்கள் பெறத்தக்க லாபத்தைப் பெறவொட் டாமல் உத்தியோகத்தினின்றும் நீக்கி அவர்களுக்கு நல்லறிவு வருவிக்கின்ற நிமித்தம் அவ்விடத்தைவிட்டு வேறிடங்களில் வெளிப்படுத்துகின்றான். அவர்கள் உத்தியோக மிழந்தபடியால், சுகபோஜன முதலிய போகங்களை இழந்து ஊர்ப்புறங்களிற் போய் ஆகாரம் முதலியவை குறித்து அலைந்து வருந்துகின்ற போது, தயவுள்ளவர்கள் கண்டு ஆகார முதலியவை கொடுக்கின்றார்கள். அதை அரசன் கேட்ட காலத்திலும் கண்ட காலத்திலும் கொடுத்தவர்களை இரக்கமுள்ள நல்ல சமுசாரிகளென்று சந்தோஷித்து உபசரிக்கின்றானே யல்லது கோபிக்கின்றானில்லை. அதுபோல், கடவுள் தம் கட்டளைப்படி நடவாத சாதாரண குற்றமுடைய சீவர்களைத் தமது சத்தியால் அவர்கள் பெறத்தக்க சுகங்களைப் பெறவொட்டாமல் தாம் கொடுத்த சௌக்கிய புவனபோகங்களை விடுவித்து, அந்தச் சீவர்களுக்கு நல்லறிவு வருவிக்கும் நிமித்தம் அந்தத் தேகத்தினின்றும் நீக்கி வேறொரு தேகத்தில் விடுகின்றார். அந்தச் சீவர்கள் சௌக்கிய புவன போகங்களை இழந்தபடியால், சௌக்கிய போஜன முதலியவற்றை இழந்து வேறு வேறிடங்களில் ஆகார முதலியவை இல்லாமல் வருந்தும்போது, தயவுள்ளவர்கள் அந்த வருத்தத்தைக் கண்டு ஆகார முதலியவை கொடுத்தால் அப்படிக் கொடுத்தவர்களை நல்ல இரக்கமுள்ளவர்கள் மேன்மேலுஞ் சுகத்தையடையக் கடவார்களென்று சந்தோஷித்து உபசரிப்பாரல்லது கோபிக்கமாட்டார். ஆதலால், கடவுள் அருளாக்கினைக்குச் சீவர்களிடத்துச் சீவர்கள் காருணியம் வைப்பதே சம்மதவென்று உண்மையாக அறியவேண்டும்.

எளிய தமிழ் உரை A plain-Tamil companion reading, not Vallalar's words

பாவம் செய்தவர்களுக்குக் கடவுள்தான் பசியைத் தண்டனையாகக் கொடுக்கிறார் என்றால், நாம் அவர்களுக்கு உணவளித்துப் பசியைப் போக்குவது கடவுளின் தண்டனையை எதிர்ப்பதாக (விரோதமாக) அமையாதா என்ற சந்தேகம் எழுகிறது.

அது ஒருபோதும் கடவுளின் சட்டத்திற்கு விரோதமாகாது. ஒரு நாட்டின் அரசன், தன் கட்டளையை மீறிய கொடிய குற்றவாளிகளைச் சிறையில் அடைத்தாலும், அவர்கள் பசியால் சாகக் கூடாது என்பதற்காகத் தன் சேவகர்கள் மூலமாக அவர்களுக்குச் சிறையிலேயே உணவு கொடுக்கச் செய்கிறான். அதுபோல, கடவுளும் பெருங்குற்றவாளிகளுக்கு நரகத்தில் கூட உணவளிக்கிறார். ஆனால், சாதாரணத் தவறுகள் செய்தவர்களை, அரசன் வேலைநீக்கம் செய்து வேறு ஊருக்கு அனுப்புகிறான். அவர்கள் வேலை இன்றி, உணவின்றித் தவிக்கும்போது, இரக்கமுள்ள மக்கள் அவர்களுக்கு உணவளித்தால், அதைப் பார்த்து அரசன் கோபப்பட மாட்டான்; மாறாக “இவர்கள் நல்ல இரக்கமுள்ள குடிமக்கள்” என்று அவர்களைப் பாராட்டுவான். அதேபோல, முற்பிறவியில் தவறு செய்தவர்களைக் கடவுள் திருத்துவதற்காகப் பதவியை (சுகமான வாழ்வை) பறித்துப் பசியால் அலையவிடுகிறார். அப்போது, இரக்கமுள்ளவர்கள் அவர்களுக்கு உணவளித்தால், கடவுள் ஒருபோதும் கோபப்பட மாட்டார். மாறாக, உணவளித்தவர்களுக்குத் தனது “அருளை” மேலும் அதிகமாக வழங்கி ஆசீர்வதிப்பார். எனவே, துன்பப்படுபவர்களுக்கு இரக்கம் காட்டுவதே கடவுளுக்கு மிகவும் சம்மதமான செயலாகும்.

மையக் கருத்து The core idea

பிறரின் பசிக்குக் காரணம் கர்மாவாகவே இருந்தாலும், அவர்களின் பசியைத் தீர்ப்பதே (ஜீவகாருண்யம்) கடவுளின் அறுதியான விருப்பமும், அவரின் எல்லையற்ற அருளைப் பெறுவதற்கான ஒரே வழியுமாகும் என்பதாகும்.

பிரிவு 15

மூலம் Vallalar's own words

இந்தச் சீவகாருணியத்தால் இகலோக ஒழுக்கம் வழங்குகின்றது. சீவகாருணிய மில்லையாகில், இகலோக ஒழுக்க மெவ்வளவும் வழங்கமாட்டாதென்று அறியவேண்டும். எப்படியென்னில்:- சீவகாருணிய மல்லாதபோது அறிவும் அன்புந் தோன்றா; அவை தோன்றாதபோது கண்ணோட்டமும் ஒருமையும் உபகாரமும் விளங்கா; அவை விளங்காதபோது வலியசீவர்களால் எளிய சீவர்களொழுக்கம் பொறாமை முதலானவைகளால் தடைப்பட்டழிந்து போம். பின்பு வலியசீவர்கள் ஒழுக்கங்களும் தாமச ஒழுக்கங்களாகி ஒருவ ரொழுக்கத்தால் மற்றொருவரொழுக்கம் மதத்தினால் சோர்ந்தவிடதில் மாறுபட்டழிந்து போம். சீவகாருணிய ஒழுக்கஞ் சிறிது மில்லாத புலி சிங்கம் முதலிய மிருகங்கள் வழங்குகின்ற காட்டில் இகலோக ஒழுக்கம் வழங்கவேயில்லை அது போல் சீவகாருணிய மில்லாத மனிதர்கள் வழங்குமிடத்திலும் இகலோக ஒழுக்கம் வழங்கவே மாட்டாதென் றறியவேண்டும்.

எளிய தமிழ் உரை A plain-Tamil companion reading, not Vallalar's words

இந்த உலகத்தில் மனிதர்கள் நிம்மதியாக வாழ்வதற்கும் (இகலோக ஒழுக்கம்) ஜீவகாருண்யத்திற்கும் என்ன தொடர்பு என்ற சமூகவியல் கேள்வி இங்கு ஆராயப்படுகிறது.

உயிர்கள் மீது இரக்கம் காட்டும் ஜீவகாருண்யம் இருந்தால்தான் இந்த உலகில் மனித சமூகம் அறத்தோடு வாழ முடியும். ஜீவகாருண்யம் இல்லையென்றால், உலக வாழ்க்கை முற்றிலுமாக அழிந்துவிடும். எப்படிக் கேட்டால், ஒருவனிடம் இரக்கம் இல்லையென்றால் அவனுள் உண்மையான அறிவும் அன்பும் வளராது. அறிவும் அன்பும் இல்லையென்றால், மற்றவர்களிடம் கருணை காட்டுதல் (கண்ணோட்டம்), ஒற்றுமை (ஒருமை), உதவி செய்தல் (உபகாரம்) ஆகியவை இருக்காது. இவை இல்லாதபோது, பலசாலிகள் (வலிய சீவர்கள்) ஏழைகளையும் எளியவர்களையும் பொறாமையால் நசுக்கி அழிப்பார்கள். அதன்பின், அந்தப் பலசாலிகளும்கூடத் தங்கள் அகங்காரத்தாலும், மதவெறியாலும் ஒருவரை ஒருவர் அடித்துக்கொண்டு அழிந்துபோவார்கள். இரக்கமே இல்லாத புலி, சிங்கம் போன்ற மிருகங்கள் வாழும் காட்டில் அறநெறியோ ஒழுக்கமோ கிடையாது (வலியது எளியதை அடித்துத் தின்னும்). அதுபோலவே, ஜீவகாருண்யம் இல்லாத மனிதர்கள் வாழும் உலகமும் ஒரு காடாகவே மாறும்; அங்கு மனித நாகரிகம் ஒருபோதும் இருக்காது.

மையக் கருத்து The core idea

ஜீவகாருண்யம் என்பது முக்திக்கு மட்டுமல்ல, மனித சமூகம் காட்டுமிராண்டிகள் (புலி, சிங்கம்) போல ஒருவரை ஒருவர் அழித்துக் கொள்ளாமல் அறத்தோடு வாழ்வதற்கும் மிக அவசியமான அடிப்படை விதியாகும் என்பதாகும்.

பிரிவு 15a மூலம் மட்டும்

மூலம் Vallalar's own words

பரலோக ஒழுக்கமுஞ் சீவகாருணியத்தால் வழங்குகின்றது. அது இல்லையாயின் பரலோக ஒழுக்கமும் வழங்கமாட்டாது. எப்படியென்னில்;- சீவகாருணியமில்லாத போது அருள்விளக்கந் தோன்றாது. அது தோன்றாதபோது கடவுள் நிலை கைகூடாது. அது கூடாதபோது முத்தியின்பம் ஒருவரும் அடையமாட்டார்கள். அடையாத பட்சத்தில் பரலோக ஒழுக்கம் வழங்கவே மாட்டாதென் றறியவேண்டும்.

இப்பகுதிக்கு எளிய தமிழ் உரை இல்லை. வள்ளலாரின் மூலப் பாடம் மட்டுமே இங்கு உள்ளது; அதற்குப் பதிலாக நாமாக ஒரு விளக்கம் எழுதவில்லை.

There is no plain-Tamil companion reading for this passage. Vallalar's original prose stands here on its own, and nothing has been written in its place.

பிரிவு 15b மூலம் மட்டும்

மூலம் Vallalar's own words

சீவகாருணிய ஒழுக்கம் மிகவும் வழங்காமையால் துன்மார்க்கப் பிறவியே பெருகி, எங்கும் புல்லொழுக்கங்களே வழங்குகின்றன. எப்படியென்னில்:- சீவகாருணிய மில்லாத கடின சித்தர்க ளெல்லாம் அவரவர் கடின செய்கைக்குத் தக்கபடி, சிலர் நரகவாசிகளாகவும், சிலர் சமுத்திரவாசிகளாகவும், சிலர் ஆரணியவாசிகளாகவும், சிலர் புலி, கரடி, சிங்கம், யாளி, யானை, கடமை, கடா, பன்றி, நாய், பூனை, முதலிய துஷ்ட மிருகங்களாகவும், சிலர் பாம்பு, தேள் முதலிய விஷசெந்துக்களாகவும், சிலர் முதலை சுறா முதலிய கடின செந்துக்களாகவும் சிலர் காக்கை கழுகு முதலிய பக்ஷி சண்டாளங்களாகவும், சிலர் எட்டி கள்ளி முதலிய அசுத்த தாவரங்களாகவும் பிறந்திருக்கின்றார்கள். ஆதலால், புல்லொழுக்கங்களே மிகவும் வழங்குகின்றன என்றறிய வேண்டும்.

There is no plain-Tamil companion reading for this passage. Vallalar's original prose stands here on its own, and nothing has been written in its place.

பிரிவு 15c மூலம் மட்டும்

மூலம் Vallalar's own words

சீவகாருணியம். கடவுளருளைப் பெறுவதற்கு முக்கிய சாதனமென்பது மல்லாமல் அந்த அருளின் ஏகதேச விளக்க மென்றும் அறிய வேண்டும். சீவகாருணியம் ஆன்மாக்களின் இயற்கைவிளக்கம் ஆதலால், அந்த இயற்கைவிளக்கமில்லாத சீவர்களுக்குக் கடவுள் விளக்கம் அகத்திலும் புறத்திலும் வெளிப்படவே மாட்டாது.

There is no plain-Tamil companion reading for this passage. Vallalar's original prose stands here on its own, and nothing has been written in its place.

பிரிவு 15d மூலம் மட்டும்

மூலம் Vallalar's own words

சீவகாருணியத்திற்கு முக்கியமான லக்ஷியம் எதுவென்னில்:- ஆன்மாக்களெல்லாம் இயற்கைஉண்மை ஏகதேசங்களாகவும், இயற்கை விளக்கமாகிய அருள் அறிவுக்கறிவாய் விளங்குதற்கு ஒற்றுமை உரிமை இடங்களாயும் இருக்கின்றன என்றும், அந்த ஆன்மாக்கள் சீவர்களாகி அதிகரிப்பதற்குப் பூதகாரிய தேகங்களே உரிமையாக இருக்கின்றன என்றும், அந்தத் தேகங்களில் ஆன்மாக்கள் சீவர்களாகி அதிகரியாவிடில் ஆன்ம விளக்கம் மறைபடுமென்றும், அதனால் அருள்விளக்கம் வெளிப்படாதென்றும், அப்போது மூடமுண்டாகுமென்றும், அதுவே ஆன்மாக்களுக்குப் பந்தமாகுமென்றும், அது பற்றி அவசியம் பூதகாரிய தேகம் வேண்டுமென்றும், பூதகாரிய தேகங்களுக்கு மாயை முதற்காரணமாதலால் அந்த மாயையின் விகற்ப ஜாலங்களாகிய பசி, தாகம், பிணி, இச்சை, எளிமை, பயம், கொலை என்பவைகளால் அந்தத் தேகங்களுக்கு அடிக்கடி அபாயங்கள் நேரிடுமென்றும், அப்படி அபாயங்கள் நேரிடாமல் கரணேந்திரிய சகாயங்களைப் பெற்ற தம் மறிவைக் கொண்டு சர்வ ஜாக்கிரதையோடு முயற்சிசெய்து தடுத்துக் கொள்வதற்குத் தக்க வல்லப சுதந்திரம் சீவர்களுக்கு அருளாற் கொடுக்கப்பட்ட தென்றும், அந்தச் சுதந்திரத்தைக் கொண்டு சீவர்களெல்லாம் தேகங்களிலிருந்து அபாயங்களை நீக்கி ஆன்மலாபத்தைப் பெறுதற்கு முயற்சி செய்யக் கடவரென்றும், ஊழ் வகையாலும் அஜாக்கிரதையாலும் பசி, தாகம், பிணி, இச்சை, எளிமை, பயம், கொலை என்பவைகளால் வரும் அபாயங்களை நிவர்த்தி செய்து கொள்ளமாட்டாமல் வருந்துகின்ற சீவர்கள் விஷயத்தில் அவைகளை நிவர்த்தி செய்விக்க வேண்டுமென்றும், அப்படி நிவர்த்தி செய்விப்பதில் பசியினால் வருந் துன்பமுங் கொலையினால் வருந் துன்பமுந் தவிர மற்றவைகளால் வருந் துன்பங்களை மாற்றுவது அபரசீவகாருணிய மாதலால் இவ்வுலக இன்பத்தை மாத்திரம் சிறிதுண்டுபண்ணுமென்றும், பசியினால் வருந்துன்பத்தையும் கொலையினால் வருந்துன்பத்தையும் நிவர்த்தி செய்விப்பது பரசீவகாருணிய மாதலால் இவ்வுலக இன்பங்களையும் அளவிறந்த சித்தியின்பங்களையும் எக்காலத்து மழியாத முத்தியின்பத்தையும் அருளாலடையப்படுமென்றும், ஊழ்வகையாலும் அஜாக்கிரதையாலும் அன்னிய சீவர்களுக்கு நேரிடுகிற அபாயங்களை நிவர்த்தி செய்விப்பதற்குத் தக்க சுதந்தரமும் அறிவு மிருந்தும் அவ்வாறு செய்யாமல் வஞ்சித்தவர்களுக்கு இவ்வுலக இன்பத்தோடு மோக்ஷ இன்பத்தை யனுபவிக்கின்ற சுதந்தரம் அருளாலடையப் படுவதில்லை யென்றும் தற்காலத்தில் அனுபவிக்கின்ற புவன போக சுதந்தரங்களையும் இழந்து விடுவரென்றும் கடவுள் வேதத்தில் விதித்திருக்கின்றபடியால்; ஊழ்வகையாலும் அஜாக்கிரதையாலும் பசி கொலையென்பவைகளால் வரும் அபாயங்களை நிவர்த்தி செய்துகொள்ளத் தக்க அறிவும் சுதந்தரமுமில்லாத சீவர்கள் விஷயத்தில் அவைகளை நிவர்த்தி செய்விக்கத்தக்க அறிவும் சுதந்திரமுள்ள சீவர்கள் வஞ்சியாமல் தயவினால் நிவர்த்தி செய்விப்பதே சீவகாருணியத்திற்கு முக்கியமான லட்சியமென்றும், அதில் சத்தியமாக நம்பிக்கை வைத்துப் பசித்த சீவர்களுக்கு ஆகாரத்தால் பசி நீக்கியும், கொலைப்படும் சீவர்களுக்குச் செய்வகையால் கொலை நீக்கியும், திருப்தி இன்பத்தை உண்டுபண்ணுவதே மேலான பிரயோசன மென்றும் அறியவேண்டும்.

There is no plain-Tamil companion reading for this passage. Vallalar's original prose stands here on its own, and nothing has been written in its place.

இத்தளத்தின் குறிப்பு A note from this site

இந்தப் பகுதியில் உள்ளவை திருஅருட்பிரகாச வள்ளலார் 19-ஆம் நூற்றாண்டில் அருளிய சொந்த வார்த்தைகள், மூலப்பாடமாக அப்படியே முழுமையாகத் தரப்படுகின்றன. மருந்து, நோய் நீக்கம், நீண்ட ஆயுள் பற்றி இதில் வரும் வரிகள் வள்ளலாரின் ஆன்மீக அருள்மொழிகளாகவே கருதப்பட வேண்டும். இவை மருத்துவ ஆலோசனையோ, murugaa.com தளத்தின் சொந்த உறுதிமொழியோ அல்ல. இந்தத் தளம் எந்த நோயையும் குணப்படுத்தும் அல்லது ஆயுளை நீட்டிக்கும் என்று எங்கும் கூறவில்லை. உடல்நலக் குறைவுள்ளவர்கள் மருத்துவரை அணுக வேண்டும்; தற்போது பெறும் மருத்துவ சிகிச்சையை இதன் காரணமாக நிறுத்தக் கூடாது.

What follows in this section is Vallalar's own nineteenth-century wording, given here as scripture, complete and unchanged. The lines about disease, cure and long life are his own devotional words and should be read as such. They are not medical advice, and not a claim made by murugaa.com in its own voice. This site does not assert that any practice cures a disease or extends anyone's life. Anyone who is unwell should see a doctor, and should not stop any treatment they are currently on because of what is written here.

பிரிவு 15e மூலம் மட்டும் இத்தளத்தின் குறிப்பைப் படிக்கRead the note from this site

மூலம் Vallalar's own words

பசி, கொலை, பிணி, தாகம், எளிமை, பயம், இச்சை என்பவைகளால் வரும் அபாயங்களை நிவர்த்தி செய்விப்பது விதியாகவிருக்கவும், இவ்விடத்துப் பசியினால் கொலையினாலும் வரும் அபாயங்களை மாத்திரம் நிவர்த்தி செய்விப்பது விசேஷமென்று குறித்தது என்னென்றறிய வேண்டில்:- சீவகாருணிய ஒழுக்கத்தில் அபரசீவகாருணிய மென்றும் பரசீவகாருணியமென்றும் இருவகை யாம். அவற்றில் பசிநீக்கலும் கொலைநீக்கலும் பரசீவகாருணிய மாதலால் விசேஷமாகக் குறிக்கப்பட்டதென்றறிய வேண்டும். அன்றியும் பசியினால் வருந்துகின்ற சீவர்களுக்குப் பசியை நிவர்த்தி செய்விக்கின்ற தயவுடையவர்கள் தாகம் நீங்குதற்குத் தண்ணீர் கொடாமலிரார்கள். தண்ணீர் கொடுப்பது பிரயாசமுமல்ல. தண்ணீர் ஏரி குளம் கால்வாய் முதலான இடத்து மிருக்கின்றது. தாகத்தால், மாற்றிக் கொள்ளத்தக்க ஏகதேச அபாயம் நேரிடுமேயல்லது, அதனால் தேகத்திற்கு ஆனி நேரிடாது; பசியினால் மாற்றிக் கொள்ளக்கூடாத கெடுதி தேகத்திற்கு நேரிடும். பசியினால் வருந் துன்பத்தை நிவர்த்தி செய்விக்கத் தக்க தயவுடையவருக்குப் பிணியினால் வருந்துன்பத்தை நிவர்த்தி செய்விப்பதற்கு தயவுண்டாகாம லிராது. பசி மிகுதியினாலேயே பிணிகள் விருத்தியாகின்றன. ஆகாரப் பக்குவங்களாலேயே அப்பிணிகள் நீங்குகின்றன. பிணிகளுக்கு வேறு மருந்து கொடுப்பினும், பத்திய ஆகாரமே தேகம் நிற்பதற்கு அவசியமான ஆதாரமாயிருக்கின்றது. பிணியோடு தேகத்தை நெடுநாள் வைத்திருக்கக் கூடும். ஒரு நாளாகிலும் ஆகாரமில்லாமல் தேகத்தை வைத்திருக்கக் கூடாது. பசித்தவர்களுக்கு ஆகாரத்தால் பசி நீக்குவிக்கின்ற தயவுடையவர்களுக்கு, இச்சையால் வருந் துன்பங்களை நீக்குவிப்பதற்குத் தயவு வராமலிராது. சீவர்களுக்கு உள்ளபடி பசி நேரிடுமாகில் ஆகாரத்திலல்லது மற்றொன்றிலும் இச்சையே இராது. ஆகாரங் கிடைக்கில் உண்டு பசி தீர்ந்தவர் தம் இச்சையைச் சிறிய முயற்சிகளால் முடித்துக் கொள்ளவுங்கூடும்; அல்லது சமாதானஞ் செய்து கொள்ளவுங்கூடும்; இச்சையோடு பல நாள் தேகத்தை வைத்திருக்கலாம்; பசியோடு ஒரு நாளும் வைத்திருக்க முடியாது. பசித்த சீவர்களுக்கு ஆகாரத்தால் பசியை நிவர்த்தி செய்விக்கின்ற தயவுள்ளவர்களுக்குச் சுதந்தர மற்ற சீவர்களது எளிமையை நீக்கத் தயவுவராமலிராது. பசியினால் வருந்துகின்ற எளிமைக்கு மேற்பட்ட எளிமையே இல்லை. எளிமையைச் சில நாள் சென்று மாற்றிக் கொள்ளக் கூடும்; பசியை அவ்வாறு மாற்றிக்கொள்ளக் கூடாது. எளிமையோடு தேகத்தை வைத்திருக்கக் கூடும்; பசியோடு வைத்திருக்க முடியாது. பசியை நிவர்த்தி செய்விக்கின்ற தயவுடையவருக்குப் பயத்தை நிவர்த்தி செய்விப்பதில் தயவு வராமலிராது. பசியினால் வரும் பயத்திற்கும் கொலையினால் வரும் பயத்திற்கும் மேற்பட்ட பயமேயில்லை. பயத்தை உபாயத்தால் நீக்கிக் கொள்ளக்கூடும்; பசியை உபாயத்தால் நீக்கிக்கொள்ளக் கூடாது. பயத்தோடு தேகத்தை வைத்திருக்கலாம்; பசியோடு வைத்திருக்கப்படாது. பசியினால் வரும் அவத்தைகளுந் துன்பங்களும் கொலையினால் வரும் அவத்தைகளுந் துன்பங்களும் தம்முள் ஒத்திருக்கின்றன ஆகலால், பசியினால் வருந் துன்பத்தையும் கொலையினால் வருந்துன்பத்தையும் நிவர்த்தி செய்விப்பதே சீவகாருணியத்திற்கு முக்கிய வட்சிய மென்றறிய வேண்டும்.

There is no plain-Tamil companion reading for this passage. Vallalar's original prose stands here on its own, and nothing has been written in its place.

பிரிவு 15f மூலம் மட்டும்

மூலம் Vallalar's own words

பசியினால் வருந் துன்பத்தை நீக்குதலும் கொலையினால் வருந்துன்பத்தை நீக்குதலும் சீவகாருண்யத்திற்கு முக்கிய லக்ஷியமாக இருக்கவும், இவ்விடத்தில் பசிநீக்குதலை மாத்திரம் அடிக்கடி வலியுறுத்துவது என்னெனில்:- ஒரு சீவன் பசியினால் கொல்லப்படு மென்பதை யறிந்து காருணியத்தால் பசியை நீக்கி உயிர், பிழைக்கும்படி செய்பவர் வேறுவகையால் உயிர்க்கொலை நேரிட்டால் அதற்கிரங்கி அந்தக் கொலையால் வருந் துன்பத்தை நிவர்த்தி செய்யாமலிரார்கள். கொலையால் வருந்துன்பத்தை நிவர்த்தி செய்யாதவர்கள் பசியால் வருந்துன்பத்தையும் நிவர்த்தி செய்விக்கத்தக்க தயவுடையவர்க ளாகார்கள். பசியால் வருங் கொலையை ஆகாரத்தாலன்றி வேறு வகையால் நிவர்த்தி செய்விக்கப்படாது; பகை முதலியவற்றால் வருங்கொலையை அநேக உபாயத்தால் நிவர்த்தி செய்விக்கக் கூடுமாதலால், கொலையால் வருந்துன்பத்தைப் பசியால் வருந்துன்பத்திலமைத்து அடிக்கடி வலியுறுத்துகின்றதென்றறிய வேண்டும்.

There is no plain-Tamil companion reading for this passage. Vallalar's original prose stands here on its own, and nothing has been written in its place.

பிரிவு 15g மூலம் மட்டும்

மூலம் Vallalar's own words

அன்றியும், தாகத்தால் வருந்துகின்றவரும், பிணியால் வருந்துகின்றவரும், இச்சையால் வருந்துகின்றவரும், எளிமையால் வருந்துகின்றவரும், பயத்தால் வருந்துகின்றவரும் பசிவருத்த முண்டாகும்போது அவ்வவ் வருத்தங்களை யெல்லாம் மறந்து பசிவருத்தம் மேற்பட்டு, ஆகாரந்தேட முயற்சி செய்கின்றார்கள். அன்றி, அரசன் ஆக்கினையால் கொலைக்குற்றம் பற்றிக் கொலை செய்ய விதிக்கப்பட்ட குற்றவாளியும் பசிவந்தபோது தன் பயத்தையும் துன்பத்தையும் மறந்து அந்தப் பசியை மாற்றிக் கொள்ள முயலுகிறான். வைத்தியரால் தாம் இறந்துவிடுவது நிச்சயமென்று தெரிந்துகொண்ட வியாதியாளரும் மூப்பாளரும் பசிவந்தபோது தமது துன்பத்தை மறந்து பசிநீக்க முயலுகின்றார்கள். பசிக்குத் தயவினால் ஆகாரங் கொடுக்கத் துணிந்தவன் வேறு வகையால் சீவர்கள் இம்சைப் பட்டழிவதற்குச் சம்மதிக்கவே மாட்டான்; ஆகலினும் பசியால் வருந்துன்பத்தை நிவர்த்தி செய்விக்கிற தருமத்தை அடிக்கடி வலியுறுத்துவதென் றறியவேண்டும்.

There is no plain-Tamil companion reading for this passage. Vallalar's original prose stands here on its own, and nothing has been written in its place.

பிரிவு 15h மூலம் மட்டும்

மூலம் Vallalar's own words

பசியினால் வருங் கெடுதி எல்லாச் சீவர்களுக்குந் தேகநாசஞ் செய்வது உண்மையானால், எல்லாச் சீவர்கள் பசியையு மறிந்து நிவர்த்தி செய்விக்க வேண்டும்; அப்படி நிவர்த்தி செய்விக்கத் தொடங்கில் கடவுளால் சிருஷ்டிக்கப்பட்ட தேவர் மனிதர் நரகர் மிருகம் பறவை ஊர்வன தாவரம் என்கிற இவ்வெழுவகைப் பட்ட அளவிறந்த பேதங்களுடைய சீவர்களது பசியை யறிந்து நீக்குவது அசாத்தியமாகுமே யென்னில்:- தேவர்கள் மனித சுதந்திரத்தினும் மேற்பட்ட சுதந்தரமுடையவர்களாய்த் தங்களுக்கு நேரிட்ட பசியைத் தங்கள் முயற்சியினாலேயே மாற்றிக் கொள்ளத் தக்க வல்லபமுடையவர்க ளாதலால் அவர்கள் பசியைக் குறித்து மற்றவர்கள் யோசிப்பது அவசியமல்ல வென்றும் தேவர்களுக்கும் பசி நேர்ந்தால் துன்பமுண்டாகுமே யென்று இரங்குவது மாத்திரம் அவசியமென்றும்; நரகர் நாம் பசியாற்றுவிக்கத் தக்க இடங்களில் இல்லாமல் வேறிடங்களி லிருக்கின்ற படியாலும், நரகர் பசிக்குத் தண்டனைப் பரிவாரங்களால் பசியாற்றுவித்தலாலும், நரகர் பசியைக் குறித்து யோசிப்பது அவசியமல்லவென்றும், நரகரும் பசி நேரிடில் வருந்துவார்களேயென்று இரங்குவது மாத்திரம் அவசிவமென்றும்; ஊழ்வகையினால் சிறிதுஞ் சுதந்தர மில்லாத மரம் புல் முதலிய தாவரங்களில் மனிதர் தங்கள் வாழ்க்கைக்குச் சகாயமாகத் தங்கள் முயற்சியால் விளைவிக்கின்ற தாவர வர்க்கங்களுக்குப் பசி குறித்து நீர் விடுவது அவசிய மென்றும், மற்றைத் தாவரவர்க்கங்களெல்லாம் அருள் நியதியின்படி ஆகாரங் கொடுப்பிக்க உயிர்த்திருக்கின்றனவாதலால் அவைகளுக்கெல்லாம் பசியறிந்து ஆகாரங் கொடுப்பது நமது சுதந்தரமல்ல கடவுள் சுதந்தரமென்றும், அவை குறித்து யோசிப்பது அவசியமல்ல வென்றும், ஆகாரமில்லாவிடில் வருந்துமே யென்று இரங்குதல் மாத்திரம் அவசியமென்றும்; நிலத்திலும் நீரிலும் ஊருகின்ற உயிர்களுக்கும் பறவைகளுக்கும் மிருகங்களுக்கும் அவ்வவற்றின் ஊழ்வகைக்குத் தக்கபடி அருள் நியதி ஆகாரங் கொடுப்பிக்க உண்டு பசியாறுகின்றன வென்றும், அவ்வவைகளுக்குத் தக்க ஆகாரம் அறிந்து கொடுப்பது நமது சுதந்தரமல்ல கடவுள் சுதந்தர மென்றும், அவைகளில் மனிதர் வாழ்க்கைக்குச் சகாயமாகத் தங்கள் சுதந்தரத்தால் சம்பாதித்துக் கொள்ளுகின்ற பசு எருது எருமைகடா ஆடு குதிரை முதலிய சில மிருகங்களுக்கு ஆகாரங் கொடுத்துப் பசியாற்றுதல் அவசியமென்றும்; மனிதர்களில் ஆண்மக்கள் பெண்மக்கள் என்றிருவகைப்பட்ட எல்லா மனிதர்களுக்கும் பசியால் வரும் நஷ்டங்களும் துன்பங்களும் பசி நிவர்த்தியால் வரும் லாபங்களும் இன்பங்களும் பொதுவில் ஒரு தன்மையாயிருந்தாலும், பசியால் வரும் நஷ்டங்களையுந் துன்பங்களையும் மன முதலான அந்தக்கரண விருத்தியினாலும் கண் முதலான இந்திரியங்களாலும் மிகவும் அறிந்து கொள்கின்ற ஆன்ம அறிவு ஒத்திருத்தலாலும், மனிதர்களுக்கு ஊழ்வகையினால் அருள் நியதியின்படி கொடுப்பிக்கின்ற ஆகாரமட்டில் சீவித்துத் தேகத்தை வைத்திருக்கக் கூடாமையாலும், தங்கள் முயற்சியாலும் அறிவாலும் சுதந்தரத்தாலும் சம்பாதிக்கின்ற, ஆகாமிய ஆகாரத்தாலும் பசியை நீக்கித் தேகத்தை வைத்திருக்க வேண்டுமாதலாலும், ஆகாயமியத்தால் சம்பாதிக்கின்ற சீவசுதந்தரமுள்ள மனிதர்களுக்கு அருளால் மிகவுங் கொடுக்கப்பட்ட படியாலும்! ஊழ்வகையால் ஆகாரம் நேரிடாமல் பசித்து வருந்தும்படியாகவும்; அந்தப் பசியை நீக்கும் நிமித்தம் ஒருவரையொருவர் எதிர்பார்க்கும் படியாகவும்; அவர் தயவினால் ஆகாரங் கொடுத்து அப்பசியை நீக்கி அவரை நன்முயற்சியிற் செலுத்தவும் ஆகாரங் கொடுத்தவர் சித்திமுத்திகளை யடையவும் அருள் நியதியாக விதிக்கப்பட்ட படியாலும், மனிததேகம் மற்றச் சீவதேகம்போல இலேசிலே எடுக்கக் கூடாதாகலாலும், மனித தேகத்தில் ஆன்மவிளக்கமும் அருள் விளக்கமும் மிகவும் விளங்குதலாலும், இந்த மனித தேகம் போனால் மீளவும் இந்தத் தேகம்வருமென்கிற நிச்சய மில்லாமையாலும், இந்த மனித தேகம் முத்தியின்பம் பெறுதற்கே எடுத்த தேகமாதலாலும், இந்த மனிததேக மாத்திரமே முதற் சிருஷ்டி தொடங்கிக் கடவுள் சம்மதத்தால் சிருஷ்டிக்கப்பட்ட உயர்ந்த அறிவையுடைய தேகமாதலாலும், மனிதர்கள் மாத்திரம் பசியாற்றுவிக்கின்ற சீவகாருணிய விதியைப் பொதுவில் அவசியம் உறுதியாகப் பிடிக்கவேண்டுமென்றும் கடவுள் விதித்திருக்கின்ற படியால், பசியை ஆகாரத்தினால் நிவர்த்தி செய்விக்கின்ற சீவகாருணிய ஒழுக்கம் மனிதர்களிடத்தே பெரும்பான்மை நடத்த வேண்டுமென்று அறிய வேண்டும்.

There is no plain-Tamil companion reading for this passage. Vallalar's original prose stands here on its own, and nothing has been written in its place.

பிரிவு 15i மூலம் மட்டும்

மூலம் Vallalar's own words

ஊழ்வகைக்குத் தக்கபடி மிருகம் பறவை முதலிய சீவர்களுக்கு அருளால் நியதி ஆகார மாத்திரம் இருக்க மனிதர்களுக்கு மாத்திரம் ஊழ்நியதி ஆகாரத்தோடு ஆகாமிய முயற்சி ஆகாரமும் வேண்டுவது அவசிய மென்றது எப்படி யென்னில்:- மனிதர்கள் பிராரத்தப்படி நியதி ஆகாரத்தைப் புசித்துப் பிராரத்த அனுபவத்தை நீக்கிக் கொண்டு, ஆகாமியத்தால் முயற்சி ஆகாரத்தைப் புசித்துக் கரணேந்திரிய தேகத்தை வலுவுள்ளதாகச் செய்து கொண்டு, சன்மார்க்க சாதனத்தை அனுசரித்துச் சித்தி முத்தி இன்பங்களைப் பெறக்கடவரென்று கடவுள் விதித்திருக்கின்றபடியால், மனிதர்களுக்குப் பிராரத்த ஆகாரமும் ஆகாமிய முயற்சி ஆகாரமும் அவசியம் வேண்டுமென்று அறியவேண்டும். மிருகம் பட்சி ஊர்வன தாவரம் என்கிற சீவதேகங்கள் தண்டனை நிமித்தம் விதித்த தேகங்களாதலால், பிராரத்த ஆகாரம் கடவுள் விதித்த வண்ணம் அருட்சத்தியால் தடைபடாமல் கொடுக்கப் படுமாகலில், ஆகாமிய ஆகாரம் சம்பாதிக்க வேண்டாமென் றறிய வேண்டும்.

There is no plain-Tamil companion reading for this passage. Vallalar's original prose stands here on its own, and nothing has been written in its place.

பிரிவு 16

மூலம் Vallalar's own words

ஆனால் சீவகாருணியம் எல்லாச் சீவர்களுக்கும் பொதுவென்று முதலில் குறிக்கப்பட்டது என்ன எனில்:- சீவகாருணிய ஒழுக்கத்தில் முக்கியமாக எல்லா மனிதர்களுக்கும் பொதுவில் பசியினால் வருந்துன்பத்தை நிவர்த்தி செய்து ஆகாரத்தினால் திருப்தி இன்பத்தை உண்டுபண்ண வேண்டு மென்றும், பசியைப்போல் வேறு வகையினால் சீவகொலை நேரிடுவதானால் அந்தச் சீவகொலையைத் தம்மாற் கூடிய வரையில் எவ்விதத்திலாயினும் தடை செய்து உயிர் பெறுவித்துச் சந்தோஷிப்பிக்க வேண்டுமென்றும், பிணி பயம் முதலிய மற்ற ஏதுக்களால் சீவர்களுக்குத் துன்பம் நேரிடில் அத்துன்பங்கள் தங்களால் நீக்கத்தக்கவை களாகில் நீக்கவேண்டுமென்றும், மிருகம் பறவை ஊர்வன தாவரம் முதலியன சீவர்களிடத்துப் பயத்தினால் வருந் துன்பத்தையும் கொலையினால் வருந் துன்பத்தையும் எவ்விதத்தும் நிவர்த்தி செய்ய வேண்டுமென்றும், அவற்றுள் துஷ்ட சீவர்களிடத்தும் சிறிது பயத்தினால் வருந் துன்பம் மாத்திரமே யல்லது கொலையினால் வருந்துன்பங்களைச் செய்யப்படாதென்றும், இவ்வகை முழுதும் சீவ காருணியமேயாதலால் எல்லா உயிர்களிடத்தும் சீவ காருணியம் வேண்டுமென்று கடவுளால் ஆணைசெய்ததென் றறியவேண்டும்.

எளிய தமிழ் உரை A plain-Tamil companion reading, not Vallalar's words

ஜீவகாருண்யம் என்பது உலகிலுள்ள அனைத்து உயிர்களுக்கும் பொதுவானது என்று கூறுவதன் விரிவான பொருள் என்ன? ஒரு மனிதன் அதனை எவ்வாறு முழுமையாகக் கடைப்பிடிக்க வேண்டும்?

ஜீவகாருண்ய ஒழுக்கத்தில் முதன்மையானதும் முக்கியமானதுமான செயல், மனிதர்கள் அனைவருக்கும் பொதுவாக ஏற்படும் கொடிய பசித் துன்பத்தைப் போக்கி, அவர்களுக்கு உணவளித்து திருப்தியடையச் செய்வதாகும். பசியைத் தவிர, வேறு எந்த வகையிலாவது ஓர் உயிருக்குக் கொலை நேரிடுமானால், அதனைத் தன்னால் இயன்றவரைத் தடுத்து அந்த உயிரைக் காப்பாற்றி மகிழ்விக்க வேண்டும். நோய் மற்றும் பயத்தால் உயிர்களுக்குத் துன்பம் நேர்ந்தால், அந்தத் துன்பங்கள் தம்மால் நீக்கக் கூடியவையாக இருப்பின், அவற்றை நிச்சயம் நீக்க வேண்டும். மனிதர்களுக்கு மட்டுமின்றி விலங்குகள், பறவைகள், ஊர்வன, மற்றும் தாவரங்கள் ஆகிய அனைத்து உயிரினங்களுக்கும் ஏற்படும் மரண பயத்தையும், கொலைத் துன்பத்தையும் முழுமையாக நீக்க வேண்டும். கொடிய விஷமுள்ள உயிரினங்களுக்கு (துஷ்ட சீவர்கள்) அவற்றைத் துரத்துவதற்காகச் சிறிது பயத்தை மட்டுமே உண்டாக்கலாமே தவிர, அவற்றையும் கொன்று துன்புறுத்தக் கூடாது. இவ்வாறு மனிதன் முதல் தாவரம் வரை அனைத்து உயிர்களிடத்தும் கருணை காட்டுவதே கடவுளின் ஆணை என்று உறுதியாக அறிய வேண்டும்.

மையக் கருத்து The core idea

மனிதர்களின் பசிப்பிணியைப் போக்குவது மட்டுமன்றி, மனிதன், விலங்கு, பறவை, தாவரம் எனப்பாகுபாடின்றி அனைத்து உயிரினங்களுக்கும் ஏற்படும் கொலை, நோய், பயம் ஆகிய துன்பங்களைத் தடுத்து அவற்றைக் காப்பாற்றுவதே கடவுளின் ஆணையாகிய முழுமையான ஜீவகாருண்ய ஒழுக்கமாகும்.

பிரிவு 17

மூலம் Vallalar's own words

மனிதர்கள் தங்கள் வாழ்க்கைக்குச் சகாயமாகச் சம்பாதிக்கின்ற உயிர்களில் சில உயிர்கள் தாமச ஆகாரமாகிய மாமிச ஆகாரஞ் செய்வதானால், அவைகளுக்குப் பசியாற்றுவிக்கும்போது அந்த ஆகாரத்தைக் கொடுத்து ஆற்றுவிக்கப்படாதோ என்னில்:- ஒரு சீவனைக் கொன்று ஒரு சீவனுக்கு மாமிசத்தால் பசியாற்றுதல் சீவகாருணிய ஒழுக்கமே யல்லவென்றும், கடவுள் சம்மதமும் அல்லவென்றும், இவைகட்கு முழு விரோதமென்றும் அறியவேண்டும். எல்லாச் சீவர்களும் இயற்கையுண்மை ஏகதேசங்களாகிக் கடவுள் இயற்கை விளக்கமாகிய அருளுக்கு இடமாக இருக்கின்றபடியாலும், கடவுள் இயற்கை விளக்கம் மாறுபடும் போது சீவத் தன்மை இல்லாதபடியாலும், கடவுளியற்கை விளக்கமும் ஜீவனியற்கை விளக்கமும் ஒன்றோடொன்று மாறுபடாதாகலாலும், கடவுளியற்கை விளக்கமுஞ் சீவன் இயற்கைவிளக்கமும் அந்தந்தத் தேகங்களினும் விளங்குகின்ற படியாலும், ஒரு சீவனை வதைத்து அதனால் மற்றொரு சீவனுக்குப் பசியாற்றுதல் சீவகாருணிய ஒழுக்கத்திற்கு முழு விரோதமென்றே அறியவேண்டும்.

எளிய தமிழ் உரை A plain-Tamil companion reading, not Vallalar's words

உலகில் சில மனிதர்களும் அல்லது நாம் வளர்க்கும் சில விலங்குகளும் மாமிசம் (தாமச ஆகாரம்) சாப்பிடும் வழக்கம் கொண்டவர்களாக இருக்கிறார்களே, அவர்கள் பசியால் வாடும் போது, அவர்களுக்கு அவர்கள் விரும்பும் அந்த மாமிச உணவைக் கொடுத்துப் பசியாற்றுவதும் ஜீவகாருண்யம் ஆகாதா?

ஒரு உயிரைக் கொன்று, அதன் மாமிசத்தைக் கொண்டு மற்றொரு உயிரின் பசியைத் தீர்ப்பது ஒருபோதும் ஜீவகாருண்ய ஒழுக்கம் ஆகாது. அது கடவுளின் விருப்பத்திற்கும் முற்றிலும் எதிரானது. ஏனெனில், உலகில் உள்ள அனைத்து உயிர்களும் ஒரே இறைவனின் (இயற்கையுண்மை) சிறு கூறுகளாகவே படைக்கப்பட்டுள்ளன; அந்த உயிர்களின் உள்ளேதான் கடவுளின் அருளும் குடிகொண்டுள்ளது. கடவுளின் இரக்கத் தன்மையும் (கடவுள் இயற்கை விளக்கம்), ஆன்மாவின் இயற்கையான இரக்கத் தன்மையும் (ஜீவன் இயற்கை விளக்கம்) ஒன்றுக்கொன்று முரண்படாதவை. அவை ஒவ்வொரு உடலிலும் ஒன்றிணைந்தே ஒளிர்கின்றன. எனவே, இறைவன் குடிகொண்டிருக்கும் ஒரு உடலை வதைத்து, அதைக் கொண்டு இன்னொரு உடலை வளர்ப்பது என்பது இறைவனின் சட்டத்திற்கும், ஜீவகாருண்ய நெறிக்கும் முற்றிலும் எதிரான மாபெரும் குற்றமாகும் என்று ஆழமாக அறிய வேண்டும்.

மையக் கருத்து The core idea

அனைத்து உயிர்களும் இறைவனின் கூறுகளாகவே விளங்குவதால், பசியைப் போக்குவதற்காக ஒரு உயிரைக் கொன்று மற்றொரு உயிருக்கு மாமிசமாக அளிப்பது ஜீவகாருண்யத்திற்கு எதிரானதும், கடவுளின் சட்டத்திற்கு முரணானதுமான கொடும் வன்முறையாகும்.

பிரிவு 18

மூலம் Vallalar's own words

புலி சிங்கம் முதலிய மிருகங்கள் மற்றொரு சீவனைக் கொன்று தின்று தாமச ஆகாரத்தால் பசியாற்றித் திருப்தி இன்பத்தை யடைந்து சந்தோஷிக்கின்றன; அந்தச் சந்தோஷம் கடவுளியற்கை விளக்க ஏக தேசமும் சீவன் இயற்கைவிளக்க நிறைவும் என்று கொள்ளக்கூடாதோ என்னில்:- கூடாது. தாமச ஆகாரத்தால் பூரண சத்துவமாகிய கடவுளியற்கைவிளக்க ஏகதேசமும் ஏகதேச சத்துவமாகிய ஆன்ம இயற்கைவிளக்கமும் விளங்கா; இருளால் ஒளி விளங்காதது போல். இதைத் தாமச ஆகாரமென்பது. என்னையெனில்:- கடவுள் விளக்கம் வெளிப்படாதபடி ஆன்ம விளக்கத்தை மறைத்த இம்சை ஆகாரமாதலால் தாமச ஆகாரமாயிற்று. இந்த ஆகாரத்தால் வந்த திருப்தி யின்பமாகிய சந்தோஷ விளக்கம் எதனுடைய விளக்கமென்னில்:- அனாதி பசுகரணமாயாவிளக்கம் என்று அறியவேண்டும். பசு வென்பது என்னை? ஆணவம் மாயை கன்மம் என்கிற மும்மல பந்தத்தால் ஒன்றுபட்டு அறிவிழந்த ஆன்மாவையே பசு வென்பது. அப்பசுவிற்கு விளக்கந் தோன்றுவது எப்படியென்னில்:- சூரியனை மறைத்த மேகவண்ணத்திலுள்ள இருளினிடத்தும் சூரியப்பிரகாச விசேஷந் தோன்றுதலால் அவ்விருளும் விளக்கமாக வழங்குகின்றது. அது போல், அசுத்தமாயாகரணங்களும் தாமச குணமும் இருள் வண்ணமுடைய வாயினும் தம்மால் மறைக்கப்பட்ட பரசீவவிளக்க விசேஷத்தால் அசுத்தமாயாகரணமும் தாமசகுணமும் விளக்கமாக வழங்குகின்றன. இதனால், தாமச ஆகாரத்தில் வரும் விளக்கம் அசுத்தமாயாகரண விளக்கமே என்றறியவேண்டும்.

எளிய தமிழ் உரை A plain-Tamil companion reading, not Vallalar's words

புலி, சிங்கம் போன்ற விலங்குகள் பிற உயிர்களைக் கொன்று மாமிசத்தைத் (தாமச உணவு) தின்று முழுமையான மகிழ்ச்சியும் திருப்தியும் அடைகின்றனவே, அந்த மகிழ்ச்சியைக் கடவுளின் அருளால் வந்த இயற்கையான மகிழ்ச்சி என்று நாம் ஏற்றுக் கொள்ளக் கூடாதா?

அப்படி ஒருபோதும் ஏற்றுக் கொள்ளக் கூடாது. மாமிசம் போன்ற தாமச உணவால், தூய்மையான கடவுளின் அருளோ அல்லது ஆன்மாவின் இயற்கையான இரக்க குணமோ ஒருபோதும் வெளிப்படாது. இருள் எப்படி ஒளியை முழுமையாக மறைக்கிறதோ, அதுபோல மாமிசம் என்பது கடவுளின் அருளை மறைக்கும் இம்சை (வன்முறை) உணவாகும். அப்படியானால் சிங்கம், புலி போன்றவை அடையும் அந்த மகிழ்ச்சி எதனால் வருகிறது? அது ‘பசு’ தன்மை எனப்படும் அறியாமையாலும் அசுத்த மாயையாலும் வரும் தற்காலிகமான போலி உணர்ச்சியாகும். ஆணவம், கன்மம், மாயை என்ற மூன்று மலங்களால் (மும்மலம்) கட்டப்பட்டு அறிவை இழந்த ஆன்மாவையே ‘பசு’ என்று குறிப்பிடுகிறார்கள். சூரியனை மறைத்த கார்மேகத்தின் ஓரங்களில் சூரியனின் ஒரு சிறு ஒளி தெரிவதுபோல, ஆன்மாவை மூடியுள்ள அசுத்த மாயையும் தாமச குணமுமே, உள்ளே இருக்கும் ஆன்ம ஒளியின் ஒரு சிறு பிரதிபலிப்பைத் திருப்தியாகவும் மகிழ்ச்சியாகவும் போலித்தனமாக வெளிப்படுத்துகின்றன. எனவே, மாமிசம் தின்பதால் வரும் இன்பம் அசுத்த மாயையின் இன்பமே தவிர, கடவுளின் உண்மையான இன்பம் அல்ல.

மையக் கருத்து The core idea

புலி, சிங்கம் போன்ற விலங்குகள் மாமிசம் தின்று அடையும் இன்பம் என்பது கடவுளின் உண்மையான இன்பம் அல்ல; அது ஆணவம், கன்மம், மாயை ஆகியவற்றால் அறிவிழந்த ‘பசு’ நிலையில் அசுத்த மாயையால் ஏற்படும் தற்காலிகமான மற்றும் போலியான புலன் இன்பம் மட்டுமேயாகும்.

பிரிவு 19

மூலம் Vallalar's own words

ஆனால் மரம் புல் நெல் முதலான தாவரங்களும் உயிராகவே சொல்லப்படுகின்றனவே, அவைகளை இம்சைசெய்து ஆகாரமாகக் கொண்டால் அவை தாமச ஆகார மல்லவோ, அதனால் வந்த சந்தோஷம் அசுத்த மனோகரண சந்தோஷமல்லவோ என்னில்:- மரம் புல் நெல் முதலான தாவரங்களும் உயிர்கள்தான். அவைகளை இம்சைசெய்து ஆகாரங்கொண்டால் அது ஏகதேச தாமச ஆகாரந்தான். அந்த ஆகாரத்தால் வந்த சந்தோஷமும் அசுத்தாகரண சந்தோஷந்தான். ஆனாலும் அப்படியல்ல. மரம் புல் நெல் முதலான சீவர்கள் பரிசமென்கிற ஓரறிவையுடைய சீவர்களாதலாலும், அவ்வுடம்பில் சீவவிளக்கம் ஒருசார் விளங்குதலாலும், அவ்வுயிர்கள் தோன்றும் வித்துக்களும் மற்ற வித்துக்கள் போல் சயமாதலாலும், அவ்வித்துக்களை நாமே விதைத்து உயிர் விளைவு செய்யக்கூடுமாதலாலும், அவ்வுயிர்களை வேறுசெய்யாமல் அவ்வுயிர்களினிடத்து உயிரில்லாமல் உயிர் தோன்றற்கிடமான சடங்களாகத் தோன்றிய வித்துக்களையும் காய்களையும் கனிகளையும் பூக்களையும் கிழங்குகளையும் தழைகளையும் ஆகாரங்களாகக் கொள்வதேயன்றி அவ்வுயிருள்ள முதல்களை ஆகாரமாகக் கொள்ளாதபடியாலும், அவைகளில் வித்து காய் கனி முதலானவை கொள்ளும்போது சுக்கிலம் நகம் ரோமம் முதலிய வைகளை வாங்கும் போது இம்சை உண்டாகாமை போல் இம்சை உண்டாகாத படியாலும், தாவர வர்க்கங்களுக்கு மன முதலான அந்தக் கரணங்கள் விருத்தி யில்லாதபடியாலும் அது உயிர்க்கொலையுமல்ல; துன்ப முண்டுபண்ணுவது மல்ல; அதனால் அது சீவகாருணிய விரோதமாகாது. அந்த ஆகாரத்தால் வந்த சந்தோஷமும் சீவவிளக்க சகிதமான கடவுள் விளக்கமேயாகு மென்று அறியவேண்டும்

எளிய தமிழ் உரை A plain-Tamil companion reading, not Vallalar's words

மரம், செடி, நெல் போன்ற தாவரங்களுக்கும் உயிர் இருக்கிறது அல்லவா? அவற்றைப் பிடுங்கிச் சாப்பிடுவதும் கொலையும் தாமச உணவும் ஆகாதா? அதனால் வரும் இன்பமும் மாயை இன்பம் தானே?

தாவரங்களுக்கும் உயிர்தான். அவற்றை அடியோடு அழித்துச் சாப்பிட்டால் அதுவும் ஒருவகைத் தாமச உணவுதான். ஆனால், நாம் உணவாக உட்கொள்வது அப்படியல்ல. தாவரங்கள் என்பவை ‘தொடுதல்’ (பரிசம்) என்ற ஒரே ஓர் அறிவை மட்டுமே கொண்ட உயிரினங்களாகும். அவற்றின் விதைகளை நாமே விதைத்துப் பயிரிட முடிகிறது. நாம் ஒரு தாவரத்தின் வேரை (உயிருள்ள முதல்) அடியோடு அழித்து உண்பதில்லை; மாறாக, அந்தத் தாவரத்திலிருந்து உயிரில்லாமல் சடப் பொருளாகத் தோன்றும் விதைகள், காய்கள், பழங்கள், பூக்கள் மற்றும் இலைகள் ஆகியவற்றையே உணவாகக் கொள்கிறோம். மனித உடலிலிருந்து முடி, நகம் ஆகியவற்றை வெட்டும் போது எவ்வாறு வலிக்காதோ (இம்சை இல்லையோ), அதுபோலவே தாவரங்களிலிருந்து காய் கனிகளைப் பறிக்கும் போது அவற்றுக்கு எவ்விதத் துன்பமும் ஏற்படுவதில்லை. மேலும், தாவரங்களுக்கு மனம் போன்ற அகவுறுப்புகள் (கரணங்கள்) கிடையாது. ஆகையால், காய்கறிகளை உண்பது உயிர்க்கொலையும் அல்ல, இம்சையும் அல்ல; அது ஜீவகாருண்யத்திற்கு விரோதமும் அல்ல. அந்தச் சாத்வீக உணவால் வரும் மகிழ்ச்சி கடவுளின் உண்மையான அருளைத் தரக் கூடியதே ஆகும்.

மையக் கருத்து The core idea

தாவரங்களுக்கு மனம் கிடையாது என்பதாலும், நகம் மற்றும் முடியை வெட்டுவதுபோல் அவற்றின் காய்கனிகளைப் பறிப்பதால் அவற்றுக்குத் துன்பமோ கொலையோ நேர்வதில்லை என்பதாலும், தாவர உணவு மட்டுமே இறைவனின் அருளைப் பெற்றுத் தரும் மாசற்ற சாத்வீக உணவாகும்.

பிரிவு 20

மூலம் Vallalar's own words

மர முதலிய தாவங்களில் தோன்றிய வித்துக்களை இனி உயிரேறுதற் கிடமாகிய சடங்க ளென்பது எப்படியென்னில்:- வித்துக்களில் சீவனிருந்தால் நிலத்தில் விதையா முன்னமே விளைய வேண்டும்; நிலத்தில் விதைத்த காலத்தும் சில வித்துக்கள் விளையாமலே யிருக்கின்றன. அன்றியும் வித்தென்பது காரணம். இந்தக் காரணம் உடம்பு தோன்றுதற்கே யென்று சிறு பிள்ளைகளாலும் அறியப்படும். அன்றி உயிர் நித்தியம், உடம்பு அநித்தியம்; நித்தியமான உயிர் காரணம் வேண்டாது; அநித்தியமாகிய உடம்பே காரணம் வேண்டும். ஆகலில் வித்துக்களைச் சடமென்றறிய வேண்டும். ஆனால் வித்துக்களிடத்து ஆன்மாக்கள் ஏறுவது எப்படி யென்னில்:- நிலத்திற் கலந்த வித்திற்கு நீர்விடில் அந்த நீரின் வழியாகக் கடவுள் அருள் நியதியின்படி ஆன்மாக்கள் அணுத் தேகத்தோடு கூடி நிலத்திற் சென்று அந்நிலத்தின் பக்குவ சத்தியோடு கலந்து வித்துக்களினிடமாகச் செல்கின்றன வென்று அறிய வேண்டும்.

எளிய தமிழ் உரை A plain-Tamil companion reading, not Vallalar's words

மரங்களிலிருந்து கிடைக்கும் விதைகள் ஆரம்பத்தில் உயிரற்ற சடப் பொருட்கள் என்று கூறினீர்களே, அப்படியானால் அவற்றை நிலத்தில் விதைக்கும் போது மட்டும் அந்தச் சடப் பொருளான விதைக்குள் உயிர் எப்படி வருகிறது?

விதைகளுக்குள் முன்கூட்டியே உயிர் (ஜீவன்) இருந்திருந்தால், அவை மரத்திலோ அல்லது நம் கையிலோ இருக்கும்போதே முளைத்திருக்க வேண்டும்; ஆனால் அப்படி நடப்பதில்லை. மண்ணில் விதைத்த பிறகும் கூட சில விதைகள் முளைக்காமல் வீணாகிவிடுகின்றன. எனவே, விதை என்பது ஒரு புதிய உடல் உருவாவதற்கான வெற்று பௌதீகக் கருவி (காரணம்) மட்டுமே. உயிர் என்பது என்றும் அழியாதது (நித்தியம்); உடல் என்பது அழிந்துபோகக் கூடியது (அநித்தியம்). அழியாத உயிருக்கு எந்த விதையோ கருவியோ தேவையில்லை; அழியும் உடல் தோன்றுவதற்கு மட்டுமே விதை என்ற சடப்பொருள் தேவை. அப்படியானால் விதையில் உயிர் எப்போது சேருகிறது? சடப் பொருளான விதையை மண்ணில் புதைத்து நீர் ஊற்றும் போது, அந்த நீரின் ஊடகமாக, கடவுளின் அருட் சட்டத்தின்படி (Cosmic Law), அண்டவெளியில் சுற்றும் ஆன்மாக்கள் நுண்ணிய அணு உருவத்தில் (அணுத்தேகம்) பூமிக்குள் சென்று, நிலத்தின் ஆற்றலோடு இணைந்து அந்த விதைக்குள் புகுந்து உடலை எடுத்து முளைக்கின்றன என்று அறிய வேண்டும்.

மையக் கருத்து The core idea

விதை என்பது உடலை உருவாக்குவதற்கான உயிரற்ற பௌதீக மூலப்பொருளே தவிர வேறல்ல; மண்ணில் புதைத்து நீர் ஊற்றும் போது மட்டுமே, நீரின் வழியாக பிரபஞ்சத்தில் உள்ள ஆன்மாக்கள் இறைவனின் அருட் சட்டத்தின்படி நுண்ணிய வடிவில் விதைக்குள் புகுந்து உயிர் பெறுகின்றன.

பிரிவு 20a மூலம் மட்டும்

மூலம் Vallalar's own words

முளைகளையே பிடுங்கப்படா தென்று சிலர் சொல்கின்றார்கள்; வித்து காய் இலை முதலியவைகளைப் புசிக்கலாமென்று சொல்வதெப்படி யென்னில்:- வித்து நிலத்திற் படிந்தபின் நீர் வழியாக ஆன்மாவானது சென்று பக்குவ சத்தியிற் கலந்து வித்திலேறி முளைத்தபடியால், முளையானது வித்து காய் முதலியவைகளைப் போலச் சடமல்ல. ஆகலால், முளைகளைப் பிடுங்கப்படாதென்பது உண்மையென்று அறிய வேண்டும்.

There is no plain-Tamil companion reading for this passage. Vallalar's original prose stands here on its own, and nothing has been written in its place.

பிரிவு 21

மூலம் Vallalar's own words

வித்து காய் கனி முதலியவற்றில் உயிர்க்கொலை இல்லாவிடினும் நகம் ரோமம் சுக்கிலம் முதலியவற்றிலிருக்கிற அசுத்தமாவதில்லையோ என்னில்:- தத்துவவிருத்தியும் தாது விருத்தியும் இல்லாதபடியால் அசுத்தமுமில்லை.

எளிய தமிழ் உரை A plain-Tamil companion reading, not Vallalar's words

மரம், செடி, கொடிகளிலிருந்து பெறப்படும் விதைகள், காய்கள், பழங்கள் ஆகியவற்றை உண்பதில் உயிர்க்கொலை என்ற பாவம் இல்லை என்பதை முழுமையாக ஏற்றுக் கொள்கிறோம். ஆனால், மனித அல்லது விலங்குகளின் உடலிலிருந்து இயற்கையாகவே உதிரும் நகம், முடி, விந்து போன்ற கழிவுகள் எவ்வாறு அசுத்தமாகக் கருதப்படுகிறதோ, அதேபோல இயற்கையின் உடலான தாவரங்களில் இருந்து உதிரும் காய், கனிகளும் அசுத்தமான கழிவுகளுக்குச் சமமானவை அல்லவா? அவற்றை உண்பது அசுத்தமாகாதா?

தாவரங்களின் விதைகள், காய்கள் மற்றும் கனிகள் ஆகியவை மனிதர்கள் அல்லது விலங்குகளின் நகம், முடி போன்ற அசுத்தமான கழிவுகள் அல்ல. ஏனெனில், மனித மற்றும் விலங்கு உடல்களில் நடப்பதுபோல, தாவரங்களில் மனம், புத்தி, சித்தம், அகங்காரம் முதலான ‘தத்துவங்களின் வளர்ச்சியோ’ (தத்துவ விருத்தி), அல்லது இரத்தம், சதை, எலும்பு, மஜ்ஜை போன்ற ‘தாதுக்களின் வளர்ச்சியோ’ (தாது விருத்தி) கிடையாது. மனிதனின் நகம், ரோமம் போன்றவை தாதுக்களின் கழிவுகளாகவும், காமத்தின் விளைவான சுக்கிலம் தத்துவங்களின் கழிவாகவும் வெளிப்படுகின்றன. இந்த இரண்டும் இல்லாத காரணத்தினால், செடி கொடிகளிலிருந்து பெறப்படும் காய், கனிகளை உண்பதில் எவ்வித அசுத்தமும் கிடையாது; அவை முற்றிலும் தூய்மையான சத்துவ உணவுகளே ஆகும்.

மையக் கருத்து The core idea

தாவரங்களில் விலங்குகளைப் போல நரம்பு மண்டலம் சார்ந்த தத்துவ வளர்ச்சியோ, இரத்தமும் சதையுமான தாது வளர்ச்சியோ அறவே இல்லாததால், அவற்றின் காய் கனிகளை உண்பது எவ்வித அசுத்தமுமற்ற, உடலையும் ஆன்மாவையும் தூய்மைப்படுத்தும் செயலாகும்.

பிரிவு 21a மூலம் மட்டும்

மூலம் Vallalar's own words

ஆகலில் மரம் புல் நெல் முதலியவைகளின் வித்து காய் கனி தழை முதலியவற்றைப் புசிப்பது சீவகாருணிய விரோதமல்ல என்றறிய வேண்டும்.

There is no plain-Tamil companion reading for this passage. Vallalar's original prose stands here on its own, and nothing has been written in its place.

பிரிவு 21b மூலம் மட்டும்

மூலம் Vallalar's own words

மாமிச ஆகாரம் புலி முதலாகிய துட்ட மிருகங்களுக்கு நியதி ஆகார மல்லவோ என்றறிய வேண்டில்:- அது அவ்வுயிர்களுக்குச் சிருஷ்டி நியதி ஆகார மல்ல; பரம்பரை வழக்கத்தாற் பெற்ற ஆகாரமாமென் றறியவேண்டும். ஆகலில், அதை நிவர்த்தி செய்வித்துச் சத்துவ ஆகாரங்களைப் புசிக்கும்படி செய்யவுங் கூடும்; ஒரு சீலமுடையவன் கிரகத்தில் வழங்குகின்ற பூனைக்கும் நாய்க்கும் வேறிடங்களிற் போய் அசுத்த ஆகாரங்கொள்ளாமல் காவல் செய்து அடிநாள் தொடங்கிச் சுத்த ஆகார வழக்கமே செய்விக்கின்றான்; அவைகள் அவைகளைப் புசித்து உயிர் வழங்கி வருகின்றன. அப்படியே புலி சிங்கம் முதலிய துட்டவர்க்கங்களையும் மேல்நின்று சுத்த ஆகாரத்தில் பழக்குவாரில்லாமையால் அசுத்தாகாரங்களைப் பழக்கத்தாற் புசிக்கின்றனவென் றறியலாம்.

There is no plain-Tamil companion reading for this passage. Vallalar's original prose stands here on its own, and nothing has been written in its place.

பிரிவு 21c மூலம் மட்டும்

மூலம் Vallalar's own words

ஆகலில், ஒரு சீவனைக்கொன்று மற்றொரு சீவனுக்குப் பசியாற்றுவித்தல் கடவுளருளுக்குச் சம்மதமுமல்ல, சீவகாருணிய ஒழுக்கமுமல்ல என்று சத்தியமாக அறியவேண்டும்.

There is no plain-Tamil companion reading for this passage. Vallalar's original prose stands here on its own, and nothing has been written in its place.

பிரிவு 21d மூலம் மட்டும்

மூலம் Vallalar's own words

இந்தச் சீவகாருணிய மென்கின்ற சாதனத்தில் சாத்தியமாகின்ற இன்பம் அபர இன்பமென்றும் பரஇன்பமென்றும் இருவகைப்படும்.

There is no plain-Tamil companion reading for this passage. Vallalar's original prose stands here on its own, and nothing has been written in its place.

பிரிவு 21e மூலம் மட்டும்

மூலம் Vallalar's own words

இச்சை முதலியவைகளைப் பற்றி உண்டாகின்ற துன்பத்தை நிவர்த்தி செய்விப்பதில் வரும் இன்பம் அபர இன்பமாகும். அவை இம்மையில் அனுபவிக்கின்ற இன்பங்களில் சிலவென்றறிய வேண்டும். அவை எவையென்னில்:- உடுப்பதற்கு வஸ்திரமில்லாமலும், இருப்பதற்கு இடமில்லாமலும், உழுவதற்கு நிலமில்லாமலும், பொருந்துவதற்கு மனைவியில்லாமலும், விரும்பியபடி செய்வதற்குப் பொருள் முதலிய வேறு வேறு கருவிகளில்லாமலும் துன்பப்படுகின்ற சீவர்கள் விஷயத்தில் சீவகாருணியந் தோன்றி, உடுப்பதற்கு வஸ்திரம், இருப்பதற்கு இடம், உழுவதற்கு நிலம், பொருந்துவதற்குப் பெண், விரும்பியபடி செய்வதற்குப் பொருள் முதலானவை கொடுத்தபோது, பெற்குக்கொண்டவர்களுக்கு உள்ளிருந்து முகத்தினிடமாகத் தோன்றுகின்ற இன்ப விளக்கமும், அந்த இன்பத்தைக் கண்டு கொடுத்தவர்களுக்கு உண்டாகின்ற இன்ப விளக்கமும் கடவுள்கரணத்தில் ஏகதேசமும் சீவகரணத்திற் பூரணமுமாகத் தோன்றுகின்றவை யாகலால் அது அபர இன்பமென் றறியவேண்டும்.

There is no plain-Tamil companion reading for this passage. Vallalar's original prose stands here on its own, and nothing has been written in its place.

பிரிவு 22

மூலம் Vallalar's own words

அன்றி, தன் வத்திரம் தாழ்ந்ததாகவும் அன்னியன் வத்திரம் உயர்ந்ததாகவும் கண்டு அதில் ஆசை வைத்து வருந்துகின்ற வருத்தமும் கண்டால், காருண்யம் வேண்டாவோ என்னில்:-

எளிய தமிழ் உரை A plain-Tamil companion reading, not Vallalar's words

உலகில் ஒருவர் தான் உடுத்தியிருக்கும் ஆடை (வஸ்திரம்) மிகவும் மலிவானது என்றும், மற்றொருவர் உடுத்தியிருக்கும் ஆடை மிகவும் உயர்ந்தது என்றும் எண்ணி, அந்த உயர்ந்த ஆடையும் பகட்டும் தனக்குக் கிடைக்கவில்லையே என்று ஏங்கி அழுது வருந்துகிறாரே, அப்படிப்பட்டவரின் துன்பத்தைக் கண்டும் நாம் மனம் உருகி ஜீவகாருண்யம் (இரக்கம்) காட்டக் கூடாதா?

பசி, தாகம், கொடிய நோய் போன்ற உயிரைப் பறிக்கும் உண்மையான துன்பங்களை விட்டுவிட்டு, மற்றொருவருடைய உயர்ந்த ஆடைகளுக்கோ, நகைகளுக்கோ அல்லது பகட்டான வாழ்க்கைக்கோ ஆசைப்பட்டு, அது தனக்குக் கிடைக்கவில்லையே என்று ஒருவன் அழுகிறான் என்றால், அது ஆன்மாவின் உண்மையான துன்பமல்ல. அது அவனது அகங்காரத்தாலும், மற்றவர்களோடு தன்னை ஒப்பிட்டுப் பார்க்கும் அறியாமையாலும் செயற்கையாக உருவாக்கிக் கொண்ட மன வருத்தமாகும். இது போன்ற அறியாமை சார்ந்த, பொருளாசை கொண்ட உலகியல் துயரங்களுக்கு நாம் இரக்கம் காட்டித் தீர்வு தேட முற்பட வேண்டிய அவசியமில்லை. இத்தகையவர்களுக்கு இரக்கம் காட்டுவது ஆன்ம உருக்கத்தை ஏற்படுத்தாது (இதற்கான முழுமையான விடை அடுத்தடுத்த கேள்விகளில் விரிவாகத் தொடர்கிறது).

மையக் கருத்து The core idea

விலையுயர்ந்த ஆடைகள் மற்றும் உலகியல் பொருள்களின் மீதுள்ள ஆசையால் ஏற்படும் வருத்தம் என்பது, ஒரு மனிதனின் அகங்காரத்தால் தோன்றும் செயற்கையான துன்பமே தவிர, அது ஜீவகாருண்யம் காட்டப்பட வேண்டிய உண்மையான ஆன்மத் துயரம் அல்ல.

பிரிவு 22a மூலம் மட்டும்

மூலம் Vallalar's own words

பசியினால் வருந் துன்பத்தை நிவர்த்தி செய்விப்பதில் வருமின்பம் பரஇன்பமாகும். அவை இம்மையில் போகசித்திகளாலும் யோகசித்திகளாலும் ஞானசித்திகளாலும் வருகின்ற இன்பங்களும் முடிவில் அனுபவிக்கப்படும் மோட்ச இன்பமும் ஆகுமென்றறியவேண்டும். உண்பதற்கு ஆகாரமில்லாமல் சோர்வடைந்த சீவர்களுக்குச் சீவகாருணியத்தால் ஆகாரங் கொடுக்க உண்டு பசி நீங்கிய தருணத்தில், அந்தச் சீவர்களுக்கு அகத்தினிடத்தும் முகத்தினிடத்தும் தழைந்து பொங்கித் ததும்புகின்ற இன்பமும், அது கண்டபோது கொடுத்தவர்களுக்கு அகத்திலும் முகத்திலும் அவ்வாறுண்டாகின்ற இன்பமும், ஆன்ம சகிதமாகிய கடவுள் கரணத்திற் பூரணமாகத் தோன்றுகின்றவை யாகலால், பர இன்பமென்றது என்றறிய வேண்டும்.

There is no plain-Tamil companion reading for this passage. Vallalar's original prose stands here on its own, and nothing has been written in its place.

பிரிவு 23

மூலம் Vallalar's own words

வஸ்திரம், இடம், நிலம், பெண், பொருள் முதலானவைகள் இல்லாமல் துன்பப்படுகின்றவர்கள், அத்துன்பங்களை மனஎழுச்சியால் சகித்துக்கொண்டு உயிர்தரித்துத் தங்களாற் செய்யக்கூடிய முயற்சியைச் செய்யக்கூடும். பசியினால் துன்பம் நேரிட்டபோது மனஎழுச்சியால் அத்துன்பத்தைச் சகித்துக்கொள்ளக் கூடாது. சகிக்கத் தொடங்கில் உயிரிழந்து விடுவார்கள். பசி நேரிட்டபோது பெற்றவர்கள் பிள்ளைகளை விற்றும், பிள்ளைகள் பெற்றவர்களை விற்றும், மனைவியைப் புருடன் விற்றும், புருடனை மனைவி விற்றும், அந்தப் பசியினால் வருந்துன்பத்தை மாற்றிக் கொள்ளத் துணிவார்களென்றால், அன்னியமாகிய வீடு, மாடு, நிலம், உடைமை முதலியவைகளை விற்றுப் பசியை நீக்கிக் கொள்வர்களென்பது சொல்லவேண்டுவதில்லை. உலக முழுதும் ஆளுகின்ற சக்கரவர்த்தியாகிய அரசனும் பசிநேரிட்டபோது தனது அதிகார உயர்ச்சி முழுதும் விட்டுத் தாழ்ந்த வார்த்தைகளால் 'பசி நேரிட்டது, என்ன செய்வது!' என்று அருகிலிருக்கின்ற அமைச்சர்களிடத்துக் குறை சொல்லுகிறான். பகைவரால் எறியப்பட்டு மார்பிலுருவிய பாணத்தையுங் கையாற் பிடித்துக்கொண்டு எதிரிட்ட பகைவரையெல்லாம் அஞ்சாது ஒரு நிமிஷத்தில் வெல்லத்தக்க சுத்த வீரரும் பசி நேரிட்டபோது, சௌகரியத்தை யிழந்து பசிக்கஞ்சிப் பக்கத்தில் நிற்கின்றவரைப் பார்த்து 'இளைப்பு வருமே' சண்டை எப்படிச் செய்வது!' என்று முறையிடுகின்றார்கள். இவ்வுலக போகங்களோடு இந்திரபோக முதலிய போகங்களையும் துரும்பாக வெறுத்து முற்றும் துறந்து அறிவையறிந்து அனுபவம் விளங்கிய ஞானிகளும், இந்திரியங்களை அடக்கி மனோலயஞ்செய்து உண்மை நிட்டையிலிருக்கின்ற யோகிகளும், இறந்தோரையும் எழுப்பத்தக்க அளவிறந்த மகத்துவங்கள் விளங்கிய சித்தர்களும், முனிவர்களும், தவசிகளும் பசி நேரிட்டபோது தங்கள் தங்கள் அனுபவலட்சியங்களை விட்டு அடுத்த ஊரை நோக்கிப் பலிக்கு வருகின்றார்கள்; பலி நேராதபோது நிலை கலங்குகின்றார்கள். சொற்பனத்தில் ஓர் இழிவு வரினும் அதுகுறித்து உயிர்விடத்தக்க மானிகளும் பசி நேரிட்டபோது, சொல்லத் தகாதவரிடத்துஞ் சொல்லி மானங் குலைகின்றார்கள். சாதி சமய ஆசாரங்களில் அழுத்தமுடைய ஆசாரியர்களும் பசி வந்தபோது, ஆசாரத்தை மறந்து ஆகாரத்திற்கு எதிர்பார்க்கின்றார்கள். கல்வி கேள்விகளில் நிரம்பி அறிதற்கரிய நுட்பங்களை யறிந்து செய்தற்கரிய செய்கைகளைச் செய்து முடிக்கவல்லவர்களும் பசி நேரிட்டபோது, அறிவுங் கருத்தும் அழிந்து தடுமாறுகின்றார்கள். இராப்பகல் தோன்றாது புணர்ச்சி இன்பத்திற் பொங்குகின்ற காமிகளும் பசி நேரிட்டபோது, புணர்ச்சியை மறந்து காமத்தைக் கசந்து கலங்குகின்றார்கள். நாமே பெரியவர் நமக்குமேற் பெரியவரில்லை யென்று இறுமாப்படைகின்ற அகங்காரிகளும் பசி நேரிட்டபோது, அகங்காரங் குலைந்து ஆகாரங்கொடுப்பவரைப் பெரியவராகப் புகழ்கின்றார்கள். ஒருவகைக் காரியங்களில் அனேக வகைகளாக உபசரிக்கச் செய்கின்ற டம்பர்களும் பசி நேரிட்டபோது, டம்பத்தை இழந்து மயங்குகின்றார்கள். இவரிவர் இப்படி இப்படியானால் ஒருவகை ஆதாரமுமில்லாத ஏழைகள் பசி நேரிட்டபோது என்ன பாடு படார்கள்! அந்தக் காலத்தில் அந்த ஏழைகளுக்கு ஆகாரங்கிடைத்தால் எப்படிப்பட்ட சந்தோஷமுண்டாகும்! அந்தச் சந்தோஷத்தைத் தோற்றுவித்தவர்களுக்கு எப்படிப்பட்ட லாபங் கிடைக்கும்! இப்படிப்பட்டதென்று சொல்லுதற்கும் அருமை என்றறிய வேண்டும்.

எளிய தமிழ் உரை A plain-Tamil companion reading, not Vallalar's words

ஆடை, நிலம், பொருள் இல்லாத துன்பத்தைவிட, பசியினால் ஏற்படும் துன்பம் எப்படி உலகத்திலேயே மிகவும் கொடிய துன்பமாக மாறுகிறது? ஒரு மனிதனின் அகங்காரத்தையும் தத்துவத்தையும் அந்தப் பசி எந்த அளவுக்கு வீழ்த்துகிறது?

பசியின் கொடுமையும் குடும்ப உறவுகள் வீழ்தலும்: ஒரு மனிதனுக்கு ஆடை, வீடு, நிலம், துணை, செல்வம் ஆகியவை இல்லாவிட்டால், அந்தத் துன்பங்களைத் தன் மன உறுதியால் (மனஎழுச்சியால்) பொறுத்துக்கொண்டு அவன் எப்படியாவது உயிர் வாழ்ந்து விட முடியும். ஆனால், பசி வந்தபோது அந்தத் துன்பத்தை மன உறுதியால் பொறுத்துக்கொள்ள முடியாது; பொறுத்துக்கொள்ள முயற்சி செய்தால் உடல் சுருங்கி உயிர் பிரிந்துவிடும். கொடிய பசி வந்தால், பெற்றவர்கள் தங்கள் பிள்ளைகளையும், பிள்ளைகள் பெற்றோர்களையும், கணவன் மனைவியையும் விற்கத் துணிவார்கள் என்றால், உயிரற்ற வீடுகளையும் நிலங்களையும் விற்பார்கள் என்பதைச் சொல்லவே தேவையில்லை. அதிகாரம் மற்றும் வீரம் வீழ்தல்: உலகத்தையே ஆளும் சக்கரவர்த்திக்குக் கொடிய பசி வந்தால், அவனது அரசச் செருக்கு அழிந்து, தன் மந்திரிகளிடம் “பசியாக இருக்கிறதே, என்ன செய்வது!” என்று கெஞ்சுகிறான். மார்பில் அம்பு துளைத்தாலும் அதைப் பிடுங்கி எறிந்துவிட்டு சண்டையிடும் மாவீரன்கூட, பசி வந்தால் உடல் சோர்ந்து, “சண்டை எப்படிச் செய்வது?” என்று அஞ்சிப் பக்கத்தில் நிற்பவர்களிடம் கலங்குகிறான். ஆன்மீக நிலைகள் மற்றும் யோகம் வீழ்தல்: உலக இன்பங்களைத் துரும்பாக மதித்து ஒதுக்கிய ஞானிகளும், மூச்சை அடக்கித் தவம் செய்யும் யோகிகளும், இறந்தவர்களை உயிர்ப்பிக்கும் வல்லமை கொண்ட சித்தர்களும் கூட, பசி வந்தால் தங்களின் தவத்தை விட்டுவிட்டு அடுத்த ஊருக்குச் சென்று பிச்சை கேட்கிறார்கள்; உணவு கிடைக்காவிட்டால் நிலைதடுமாறுகிறார்கள். கௌரவம், கல்வி மற்றும் மதம் வீழ்தல்: கனவில் சிறு அவமானம் வந்தால் கூட உயிரை விடும் மானஸ்தர்கள், பசி வந்தால் யாரிடமாவது கெஞ்சித் தங்கள் மானத்தை இழக்கிறார்கள். சாதி, ஆசாரங்களில் ஊறியவர்கள் பசி வந்தால் ஆசாரத்தை மறந்து உணவை மட்டும் தேடுகிறார்கள். பெரும் அறிஞர்களும், பல நுட்பங்களைக் கற்றவர்களும் பசியின் முன்னே சிந்திக்கும் திறனை இழந்து (அறிவுங் கருத்தும் அழிந்து) தடுமாறுகிறார்கள். காமம் மற்றும் அகங்காரம் வீழ்தல்: இரவும் பகலும் காமத்திலேயே திளைப்பவர்கள் பசி வந்தால் காமத்தை மறந்து கலங்குகிறார்கள். “நானே பெரியவன்” என்ற அகங்காரம் கொண்டவர்கள், தங்களுக்கு உணவு கொடுப்பவரையே பெரியவராகக் கொண்டாடுகிறார்கள். டம்பங்கள் பேசுகிறவர்கள் வாய்மூடுகிறார்கள். ஏழைகளின் நிலை மற்றும் கொடையாளியின் லாபம்: அரசர்கள், மாவீரர்கள், முனிவர்கள், அறிஞர்கள் போன்றவர்களே பசியின் முன்னே இப்படி மண்டியிடுகிறார்கள் என்றால், எந்தவொரு ஆதாரமுமில்லாத அப்பாவி ஏழைகள் பசி நேரிட்டால் என்ன பாடுபடுவார்கள்! அந்தப் பயங்கரமான நேரத்தில் அவர்களுக்கு உணவு கிடைத்தால் எவ்வளவு எல்லையற்ற மகிழ்ச்சி அடைவார்கள்! அப்படிப்பட்ட உயிரைக் காக்கும் மகிழ்ச்சியை அவர்களுக்குக் கொடுப்பவர்களுக்குக் கிடைக்கும் இறைவனின் அருளும் லாபமும் அளவிடவே முடியாதது என்று அறிய வேண்டும்.

மையக் கருத்து The core idea

அரசன் முதல் ஆண்டி வரை, வீரன் முதல் யோகி வரை அனைவரின் மன உறுதியையும், தவத்தையும், மானத்தையும், அகங்காரத்தையும் ஒரு நொடியில் சுட்டெரித்து உயிரைப் பறிக்கும் கொடிய நெருப்பு ‘பசி’ மட்டுமே; எனவே அந்தப் கொடிய பசியைத் தீர்ப்பதே உலகில் ஒரு மனிதன் செய்யக்கூடிய மாபெரும் அறச்செயலாகும்.

பிரிவு 23a மூலம் மட்டும்

மூலம் Vallalar's own words

சீவர்களுக்குப் பசி அதிகரித்த காலத்தில் சீவஅறிவு விளக்கமில்லாமல் மயங்குகின்றது - அது மயங்கவே அறிவுக்கறிவாகிய கடவுள் விளக்கம் மறைபடுகின்றது - அது மறையவே புருடதத்துவம் சோர்ந்து விடுகின்றது - அது சோரவே பிரகிருதிதத்துவம் மழுங்குகின்றது - அது மழுங்கவே, குணங்களெல்லாம் பேதப்படுகின்றன - மனம் தடுமாறிச் சிதறுகின்றது - புத்தி கெடுகின்றது - சித்தம் கலங்குகின்றது - அகங்காரம் அழிகின்றது - பிராணன் சுழல்கின்றது - பூதங்களெல்லாம் புழுங்குகின்றன - வாத பித்த சிலேட்டுமங்கள் நிலை மாறுகின்றன - கண் பஞ்சடைந்து குழிந்து போகின்றது - காது கும்மென்று செவிடுபடுகின்றது - நா உலர்ந்து வறளுகின்றது - நாசி குழைந்து அழல்கின்றது - தோல் மெலிந்து ஸ்மரணை கெடுகின்றது - கை கால் சோர்ந்து துவளுகின்றன - வாக்குத் தொனிமாறிக் குளறுகின்றது - பற்கள் தளருகின்றன - மலசலவழி வெதும்புகின்றது - மேனி கருகுகின்றது - ரோமம் வெறிக்கின்றது - நரம்புகள் குழைந்து நைகின்றன - நாடிகள் கட்டுவிட்டுக் குழைகின்றன - எலும்புகள் கருகிப் பூட்டுகள் நெக்குவிடுகின்றன - இருதயம் வேகின்றது - மூளை சுருங்குகின்றது - சுக்கிலம் வெதும்பி வற்றுகின்றது - ஈரல் கரைகின்றது - இரத்தமும் சலமும் சுவறுகின்றன - மாமிசம் குழைந்து தன்மை கெடுகின்றது - வயிறு பகீரென்றெரிகின்றது - தாப சோபங்கள் மேன்மேலும் உண்டாகின்றன - உயிரிழந்து விடுவதற்கு மிகவுஞ் சமீபித்த அடையாளங்களும் அனுபவங்களும் மேன்மேலும் தோன்றுகின்றன. பசியினால் இவ்வளவு அவத்தைகளும் தோன்றுவது சீவர்களுக்கெல்லாம் பொதுவாகவேயிருக்கின்றது.

There is no plain-Tamil companion reading for this passage. Vallalar's original prose stands here on its own, and nothing has been written in its place.

பிரிவு 23b மூலம் மட்டும்

மூலம் Vallalar's own words

இவ்வளவு அவத்தைகளும் ஆகாரங் கிடைத்தபோது உண்டு பசி நீங்க நீங்குகின்றன. அப்போது தத்துவங்களெல்லாம் தழைத்து உள்ளங் குளிர்ந்து அறிவு விளங்கி அகத்திலும் முகத்திலும் சீவர்களையும் கடவுள்களையுந் துளும்பி ஒப்பில்லாத திருப்தியின்பம் உண்டாகின்றது. இப்படிப்பட்ட இன்பத்தை உண்டுபண்ணுகின்ற புண்ணியத்துக்கு எந்தப் புண்ணியத்தை இணையென்று சொல்லலாம்? இந்தப் புண்ணியத்தைச் செய்கின்ற புண்ணியர்களை எந்தத் தெய்வத்துக்குச் சரியென்று சொல்லலாம்? எல்லாத் தெய்வங்களுக்கும் மேலாகிய கடவுளம்சமென்றே சத்தியமாக அறியவேண்டும். இதனால் நரக வேதனை சனனவேதனை மரண வேதனை என்கின்ற மூன்று வேதனைகளுங் கூடி முடிந்த வேதனையே பசிவேதனை என்றும், அகம் புறம் நடு கீழ் மேல் பக்கம் என்கிற எவ்விடத்தும் நிறைந்து எக்காலத்தும் வேறுபடாத மோக்ஷ இன்பமே ஆகாரத்தினாலுண்டாகும் திருப்தியின்பம் என்றும் அறியப்படும்.

There is no plain-Tamil companion reading for this passage. Vallalar's original prose stands here on its own, and nothing has been written in its place.

பிரிவு 23c மூலம் மட்டும்

மூலம் Vallalar's own words

பசியில்லாவிடில் சீவர்கள் ஆகாரங் குறித்து ஒருவரையொருவர் எதிர்பார்க்க மாட்டார்கள்; எதிர்பாராத பக்ஷத்தில் உபகாரச் செய்கை தோன்றாது. அது தோன்றாதபோது சீவகாருணியம் விளங்காது; அது விளங்காதபோது கடவுளருள் கிடைக்க மாட்டாது. ஆகலால், பசியும் கடவுளாற் கொடுக்கப்பட்ட ஓர் உபகாரக் கருவி யென்றே அறியவேண்டும்.

There is no plain-Tamil companion reading for this passage. Vallalar's original prose stands here on its own, and nothing has been written in its place.

பிரிவு 24

மூலம் Vallalar's own words

பசியினால் துன்பப்படுகின்றவர்கள் ஆகாரத்தைக் கண்ட காலத்தில் அடைகின்ற சந்தோஷமும் தாய், பிதா, பெண்டு, பிள்ளை, காணி, பூமி, பொன், மணி முதலானவைகளைக் கண்ட காலத்திலும் அடையார்களாயின், ஆகாரம் உண்ட காலத்தில் உண்டாகும் சந்தோஷம் எப்படிப்பட்டதாக இருக்கும்? ஆகலால் இந்த ஆகாரத்தின் சொரூப ரூப சுபாவங்களும் கடவுளருளின் ஏகதேச சொரூப ரூப சுபாவங்களாகவே அறியவேண்டும்.

எளிய தமிழ் உரை A plain-Tamil companion reading, not Vallalar's words

கொடிய பசியால் மரணத்தின் விளிம்பில் இருப்பவர்களுக்கு உணவு கிடைக்கும்போது ஏற்படும் அந்த மாபெரும் மகிழ்ச்சியின் தன்மை என்ன? பசியைப் போக்கும் அந்த உணவின் உண்மையான தோற்றம் அல்லது அடையாளம் என்ன?

பசியினால் துடித்துக் கொண்டிருப்பவர்கள், தங்கள் முன்னே உணவைக் (ஆகாரம்) கண்ட மாத்திரத்தில் அடையும் எல்லையற்ற மகிழ்ச்சியானது, நீண்டகாலமாகப் பிரிந்திருந்த பெற்றோர், மனைவி, குழந்தைகள் ஆகியோரைக் காணும்போதோ, அல்லது தங்களுக்கு அளவற்ற நிலங்கள், தங்கம், நவரத்தினங்கள் போன்ற மாபெரும் செல்வங்கள் கிடைக்கும் போதோ கூட ஏற்படாது. வெறுமனே உணவைக் கண்ணால் கண்டபோதே அவர்களுக்கு இவ்வளவு பெரிய மகிழ்ச்சி கிடைக்கிறது என்றால், அந்த உணவை உண்டு பசி தீரும் போது அவர்களுக்கு உண்டாகும் அக மகிழ்ச்சி எப்பேர்ப்பட்டதாக இருக்கும்! மனிதனால் அளவிடவே முடியாத அந்த இன்பத்தைத் தருவதால், பசியைத் தீர்க்கும் உணவின் தன்மையும், வடிவமும், குணமும் (சொரூப ரூப சுபாவங்கள்) நேரடியாகக் கடவுளின் ‘அருள்’ என்னும் மாபெரும் சக்தியின் ஒரு சிறு கூறாகவே (ஏகதேசம்) நாம் உணர வேண்டும்.

மையக் கருத்து The core idea

பசியால் துடிப்பவர்களுக்குப் பசியாற்றும் உணவு தரும் எல்லையற்ற இன்பம், உலகத்தின் எந்தச் செல்வமும் தராத இன்பம் என்பதால், அந்த உணவானது வெறுமனே ஒரு பௌதீகப் பொருள் அல்ல; அது நேரடியாகக் கடவுளின் மாபெரும் ‘அருள்’ என்னும் ஒளியின் ஓர் அம்சமே ஆகும்.

பிரிவு 25

மூலம் Vallalar's own words

பசி என்கிற நெருப்பானது ஏழைகள் தேகத்தினுள் பற்றி எரிகின்ற போது ஆகாரத்தால் அவிக்கின்றதுதான் சீவகாருணியம் - பசி என்கிற விஷக்காற்றானது ஏழைகள் அறிவாகிய விளக்கை அவிக்கின்ற தருணத்தில் ஆகாரங்கொடுத்து அவியாமல் ஏற்றுகின்றதே சீவகாருணியம் - கடவுளியற்கை விளக்கத்திற்கு இடமாகிய சீவதேகங்களென்கிற ஆலயங்கள் பசியினால் பாழாகுந் தருணத்தில் ஆகாரங் கொடுத்து அவ்வாலயங்களை விளக்கஞ் செய்விப்பதே சீவகாருணியம் - கடவுள் இன்பத்தைப் பெறுகின்ற நிமித்தம் தேகங்களிலிருந்து குடித்தனஞ் செய்கின்ற சீவரது தத்துவக் குடும்ப முழுதும் பசியினால் நிலை தடுமாறி அழியுந் தருணத்தில் ஆகாரங்கொடுத்து அக்குடும்ப முழுதும் நிலைபெறச் செய்வதே சீவகாருணியம் - பசி என்கிற புலியானது ஏழை உயிர்களைப் பாய்ந்து கொல்லத் தொடங்குந் தருணத்தில் அப்புலியைக் கொன்று அவ்வுயிரை இரட்சிப்பதே சீவகாருணியம் - பசி என்கிற விஷம் தலைக்கேறிச் சீவர் மயங்குந் தருணத்தில் ஆகாரத்தால் அவ்விஷத்தை இறக்கி மயக்கந் தெளியச் செய்வதே சீவகாருணியம் - பசி என்கிற கொடுமையாகிய தேள் வயிற்றிற் புகுந்து கொட்டுகின்றபோது கடுப்பேறிக் கலங்குகின்ற ஏழைகளுக்கு ஆகாரத்தால் அக்கடுப்பை மாற்றிக் கலக்கத்தைத் தீர்ப்பதே சீவகாருணியம் - 'நேற்று இராப்பகல் முழுதும் நம்மை அரைப்பங்கு கொன்றுதின்ற பசியென்கிற பாவி இன்றும் வருமே! இதற்கு என்ன செய்வோம்!' என்று ஏக்கங் கொள்கின்ற ஏழைச் சீவர்களது ஏக்கத்தை நீக்குவதுதான் சீவகாருணியம் - 'வெயிலேறிப் போகின்றதே, இனிப் பசியென்கிற வேதனை வந்து சம்பவிக்குமே! இந்த விதி வசத்திற்கு என்ன செய்வது!' என்று தேனில் விழுந்த ஈயைப்போல, திகைக்கின்ற ஏழைச் சீவர்களுடைய திகைப்பை நீக்குவதுதான் சீவகாருணியம் - 'இருட்டிப் போகின்றதே, இனி ஆகாரங் குறித்து எங்கே போவோம்! யாரைக் கேட்போம்! என்ன செய்வோம்!' என்ற விசாரத்தில் அழுந்திய ஏழைச் சீவர்களது விசாரத்தை மாற்றுவதே சீவகாருணியம் - 'நடந்து நடந்து காலுஞ் சோர்ந்தது, கேட்டுக்கேட்டு வாயுஞ் சோர்ந்தது, நினைத்து நினைத்து மனமுஞ் சோர்ந்து இனி இப்பாவி வயிற்றுக் கென்ன செய்வோம்!' என்று கண்ணீர் வடிக்கின்ற ஏழைகளுக்கு ஆகாரங் கொடுத்துக் கண்ணீரை மாற்றுவதே சீவகாருணியம் - 'பகற்போதும் போய்விட்டது, பசியும் வருத்துகின்றது, வேறிடங்களிற் போக வெட்கந் தடுக்கின்றது, வாய் திறந்து கேட்க மானம் வலிக்கின்றது, வயிறு எரிகின்றது, உயிரை விடுவதற்கும் உபாயந் தெரியவில்லை; இவ்வுடம்பை ஏன் எடுத்தோம்!' என்று மனமும் முகமும் சோர்ந்து சொல்வதற்கு நாவெழாமல் உற்பாத சொப்பனங் கண்ட ஊமையைப் போல் மனம் மறுகுகின்ற மானிகளாகிய சீவர்களுக்கு ஆகாரங்கொடுத்து மானத்தைக் காப்பதுவே சீவகாருணியம் - 'நாம் முன் பிறப்பில் பசித்தவர்கள் பசிக் குறிப்பறிந்து பசியை நீக்கியிருந்தால், இப்பிறப்பில் நமது பசிக்குறிப்பறிந்து பசியை நீக்குவதற்குப் பிறிதொருவர் நேர்வார்; அப்போது அப்படி நாம் செய்ததில்லை, இப்போது நமக்கிப்படிச் செய்வாருமில்லை' என்று விவகரித்துக்கொண்டு தூக்கம் பிடியாமல் துக்கப்படுகின்ற ஏழைச் சீவர்களுக்கு ஆகாரங் கொடுத்துத் துக்கத்தை நீக்கித் தூக்கம் பிடிக்க வைப்பதே சீவகாருணியம். தேக முழுதும் நரம்புகள் தோன்றப் பசியினால் இளைத்து உயிரொடுங்கி மூர்ச்சை மூடிய காலத்தும் அயலாரைக் கேட்பது துணியாமற் கடவுளை நினைத்து நினைத்து நெருப்பிற் படுத்து நித்திரை செய்யத் தொடங்குவாரைப் போல், அடிவயிற்றிற் கொடிய பசி நெருப்பை வைத்துப் படுக்கத் தொடங்குகின்ற விவேகி களுக்கு ஆகாரங் கொடுத்து அந்தப் பசி நெருப்பை ஆற்றுவதே சீவகாருணியம் - 'நேற்றுப் பட்டினி கிடந்தது போல் இன்றும் பட்டினி கிடப்பது எப்படி? நாம் பாலிய வசத்தால் இன்றும் பட்டினி கிடக்கத் துணிவோ மாயினும் பட்டினி சகியாத நமது ஏழை மனைவி வயிற்றுக்கு யாது செய்வோம்? இவள் பசியைக் குறிப்பதும் பெரிதல்ல, வார்த்திப திசையால் மிகவுஞ் சோர்ந்த நமது தாய் தந்தைகள் இன்றும் பட்டினி கிடந்தால் இறந்து விடுவார்களே! இதற்கென்ன செய்வோம்? பசியினால் அழுதழுது களைத்த நமது புத்திரர்களது சோர்ந்த முகத்தை எப்படிப் பார்ப்போம்?' என்று எண்ணி எண்ணிக் கொல்லன் உலையிலூத மூண்ட நெருப்பைப் போல், பசி நெருப்பும் பயநெருப்பும் விசாரநெருப்பும் உள்ளே மூண்டபடியிருக்கக் கன்னப்புடையில் கைகளை வைத்துக் கொண்டு கண்களில் நீர் கலங்க வருந்துகின்ற ஏழைகளுக்கு ஆகாரங் கொடுத்து வருத்தத்தை மாற்றுவதே சீவகாருணியம் - 'கண் கை கால் முதலிய உறுப்புக்களிற் குறைவில்லாதவர்களாகி ஆகாரஞ் சம்பாதிக்கத் தக்க சக்தி யுள்ளவர்களும் பசியால் வருந்தி இதோ படுத்திருக்கின்றார்கள்; குருடும் செவிடும் ஊமையும் முடமுமாக விருக்கின்ற நமக்கு ஆகாரம் எந்த வழியாற் கிடைக்கும்! பசி எப்படி நீங்கும்!' என்று தனித்தனி நினைத்து நினைத்துத் துக்கப்படுகின்ற ஏழைகளுக்கு ஆகாரங் கொடுத்துத் துக்கத்தை நீக்குவதே சீவகாருணியம் - பசியினால் வருந்துகின்றவர்கள் எந்தத் தேசத்தாராயினும் எந்தச் சமயத்தாராயினும் எந்தச் சாதியாராயினும் எந்தச் செய்கையாராயினும் அவர்கள் தேச ஒழுக்கம், சமய ஒழுக்கம், சாதி ஒழுக்கம், செய்கை ஒழுக்கம் முதலானவைகளைப் போதித்து விசாரியாமல், எல்லாச் சீவர்களிடத்தும் கடவுள் விளக்கம் பொதுவாக விளங்குவதை அறிந்து பொதுவாகப் பார்த்து அவரவர் ஒழுக்கத்திற்குத் தக்கபடி அவர்கள் பசியை நிவர்த்தி செய்விப்பதே சீவகாருணியம் - சன்மார்க்க ஒழுக்கத்திற்கு ஒத்த சத்துவ ஆகாரத்தால் பசிநிவர்த்தி செய்து கொள்ளத் தக்க மிருகம் பறவை ஊர்வன தாவரம் என்கின்ற உயிர்களுக்குப் பசிவந்தபோது பசிநிவர்த்தி செய்விப்பதே சீவகாருணியம்.

எளிய தமிழ் உரை A plain-Tamil companion reading, not Vallalar's words

இறைவனின் அருளைப் பெற்றுத் தரும் மாபெரும் செயல் என்று கூறப்படும் ‘ஜீவகாருண்யம்’ என்பது நடைமுறையில் எத்தகையது? அதன் உண்மையான இலக்கணம் மற்றும் எல்லை என்ன?

ஜீவகாருண்யம் என்பது ஒரு சாதாரணத் தானம் அல்ல; அது உயிரைக் காக்கும் பின்வரும் மாபெரும் இறைச் செயல்களின் தொகுப்பாகும்: நெருப்பையும், விஷத்தையும் அணைத்தல்: ஏழைகளின் உடலுக்குள் பற்றியெரியும் பசி என்னும் நெருப்பை, உணவாகிய நீரால் அணைப்பதுதான் ஜீவகாருண்யம். ஏழைகளின் அறிவாகிய விளக்கை, பசி என்னும் விஷக்காற்று அணைத்துவிடாமல், உணவளித்து அந்த அறிவொளியை மீண்டும் ஏற்றுவதே ஜீவகாருண்யம். ஆலயத்தைக் காத்தல்: கடவுள் வாழும் ஆலயமாகிய மனித உடல், பசியால் பாழாகி இடிந்து விழும் நேரத்தில், உணவளித்து அந்த உடலை மீண்டும் பிரகாசிக்கச் செய்வதே ஜீவகாருண்யம். புலியையும், தேளையும் அழித்தல்: பசி என்னும் புலி பாய்ந்து ஓர் ஏழை உயிரைக் கொல்லத் தொடங்கும் போது, உணவளித்து அப்புலியைக் கொன்று அந்த உயிரைக் காப்பாற்றுவதே ஜீவகாருண்யம். பசி என்னும் தேள் வயிற்றுக்குள் புகுந்து கொட்டும் போது ஏற்படும் வலியை, உணவளித்து மாற்றுவதே ஜீவகாருண்யம். பசி என்னும் விஷம் தலைக்கேறி ஏழைகள் மயங்கும் போது, உணவளித்து அந்த மயக்கத்தைத் தெளிய வைப்பதே ஜீவகாருண்யம். மனக் கலக்கத்தையும், பயத்தையும் நீக்குதல்: “நேற்று நம்மைக் கொன்ற பசி இன்றும் வருமே” என்று ஏங்கும் ஏக்கத்தை நீக்குவது, “வெயில் ஏறுகிறதே, பசி வருமே” என்று தேனில் விழுந்த ஈயைப் போலத் திகைப்பவர்களின் திகைப்பை நீக்குவது, “இருட்டிவிட்டதே, யாரிடம் உணவு கேட்போம்” என்ற கவலையை மாற்றுவது, “நடந்து நடந்து காலும் சோர்ந்தது, கேட்டும் கிடைக்கவில்லையே” என்று அழும் ஏழைகளின் கண்ணீரைத் துடைப்பதே ஜீவகாருண்யம். மானத்தைக் காத்தல் மற்றும் துக்கம் துடைத்தல்: பசியால் வயிறு எரிந்தாலும் யாரிடமும் கேட்க முடியாமல், கொடிய கனவு கண்ட ஊமையைப் போல உள்ளுக்குள்ளேயே குமுறும் மானஸ்தர்களின் மானத்தைக் காத்து உணவளிப்பதே ஜீவகாருண்யம். முற்பிறவியில் நாம் பசியைத் தீர்க்காததால் தான் இப்பிறவியில் இந்தத் தண்டனை என்று எண்ணித் தூங்காமல் தவிக்கும் ஏழைகளுக்கு, உணவளித்து அவர்களை நிம்மதியாகத் தூங்க வைப்பதே ஜீவகாருண்யம். பசியால் வயிறு எரிந்தாலும், யாரிடமும் உணவு கேட்கக் கூச்சப்பட்டு, கடவுளை நினைத்துக்கொண்டே பசியோடு படுக்கச் செல்லும் விவேகிகளுக்கு (அறிவாளிகளுக்கு) உணவளிப்பதே ஜீவகாருண்யம். குடும்பத்தின் துயரத்தைத் தீர்த்தல்: “நான் பட்டினி கிடந்தாலும் பரவாயில்லை, என் மனைவி, தளர்ந்துபோன தாய்தந்தை, பசியால் அழும் குழந்தைகளின் முகத்தை எப்படிப் பார்ப்பேன்?” என்று பய நெருப்பிலும், பசி நெருப்பிலும் சிக்கித் தவிக்கும் ஒரு குடும்பத் தலைவனின் கண்ணீரைத் துடைத்து, அக்குடும்பத்தைக் காப்பாற்றுவதே ஜீவகாருண்யம். மாற்றுத்திறனாளிகளைக் காத்தல்: கைகால் குறையில்லாதவர்களே பசியால் சுருண்டு கிடக்க, குருடர், செவிடர், ஊமையர், முடவர் ஆகிய நமக்கு யார் உணவு தருவார்கள் என்று துக்கிக்கும் ஏழைகளைக் கண்டறிந்து உணவளிப்பதே ஜீவகாருண்யம். எல்லா உயிர்களுக்கும் பொதுவானது: பசியால் வாடுபவர்கள் எந்த நாடு, எந்த மதம், எந்தச் சாதி, எந்தப் பழக்கவழக்கம் கொண்டவர்கள் என்று ஆராய்ந்து பார்க்காமல், எல்லா உயிர்களுக்குள்ளும் ஒரே கடவுள்தான் இருக்கிறார் என்பதை உணர்ந்து, அவர்களின் பசியைப் போக்குவதே ஜீவகாருண்யம். மனிதர்கள் மட்டுமின்றி, செடி, கொடி, விலங்குகள், பறவைகள் என அனைத்து உயிர்களுக்கும் அவற்றிற்குத் தகுந்த உணவளித்துப் பசியைப் போக்குவதே முழுமையான ஜீவகாருண்யம் ஆகும்.

மையக் கருத்து The core idea

மனிதர்கள் முதல் சிறு விலங்குகள் மற்றும் தாவரங்கள் வரை, ஜாதி, மதம், இனம், மொழி என்ற எந்தவொரு பேதமுமின்றி, பசி என்னும் கொடிய அரக்கனால் ஒரு உயிர் துடிப்பதைக் கண்டால், அந்தப் பசிப் பிணியை உணவளித்து உடனுக்குடன் தீர்ப்பதே உண்மையான ஜீவகாருண்யமும் மாபெரும் இறைவழிபாடும் ஆகும்.

பிரிவு 25a மூலம் மட்டும்

மூலம் Vallalar's own words

பசியை நிவர்த்தி செய்துகொள்ளத் தக்க புவனபோக சுதந்தரங்களைப் பெறுதற்குரிய அறிவிருந்தும் பூர்வகர்மத்தாலும் அஜாக்கிரதையாலும் அச்சுதந்திரத்தைப் பெற்றுக் கொள்ளாமல் பசியினால் வருந்துகின்ற சீவர்களுக்கு ஆகாரங் கொடுத்து அந்த பசி வருத்தத்தை நீக்கித் திருப்தியின்பத்தை உண்டு பண்ணுவதற்குக் காரணமாகிய சீவகாருணியம் என்கின்ற திறவுகோலைக் கொண்டுதான் மோட்சமாகிய மேல்வீட்டுக் கதவைத் திறந்து கொண்டு உள்ளே புகுந்து எக்காலத்தும் அழியாத இன்பத்தை அனுபவித்து வாழவேண்டும். ஆகலில், சீவகாருணிய மென்கின்ற மோட்ச வீட்டுத் திறவுகோலைக் காலமுள்ள போதே சம்பாதித்துக்கொண்ட சமுசாரிகள் சரியை, கிரியை, யோகம், ஞானம் என்கிற சாதன சகாயங்களை வேண்டாமல், எக்காலத்தும் அடையாத இன்ப வீட்டை அடைந்து அவ்வீட்டுக் கதவைத் திறந்து கொண்டு உள்ளே புகுந்து நித்திய முத்தர்களாய் வாழ்வார்கள்.

There is no plain-Tamil companion reading for this passage. Vallalar's original prose stands here on its own, and nothing has been written in its place.

பிரிவு 25b மூலம் மட்டும்

மூலம் Vallalar's own words

புண்ணியபூமிகளை வலஞ்செய்தல், புண்ணியதீர்த்தங்களிலாடல், புண்ணியதலங்களில் வசித்தல், புண்ணியமூர்த்திகளைத் தரிசித்தல், தோத்திரஞ்செய்தல், ஜெபஞ்செய்தல், விரதஞ்செய்தல், யாகஞ்செய்தல், பூசைசெய்தல் முதலிய சரியை கிரியைகளைச் செய்கின்ற விரதிகளும் பத்தர்களும் இருடிகளும், உணவை நீக்கி உறக்கத்தை விட்டு விஷயச்சார்புகளைத் துறந்து இந்திரியங்களை அடக்கி மனோலயஞ் செய்து யோகத்திலிருக்கின்ற யோகிகளும், அளவிறந்த சித்தியின்பங்களைப் பெற்ற சித்தர்களும், நித்தியா நித்தியங்களை அறிந்து எல்லாப் பற்றுக்களையும் துறந்து பிரமானுபவத்தைப் பெற்ற ஞானிகளும், சீவகாருணியம் என்கிற திறவுகோலைச் சம்பாதித்துக் கொள்ளாதவர்களானால், மோட்ச மென்கிற மேல்வீட்டிற்கு முன்னும் பின்னுமாக ஏறிச் சமீபத்திற் காத்திருந்து மீளவும் அத்திறவுகோலைச் சம்பாதிக்கத் திரும்புவார்களல்லது, கதவைத் திறந்து உள்ளே புகுந்து இன்பத்தை அடைந்து வாழமாட்டார்க ளென்று உண்மையாக அறியவேண்டும். இதனால், அறிவு விளங்கிய சீவர்களுக்கெல்லாம் சீவகாருணியமே கடவுள் வழிபாடு என்றும் அறியப்படும்.

There is no plain-Tamil companion reading for this passage. Vallalar's original prose stands here on its own, and nothing has been written in its place.

பிரிவு 25c மூலம் மட்டும்

மூலம் Vallalar's own words

அன்றியும், சீவகாருணிய ஒழுக்கத்தை உடையவர்களாகி அருந்தல் பொருந்தல் முதலிய பிரபஞ்ச போகங்களை அனுபவிக்கின்ற சமுசாரிகளெல்லாம் சர்வசக்தியுடைய கடவுளருளுக்கு முழுதும் பாத்திரமாவார்கள். சீவகாருணிய ஒழுக்கமில்லாமல் ஞானம், யோகம், தவம், விரதம், ஜெபம், தியானம் முதலியவைகளைச் செய்கின்றவர்கள் கடவுளருளுக்குச் சிறிதும் பாத்திரமாகார்கள். அவர்களை ஆன்மவிளக்கமுள்ளவர்களாகவும் நினைக்கப்படாது. சீவகாருணிய மில்லாது செய்யப்படுகிற செய்கைக ளெல்லாம் பிரயோஜன மில்லாத மாயாசாலச் செய்கைகளே யாகுமென்று அறியவேண்டும்.

There is no plain-Tamil companion reading for this passage. Vallalar's original prose stands here on its own, and nothing has been written in its place.

பிரிவு 25d மூலம் மட்டும்

மூலம் Vallalar's own words

எல்லாச் சீவர்களும் கடவுள் இயற்கையுண்மை ஏகதேசங்களாதலாலும் அவரவர் இடங்களிற் கடவுள் அருள்விளக்கம் விளங்குதலாலும், சமுசாரிகளுள் தமது தாய் தந்தை புணர்ந்தோர் மக்கள் துணைவர் முதலிய குடும்ப மட்டில் பசியாற்றிக் கொள்ளத் தக்க அற்பசக்தியுள்ள சமுசாரிகள் தாய் பிதா மக்கள் துணைவர் முதலிய குடும்பத்தாரைப் பசியினாற் பரிதபிக்க விட்டு அயலார்க்குப் பசியாற்றத் தொடங்குதலும், தம்மிடத்துப் பசித்து வந்த அயலாரை அந்தப் பசியால் பரிதபிக்க விட்டுத் தம் குடும்பத்தார் பசியை யாற்றத் தொடங்குதலும், கடவுளருளுக்குச் சம்மதமல்ல. ஆதலால், தமது குடும்பச் செலவைக் கூடியமட்டில் சிக்கனஞ் செய்து இருதிறத்தார் பசியும் நீக்குதல் வேண்டுமென்றும்; அற்பசத்தியினுங் குறைபட்டுத் தமது குடும்பம் மட்டிலும் பசியாற்றுவிப்பதற்குப் பிரயாசையால் மிகச் சிறிய முயற்சியுடைய சமுசாரிகள் தமது குடும்ப மட்டிலாவது பசியாற்றுவித்துக் கொண்டு, தம்மிடத்துப் பசித்துவந்த அயலார் விஷயத்தில் மிகவும் தயவுடையவர்களாகி அவர் பசியை மற்றொருவரைக் கொண்டாவது ஆற்றுவிப்பதற்குத் தக்க முயற்சி யெடுத்துக் கொள்ளவேண்டு மென்றும்; இயல்புள்ள பிரபல சமுசாரிகள் தங்கள் தங்கள் வருவாய்க்குத் தக்கவரையில் தாய், பிதா, புணர்ந்தோர், மக்கள், துணைவர், உறவினர், சினேகர், அதிதிகள், பெரியர், அடிமைகள், அயலார், பகைவர் முதலியவர்களுக்கும், தமது குடும்பத்திற்குச் சகாயமாகத் தேடிய பசு, எருது, எருமை, ஆடு, குதிரை, தாவர முதலிய பிராணிகளுக்கும், பசியை ஆற்றுவித்துத் திருப்தியின்பத்தை உண்டுபண்ண வேண்டுமென்றும்; விவாகம் புத்திரப்பேறு தெய்வம் படைத்தல் முதலிய பலவகைச் செய்கைகளில் வேறு வேறு சடங்குகளும் வேறு வேறு வினோதங்களும் வேறு வேறு பெருமைப்பாடுகளும் குறித்துப் பொருட் செலவு செய்தலை அமைத்து, விவாக முதலிய அந்தந்தச் செய்கைகளிலும் பசித்த சீவர்களுக்குப் பசியை ஆற்றுவித்து இன்பத்தை யுண்டுபண்ணுகின்ற சிறப்பினையே செய்யவேண்டுமென்றும், அப்படிச் செய்யில் பசித்தவர் பசி நீங்கி அடைந்த இன்பத்திலும் அனேக மடங்கு அதிகமான இன்பத்தைத் தாம் அடைவார்களென்றும் சத்தியமாக அறியவேண்டும்.

There is no plain-Tamil companion reading for this passage. Vallalar's original prose stands here on its own, and nothing has been written in its place.

பிரிவு 31இத்தளத்தின் குறிப்பைப் படிக்கRead the note from this site

மூலம் Vallalar's own words

சமுசாரிகள் விவாக முதலிய விசேஷ காரியங்களில் பந்தலை அலங்கரித்தும், அவ்விடத்தில் வேறு வேறு சடங்குகளைச் செய்வித்தும், ஆடல் பாடல் வரிசை ஊர்வலம் முதலிய வினோதங்களையும் அப்பவர்க்கம் சித்திரான்னம் முதலிய பெருமைப்பாடுகளையும் நடத்தியும், எக்களிப்பில் அழுந்தியிருக்குந் தருணத்தில் பசித்த ஏழைகள் முகத்தைப் பார்க்கவும் சம்மதிக்கவில்லை. இப்படிப்பட்ட சந்தோஷ காலத்தில் தமக்காயினும் தமது மக்கள் துணைவர் முதலியோர்க்காயினும் ஒவ்வோர் ஆபத்து நேரிடுகின்றது. அப்போது அவ்வளவு சந்தோஷத்தையும் இழந்து துக்கப்படுகிறார்கள். இப்படித் துக்கப்படும்போது அலங்காரஞ் செய்த பந்தலும், சங்கல்ப விகல்பமான சடங்குகளும் ஆடல் பாடல் வாத்தியம் வரிசை ஊர்வலம் முதலிய வினோதங்களும் அப்பவர்க்கம் சித்திரான்னம் முதலிய பெருமைப்பாடுகளும் அந்த ஆபத்தைத் தடைசெய்யக் கண்டதில்லை. அந்தச் சுபகாரியத்தில் உள்ளபடியே பசித்த சீவர்களுக்கு ஆகாரங் கொடுத்துப் பசியை நீக்கி அவர்கள் அகத்திலும் முகத்திலும் கடவுள் விளக்கத்தையும் கடவுளின்பத்தையும் வெளிப்படச் செய்திருந்தார்களானால், அந்த விளக்கமும் இன்பமும் அத்தருணத்தில் நேரிட்ட ஆபத்தை நீக்கி விளக்கத்தையும் இன்பத்தையும் சத்தியமாக உண்டுபண்ணுமல்லவா? ஆகலில் விவாக முதலிய விசேஷச் செய்கைகளிலும் தங்கள் தங்கள் தரத்திற்கு ஒத்தபடி பசித்தவர்களது பசியை ஆற்றுவித்துத் திருப்தியின்பத்தை உண்டுபண்ணுவது முக்கியமென் றறியவேண்டும். சூலை குன்மம் குஷ்டம் முதலிய தீராத வியாதிகளால் வருந்துகின்ற சமுசாரிகள் தங்கள் தரத்திற்கு ஒத்தபடி பசித்தவர்களுக்குப் பசி யாற்றுவிப்பதே விரதமாக அனுசரித்தார்களானால், அந்தச் சீவகாருணிய அனுசரிப்பே நல்ல மருந்தாக அந்த வியாதிகளை நிவர்த்தி செய்து, விசேஷ சௌக்கியத்தை உண்டுபண்ணுமென்பது உண்மை. பல நாள் சந்ததி யில்லாமல் பலபல விரதங்களைச் செய்து வருந்துகின்ற சமுசாரிகள் தங்கள் தரத்திற்குத் தக்கபடி பசித்த ஏழைகளது பசியை ஆற்றுவிப்பதே விரதமாக அனுசரிப்பார்களானால், அந்தச் சீவகாருண்ய அனுசரிப்பு நல்ல அறிவுள்ள சந்ததியை உண்டுபண்ணு மென்பது உண்மை. அற்ப வயதென்று குறிப்பினால் அறிந்துகொண்டு இறந்து போவதற்கு அஞ்சி விசாரப்படுகின்ற சமுசாரிகள் தங்கள் தரத்திற்குத் தக்கபடி பசித்த ஏழைகளுக்குப் பசியை ஆற்றுவிப்பதே விரதமாக அனுசரிப்பார்களானால், அந்த சீவகாருணிய அனுசரிப்பு தீர்க்காயுளை உண்டுபண்ணுமென்பது உண்மை. கல்வி அறிவு செல்வம் போகம் முதலியவைகளைக் குறித்து வருந்துகின்ற சமுசாரிகள் தங்கள் தரத்திற்குத் தக்கபடி பசித்த ஏழைகளுக்குப் பசியாற்றுவிப்பதே விரதமாக அனுசரிப்பார்களானால், அந்தச் சீவகாருணிய அனுசரிப்பு கல்வி அறிவு செல்வம் போகம் முதலானவைகளை உண்டு பண்ணுமென்பது உண்மை.

எளிய தமிழ் உரை A plain-Tamil companion reading, not Vallalar's words

திருமணம் போன்ற சிறப்பு நிகழ்வுகளில் ஏழைகளின் பசியைப் போக்குவது ஏன் முக்கியம் என்பதை வள்ளலார் இப்பகுதியில் விளக்குகிறார்.

குடும்பத்தினர் திருமணம் போன்ற மகிழ்ச்சியான நிகழ்வுகளில் பந்தல், சடங்கு, ஆடல் பாடல் என ஆடம்பரம் செய்வதைவிட, அதே நிகழ்வில் பசியுடன் வரும் ஏழைகளுக்கு உணவளித்து அவர்களின் பசியைப் போக்குவதே முக்கியம் என்று வள்ளலார் கூறுகிறார். குடும்பத்தினருக்கு ஏதேனும் ஆபத்து வரும்போது, அலங்கரிக்கப்பட்ட பந்தலோ சடங்குகளோ அந்த ஆபத்தைத் தடுக்கவில்லை என்பதையும் அவர் சுட்டிக்காட்டுகிறார். மேலும், தீராத நோய்களால் வருந்துவோர் தங்கள் வசதிக்கேற்பப் பசித்தோர்க்கு உணவளிப்பதை விரதமாகக் கடைப்பிடித்தால், அந்த ஜீவகாருண்ய அனுசரிப்பே அந்த நோய்களைத் தணித்து நல்ல ஆரோக்கியத்தை அளிக்கும் என்று வள்ளலார் கூறுகிறார். இதே போல, சந்ததி இல்லாதோர்க்கு நல்லறிவுள்ள சந்ததியும், குறுகிய ஆயுள் என்று அஞ்சுவோர்க்கு நீண்ட ஆயுளும், கல்வி செல்வம் முதலியவை வேண்டுவோர்க்கு அவையும் கிடைக்கும் என்று இப்பகுதியில் வள்ளலார் அருளுகிறார்.

மையக் கருத்து The core idea

பசியாறுவதே சிறந்த விரதம் எனவும், அதன் பயன்கள் நோய்நீக்கம், சந்ததி, நீண்ட ஆயுள், கல்வி, செல்வம் என விரிவானவை எனவும் வள்ளலார் இப்பகுதியில் அருளுகிறார் என்பதை இங்கு பதிவு செய்கிறோம். இவை மூலநூலின் சொந்த வாக்குகள்; இணையத்தளத்தின் சொந்த உறுதிமொழி அல்ல (மேலே site_voice_note பார்க்கவும்).

பிரிவு 32இத்தளத்தின் குறிப்பைப் படிக்கRead the note from this site

மூலம் Vallalar's own words

பசித்தவர்களுக்குப் பசியாற்றுவிப்பதே விரதமாகக் கொண்ட சீவகாருணிய முள்ள சமுசாரிகளுக்குக் கோடையில் வெயிலும் வருத்தாது, மண்ணும் சூடு செய்யாது - பெருமழை, பெருங்காற்று, பெரும்பனி, பேரிடி, பெருநெருப்பு முதலிய உற்பாதங்களும் துன்பம் செய்விக்கமாட்டா - விடூசிகை* விஷக்காற்று விஷசுரம் முதலிய அசாத்திய பிணிகளுமுண்டாகா - அந்தச் சீவகாருணியமுள்ள சமுசாரிகள் ஆற்று வெள்ளத்தாலும் கள்ளர்களாலும் விரோதிகளாலும் கலக்கப்படார்கள் - அரசர்களாலும் தெய்வங்களாலும் அவமதிக்கப்படார்கள் - சீவகாருணிய முள்ள சமுசாரிகளது விளைநிலத்தில் பிரயாசை யில்லாமலே விளைவு மேன்மேலும் உண்டாகும் - வியாபரத்தில் தடையில்லாமல் லாபங்களும், உத்தியோகத்திற் கெடுதியில்லாத மேன்மையும் உண்டாகும் - சுற்றங்களாலும் அடிமைகளாலும் சூழப்படுவார்கள் - துஷ்டமிருகங்களாலும் துஷ்ட ஜந்துக்களாலும் துஷ்டப் பிசாசுகளாலும் துஷ்ட தெய்வங்களாலும் பயஞ்செய்யப்படார்கள் - சீவகாருணியமுள்ள சமுசாரிகளுக்கு எப்படிப்பட்ட ஆபத்துக்களும் அஜாக்கிரதையினாலும் ஊழ்வகையினாலும் சத்தியமாக வராது.

எளிய தமிழ் உரை A plain-Tamil companion reading, not Vallalar's words

பசியாற்றுவதையே விரதமாகக் கொண்டவர்களுக்கு என்னென்ன பயன்கள் கிடைக்கும் என்று வள்ளலார் இப்பகுதியில் கூறுகிறார்.

பசித்தவர்களின் பசியைப் போக்குவதையே விரதமாகக் கடைப்பிடிக்கும் குடும்பத்தினருக்கு இயற்கையே பாதுகாப்பாக அமையும் என்று வள்ளலார் கூறுகிறார். கோடையில் வெயில் அவர்களை வருத்தாது, மண்ணும் சுடாது என்றும், பெருமழை, பெருங்காற்று, பெரும்பனி, பேரிடி, பெருநெருப்பு போன்ற உற்பாதங்களும் அவர்களுக்குத் துன்பம் செய்யா என்றும் அவர் அருளுகிறார். விடூசிகை, விஷக்காற்று, விஷசுரம் முதலிய அசாத்தியப் பிணிகளும் அவர்களை அணுகா என்றும், ஆற்று வெள்ளத்தாலோ, கள்ளர்களாலோ, விரோதிகளாலோ, அரசர்களாலோ அவர்களுக்கு இடையூறு வராது என்றும் இப்பகுதியில் வள்ளலார் கூறுகிறார். மேலும், அவர்கள் பயிரிடும் நிலங்களில் விளைச்சலும், வாணிபத்தில் ஆதாயமும், பணியில் உயர்வும் பெருகும் என்றும், துஷ்ட மிருகங்கள், விஷ ஜந்துக்கள், பேய் பிசாசுகள் ஆகியவற்றால் அவர்களுக்கு அச்சம் இல்லை என்றும் அவர் அருளுகிறார். அஜாக்கிரதையாலோ ஊழ்வினையாலோ எத்தகைய ஆபத்தும் அவர்களுக்கு வராது என்பதும் இப்பகுதியில் வள்ளலார் கூறுவதே.

மையக் கருத்து The core idea

பசியாற்றுதலை விரதமாகக் கொண்டவர்களுக்கு இயற்கைச் சீற்றங்கள், பிணிகள், பகைவர், ஊழ்வினை எதனாலும் தீங்கு வராது என்று வள்ளலார் இப்பகுதியில் அருளுகிறார் என்பதை இங்கு பதிவு செய்கிறோம். இவை மூலநூலின் சொந்த வாக்குகள்; இணையத்தளத்தின் சொந்த உறுதிமொழி அல்ல (மேலே site_voice_note பார்க்கவும்).

பிரிவு 33

மூலம் Vallalar's own words

பசித்தவர்களுக்குப் பசியாற்றுவித்து இன்பத்தை உண்டு பண்ணுகின்ற சீவகாருண்ய ஒழுக்கமாகிய மேலான விரதமானது தேவர்கள், மனிதர்கள், பிரமசாரிகள், சமுசாரிகள், தவசிகள், சந்நியாசிகள், ஆண்சாதியர், பெண்சாதியர், வார்த்திபர், வாலிபர், உயர்ந்தோர், தாழ்ந்தோர் முதலிய யாவராலும் அவசியம் செய்யத்தக்க தென்பது கடவுளாணை யென்றறிய வேண்டும்.

எளிய தமிழ் உரை A plain-Tamil companion reading, not Vallalar's words

பசியாற்றும் இந்த உன்னதமான ஜீவகாருண்ய விரதம் யாருக்கெல்லாம் பொருந்தும்? இது குறிப்பிட்ட ஆசிரமத்திலோ அல்லது சாதியிலோ உள்ளவர்களுக்கு மட்டுமானதா?

பசியால் துடிப்பவர்களுக்கு உணவளித்து, அவர்கள் முகத்தில் இன்பத்தை உருவாக்குவது என்ற இந்த மாபெரும் ஜீவகாருண்ய விரதமானது, எந்த ஒரு குறிப்பிட்ட பிரிவினருக்கும் மட்டும் உரியது அல்ல. சொர்க்கத்தில் வாழும் தேவர்கள் முதல் பூமியில் வாழும் மனிதர்கள் வரை இந்த அறம் பொருந்தும். திருமணம் செய்துகொள்ளாத பிரம்மச்சாரிகள், குடும்பஸ்தர்களான சமுசாரிகள், காட்டிற்குச் சென்று கடுந்தவம் செய்யும் தவசிகள், உலகப் பற்றுக்கள் அனைத்தையும் துறந்த சந்நியாசிகள் என அனைத்து ஆசிரம தர்மங்களைச் சார்ந்தவர்களுக்கும் இது கட்டாயமானதாகும். மேலும், ஆண்கள், பெண்கள் என்ற பாலின பேதமோ, முதியவர்கள் (வார்த்திபர்), இளைஞர்கள் (வாலிபர்) என்ற வயது பேதமோ இதற்கு இல்லை. சமுதாயத்தில் உயர்ந்த அந்தஸ்தில் உள்ளவர்கள், தாழ்ந்த நிலையில் உள்ளவர்கள் எனப் பிரபஞ்சத்தில் உள்ள ஒவ்வொருவராலும், எவ்விதப் பாகுபாடுமின்றிப் பின்பற்றப்பட வேண்டிய ‘மிக அவசியமான கட்டாயச் சட்டம்’ ஆகும். இதுவே இறைவனின் நேரடிக் கட்டளை (கடவுளாணை) என்பதை ஒவ்வொருவரும் உறுதியாக அறிய வேண்டும். இந்த ஒழுக்கத்திலிருந்து விலக்கு பெற்றவர்கள் பிரபஞ்சத்தில் எவருமே இல்லை.

மையக் கருத்து The core idea

ஜீவகாருண்யம் என்பது முனிவர் முதல் பாமரர் வரை, தேவர் முதல் மனிதர் வரை எவ்விதப் பாகுபாடுமின்றிப் பிரபஞ்சத்தில் உள்ள அனைவரும் கட்டாயமாகப் பின்பற்ற வேண்டிய இறைவனின் நேரடியான கட்டளையாகும்.

பிரிவு 34

மூலம் Vallalar's own words

பசித்தவர்க்குப் பசியை நீக்குகின்ற விஷயத்தில் புருஷனைப் பெண்சாதி தடுத்தாலும், பெண்சாதியைப் புருஷன் தடுத்தாலும், பிள்ளைகளைத் தந்தை தடுத்தாலும், தந்தையைப் பிள்ளைகள் தடுத்தாலும், சீஷரை ஆசாரியர் தடுத்தாலும், அடியாரை ஆண்டவன் தடுத்தாலும், குடிகளை அரசன் தடுத்தாலும் அந்தத் தடைகளால் சிறிதுந் தடைபடாமல் அவரவர் செய்த நன்மை தீமைகள் அவரவரைச் சேருமல்லது வேரிடத்திற் போகா வென்பதை உண்மையாக நம்பிச் சீவகாருணிய ஒழுக்கத்தை நடத்தவேண்டுமென்றும் அறியவேண்டும்.

எளிய தமிழ் உரை A plain-Tamil companion reading, not Vallalar's words

ஏழைகளின் பசியைப் போக்க நாம் முயற்சி செய்யும் போது, நமது குடும்பத்தாரோ அல்லது குரு, அரசன் போன்ற அதிகாரத்தில் உள்ளவர்களோ அதனைத் தடுத்தால் நாம் என்ன செய்ய வேண்டும்?

பசியால் துடிப்பவர்களுக்கு உணவு கொடுத்து அவர்கள் பசியை நீக்கும் அந்தப் புனிதமான செயலைச் செய்ய முற்படும் போது, பலவிதமான தடைகள் வரலாம். ஒரு கணவன் தர்மம் செய்ய நினைக்கும்போது அவனது மனைவி தடுத்தாலும், அல்லது மனைவி செய்ய நினைப்பதைக் கணவன் தடுத்தாலும் ஒருபோதும் பின்வாங்கக்கூடாது. பிள்ளைகள் பசியாற்ற நினைப்பதைத் தந்தை தடுத்தாலும், அல்லது தந்தை செய்வதைப் பிள்ளைகள் தடுத்தாலும் அதற்காகப் பணியக்கூடாது. ஆன்மீகப் பாதையில் ஒரு சீடனை அவனது குரு (ஆசாரியர்) தடுத்தாலும், ஒரு அடியாரை (பக்தனை) அவனது முதலாளியோ அல்லது ஆண்டவனோ தடுத்தாலும், நாட்டு மக்களை அரசன் தடுத்தாலும் கூட, ஒருவன் இந்தத் தடைகளுக்கெல்லாம் சிறிதும் பயந்து தன் அறத்தை விட்டுவிடக்கூடாது. ஏனென்றால், “அவரவர் செய்யும் நன்மை தீமைகளுக்கான கர்ம பலன்கள் அவரவரை மட்டுமே போய்ச் சேருமே தவிர, தடுத்தவர்களைச் சேராது” என்ற முழுமையான உண்மையை நம்ப வேண்டும். பசியைப் போக்காமல் விடும் பாவமானது, செய்ய நினைத்தவனையே சேருமே தவிர, தடுத்த குருவையோ அரசனையோ சேராது. எனவே, யாருடைய தடையையும் பொருட்படுத்தாமல் தைரியமாக ஜீவகாருண்ய ஒழுக்கத்தைத் தொடர்ந்து நடத்த வேண்டும்.

மையக் கருத்து The core idea

பசியாற்றும் தொண்டைச் செய்யும்போது குடும்பம், குரு, அல்லது நாடாளும் அரசன் என எவர் தடுத்தாலும் அதற்காகப் பணியாமல், ஒருவரின் கர்ம வினைக்கு அவரே முழுப் பொறுப்பு என்பதை உணர்ந்து ஜீவகாருண்யத்தைத் தடையின்றிச் செய்ய வேண்டும்.

பிரிவு 35

மூலம் Vallalar's own words

உள்ளபடி பசியால் வருந்துகின்ற சீவர்களுக்கு ஆகாரங்கொடுக்க நினைத்தபோது, நினைத்த புண்ணியரது மனம் வேறு பற்றுக்களை விட்டுச் சுத்தக் கரணமாகி நினைத்தபடியால், அந்தப் புண்ணியர்களை யோகி களென்றே உண்மையாக அறியவேண்டும். ஆகாரங் கொடுக்க நினைத்தபடி உபசரித்துக் கொடுக்கும்போது, அவருண்ணுவது தாமுண்ணுவதாக அறிந்து களிக்கின்ற படியால், ஞானி களென்றே உண்மையாக அறியவேண்டும். ஆகாரங்கொடுக்க உண்டு பசி தீர்ந்தவர்களுக்கு அத்தருணத்தில் ஆன்மாவின் உள்ளும் புறத்தும் கீழும் மேலும் நடுவும் பக்கமும் நிறைந்து கரண முதலிய தத்துவங்களெல்லாம் குளிர்வித்துத் தேகமுழுதும் சில்லென்று தழைய முகத்தினிடமாகப் பூரித்து விளங்குகின்ற கடவுள்விளக்கத்தையும் திருப்தியின்பமாகிய கடவுளின் இன்பத்தையும் பிரத்தியட்சத்தில் தரிசித்து அனுபவிக்கின்றார்க ளாதலால், அந்தப் புண்ணியர்கள் கடவுளைக் கண்டவர் களென்றும் கடவுளின்பத்தை அனுபவிக்கின்ற முத்தரென்றும் அறியவேண்டும். பசி நீங்க உண்டு சந்தோஷித்தவர்கள் இந்தப் புண்ணியர்களைத் தெய்வமாகப் பாவிக்கின்றார்களாதலால், இவர்களே தெய்வமு மென்று உண்மையாக அறியவேண்டும்.

சீவகாருணிய ஒழுக்க முடையவர்களாகிச் சீவர்களைப் பசி யென்கின்ற அபாயத்தினின்றும் நீங்கச் செய்கின்ற உத்தமர்கள், எந்தச் சாதியாராயினும், எந்தச் சமயத்தாராயினும், எந்தச் செய்கையை யுடைவர்க ளாயினும், தேவர், முனிவர், சித்தர், யோகர் முதலிய யாவராலும் வணங்கத்தக்க சிறப்புடையவர்களென்று சர்வசக்தியையுடைய கடவுள்சாட்சியாக சத்தியஞ் செய்யப்படுமென்று அறிய வேண்டும்.

இன்னும் இந்தச் சீவகாருணிய ஒழுக்கத்தின் விரிவைச் சமரச வேதத்திற் கண்டு கொள்ளலாம்.

எளிய தமிழ் உரை A plain-Tamil companion reading, not Vallalar's words

பசியால் வாடும் ஏழைகளுக்கு உணவளிக்கும் ஒரு சாதாரண மனிதன், ஆன்மீக ரீதியில் எந்தெந்த உயர்ந்த நிலைகளைத் தானாகவே அடைகிறான்? அவனது ஆன்மீக அடையாளம் எவ்வாறு உருமாறுகிறது?

பசியால் வாடும் உயிர்களுக்கு உணவளிக்கும் மனிதர்கள், எவ்விதக் கடுமையான தவமுமின்றிப் பின்வரும் நான்கு மாபெரும் ஆன்மீக நிலைகளைத் தன்னிச்சையாக அடைகிறார்கள்: முதலாவதாக, பசியால் வாடுபவர்களுக்கு உணவு கொடுக்க வேண்டும் என்று ஒருவன் நினைக்கும் போது, அவனது மனம் உலகத்தின் மற்ற ஆசைகளையும் பற்றுக்களையும் மறந்து, அந்த ஒரு நினைவில் மட்டும் தூய்மையாக (சுத்த கரணம்) நிலைக்கிறபடியால், அந்தப் புண்ணியவான் உண்மையான ‘யோகி’ ஆகிறான். இரண்டாவதாக, நினைத்தபடியே அவர்களுக்கு உணவை அன்போடு பரிமாறும்போது, அவர்கள் உண்பதை தான் உண்பதாகவே பாவித்து அகங்காரமற்று அகமகிழும்படியால், அவன் அபேத நிலையை அடைந்த உண்மையான ‘ஞானி’ ஆகிறான். மூன்றாவதாக, பசியோடு வந்தவர்கள் அந்த உணவை உண்டு பசி தீர்ந்த தருணத்தில், அவர்களின் ஆன்மாவிலும், உடலிலும், நாடி நரம்புகளிலும் (கரண முதலிய தத்துவங்கள்) ஏற்பட்ட எரிச்சல் தணிந்து உடல் சில்லென்று குளிர்ச்சியடைகிறது. அப்போது அவர்கள் முகத்தில் முழுமையாகப் பூரித்து விளங்கும் அந்தத் தெய்வப் பிரகாசத்தையும் (கடவுள் விளக்கம்), அந்தத் திருப்தியான தெய்வ இன்பத்தையும், உணவு அளித்தவன் நேருக்கு நேராகத் (பிரத்தியட்சத்தில்) தரிசிக்கிறான். இதனால் அவன் ‘கடவுளைக் கண்டவன்’ என்றும், பேரின்பத்தை அனுபவிக்கும் ‘முத்தன்’ (முக்தி அடைந்தவன்) என்றும் அறியப்படுகிறான். நான்காவதாக, பசி தீர்ந்து சந்தோஷம் அடைந்தவர்கள், தங்களுக்கு உணவளித்த இந்தப் புண்ணியர்களைக் கண்கண்ட தெய்வமாகவே நினைத்துக் கும்பிடுகிறார்கள். ஆதலால், இவர்களே உண்மையான ‘தெய்வமும்’ ஆவார்கள். ஆகையால், எவர் ஒருவர் உயிர்களைப் பசி என்னும் கொடிய அபாயத்திலிருந்து காப்பாற்றுகிறாரோ, அவர் எந்தச் சாதியாகவோ, மதமாகவோ, எந்தத் தொழில் செய்பவராகவோ இருந்தாலும், அவர் தேவர்கள், முனிவர்கள், சித்தர்கள் எனப் பிரபஞ்சத்தில் உள்ள அனைவராலும் வணங்கத்தக்க தெய்வ நிலையை அடைவார் என்பது சர்வ வல்லமையுடைய கடவுள் மீதான சத்தியமாகும்.

மையக் கருத்து The core idea

மலைக்குகைகளில் தவம் செய்வதும் சாத்திரங்களைப் படிப்பதும் தேவையில்லை; பசியால் வாடும் ஒருவருக்கு உணவளிக்க நினைப்பதும், உணவளிப்பதும், அவர் பசி தீர்ந்து மகிழ்வதைக் காண்பதுமே ஒரு சாதாரண மனிதனை யோகியாகவும், ஞானியாகவும், முக்தனாகவும், இறுதியில் வணங்கத்தக்க தெய்வமாகவே மாற்றிவிடுகிறது.

மேலும் வாசிக்க Further reading

இந்நூலைப் பற்றிய ஆய்வு எழுத்து. இது நூலின் கூற்றுகளுக்குச் சான்று அன்று.

Academic writing about this text. It is not offered as evidence for what the text says.

Srilata Raman, The Transformation of Tamil Religion: Ramalinga Swamigal (1823-1874) and Modern Dravidian Sainthood (Routledge, 2022) - chapter 4
Open access, CC BY-NC-ND, via OAPEN. Chapter 4 treats this exact text and its 1867 origin at the Vadalur feeding house, discussing the reward passages at pp. 122-124. Linked as scholarship about the text, not as corroboration of what it claims.

மூலப் பாடம் பற்றி About the text used here

வள்ளலாரின் 19-ஆம் நூற்றாண்டு வார்த்தைகள் பொதுவுடைமையில் உள்ளவை. இங்குள்ள மூலப் பாடம் ஒரு இணையப் பதிப்பைப் பின்பற்றுகிறது; அச்சிடப்பட்ட பதிப்புடன் இது இன்னும் ஒப்பிடப்படவில்லை.

Vallalar's nineteenth-century wording is in the public domain. The original text here follows one online edition, and has not yet been compared against a printed one.