திரு அருணகிரிநாதர் அருளிய திருப்புகழ்அறிமுகம் What is Thiruppugazh? An Introduction

திருப்புகழ் என்பது திரு அருணகிரிநாதர் முருகப்பெருமான் மீது பாடிய பக்திப் பாடல்களின் தொகுப்பு ஆகும். கவிதை நயம், இசை நயம், தத்துவ ஆழம் ஆகியவற்றால் நடுக்கால தமிழ் இலக்கியத்தின் மையமான படைப்புகளுள் ஒன்றாக இது கருதப்படுகிறது.

Thiruppugazh is the collection of devotional songs Saint Arunagirinathar composed in praise of Lord Murugan. For its poetic craft, its musical quality and its philosophical depth, it stands as one of the central works of medieval Tamil literature.

ஒவ்வொரு பாடலும் தனக்கே உரிய தனித்துவமான ஓசை அமைப்பில், சந்தம் என்ற முறையில் கட்டமைக்கப்பட்டுள்ளது. இந்தச் சந்த வன்மை காரணமாகவே அருணகிரிநாதர் "சந்தப் பாவலர் பெருமான்" என்று போற்றப்படுகிறார்.

Every song is built on its own distinctive rhythmic pattern, called chandam. It is this mastery of chandam that earned Arunagirinathar the title Chanda Paavala Peruman, one accomplished in the poetry of meter.

அருணகிரிநாதர் திருவண்ணாமலையில் பிறந்தார். தந்தையார் திருவேங்கடர், தாயார் முத்தம்மை. பிறந்த சில நாட்களிலேயே தந்தையை இழந்த அவரை, தமக்கை பாசத்துடன் வளர்த்தார். ஒரு பதிவு அவரது காலத்தை பொ.ஆ. 1370 முதல் 1450 வரை எனக் குறிப்பிடுகிறது; மற்ற பதிவுகள் இவ்வளவு துல்லியமாகக் காலம் குறிப்பிடாமல், அவரைப் பதினைந்தாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தவராகவே பொதுவாகக் குறிப்பிடுகின்றன.

Arunagirinathar was born in Thiruvannamalai, to his father Thiruvengadar and mother Muthammai. He lost his father within days of his birth, and his elder sister raised him with great fondness. One account places his life between 1370 and 1450 CE; other accounts give no date this precise, and place him only broadly in the fifteenth century.

மரபு கூறும் வரலாறு: இளமையில் இன்பவாழ்வில் ஈடுபட்டு, உடல்நலம் கெட்டு, திருவண்ணாமலைக் கோபுரத்திலிருந்து விழுந்து உயிரை மாய்த்துக் கொள்ள முற்பட்டார் என்றும், அப்போது முருகப்பெருமான் அவரைக் காப்பாற்றி, குணமாக்கி, பாடல் இயற்றும் ஆற்றலை அருளினார் என்றும் மரபு கூறுகிறது. இது பக்தி மரபு சொல்லும் வரலாறே தவிர, சான்று பெற்ற வரலாறு அன்று. அருணகிரிநாதரின் சொந்தப் பாடல் ஒன்று, அவரை மணமுடைத்தவராகவும் அவரது தந்தை நீண்ட காலம் வாழ்ந்ததாகவும் குறிப்பிடுகிறது, இது பிரபலமான கதையிலிருந்து வேறுபடுகிறது.

The tradition tells this story of his youth: that he lived a life of excess, fell gravely ill, and attempted to end his life by leaping from the temple tower at Thiruvannamalai, and that Murugan saved him there, healed him and gave him the gift of song. This is the devotional tradition's account, not a documented history. One of Arunagirinathar's own verses describes him as married and his father as having lived on, which differs from the popular story.

குணமடைந்த பின் அருணகிரிநாதர் திருவண்ணாமலையிலிருந்து புறப்பட்டு, முருகப்பெருமானின் ஆறுபடை வீடுகள் உள்ளிட்ட இருநூறுக்கும் மேற்பட்ட தலங்களுக்குச் சென்று, ஒவ்வொரு தலத்திலும் பாடல்கள் பாடினார். இந்தியா முழுவதும், ஈழத்திலும் அவர் பயணித்தார்.

Once healed, Arunagirinathar set out from Thiruvannamalai and travelled to the six abodes of Murugan and well over two hundred further shrines, singing at each one. His journey took him across India and into Eezham (Sri Lanka).

திருப்புகழ் தவிர, கந்தர் அனுபூதி (52 பாடல்கள்), கந்தர் அந்தாதி (102), கந்தர் அலங்காரம் (108), திருவகுப்பு (25), வேல் விருத்தம் (11), மயில் விருத்தம் (11), சேவல் விருத்தம் (11), திருவெழுகூற்றிருக்கை ஆகிய எட்டு நூல்களையும் அருணகிரிநாதர் அருளினார். இந்த ஒன்பதும் சேர்ந்து அவரது படைப்புகளாகக் கொள்ளப்படுகின்றன.

Besides Thiruppugazh, Arunagirinathar composed eight further works: Kandhar Anubudhi (52 verses), Kandhar Andhathi (102), Kandhar Alangaram (108), Thiruvakuppu (25), Vel Viruththam (11), Mayil Viruththam (11), Sevar Viruththam (11) and Thiruvezhukootrirukkai. Devotees count all nine together as his body of work.

தமது இறுதிக் காலத்தைத் திருவண்ணாமலையில் கழித்த அருணகிரிநாதர், அங்கேயே இறைவனுடன் இணைந்தார். அருணாசலேசுவரர் கோயிலின் மேற்குப் பிராகாரத்தில் அவரது சமாதி இன்றும் காணப்படுகிறது.

Arunagirinathar spent his final years in Thiruvannamalai and was united with the Lord there. His samadhi still stands within the western prakaram of the Arunachaleswarar temple.

திருப்புகழின் ஒவ்வொரு பாடலும் ஒரு தனித்த தாள அமைப்பில் கட்டப்பட்டுள்ளது. குறில் ஒலியுள்ள எழுத்துக்களும் (தன, த, ந போன்றவை), நெடில் ஒலியுள்ள எழுத்துக்களும் (தான, தா, நா போன்றவை) இணைந்து, இரண்டு முதல் ஐந்து எழுத்துக்கள் வரையிலான தொடர் ஓசைக் கூறுகளை உருவாக்குகின்றன. ஒவ்வொரு பாடலும் தனக்கே உரிய கூறு அமைப்பைக் கொண்டிருப்பதால், திருப்புகழைப் பாடும்போது ஒவ்வொரு பாடலும் வேறு துடிப்பில், வேறு நடையில் கேட்கிறது.

Every Thiruppugazh song is built on its own distinct rhythmic pattern. Short syllabic units (sounds like tha, na) and long units (sounds like thaa, naa) combine into repeating rhythmic cells of two to five syllables. Because each song carries its own cell pattern, no two Thiruppugazh songs sound alike in rhythm; each has its own pulse and its own gait when sung.

பொதுவாக இசையில் தாளம் இராகத்தையும் சொல் அமைப்பையும் நடத்திச் செல்லும்; திருப்புகழில் இது தலைகீழாக நடக்கிறது, சந்தமே தாளத்தைத் தீர்மானிக்கிறது. இதனால் பல திருப்புகழ் தாளங்கள் கர்நாடக இசையின் வழக்கமான முப்பத்தைந்து தாள அமைப்பிற்கு வெளியே நிற்கின்றன; இவை "சந்த தாளம்" எனப்படுகின்றன.

In most music the tala shapes the words sung to it; in Thiruppugazh this runs the other way, the chandam determines the tala. Because of this, many Thiruppugazh talas fall outside Carnatic music's usual thirty-five tala scheme, and are known as chanda tala, talas born from the meter itself.

அருணகிரிநாதர் பதினாறாயிரத்திற்கும் மேற்பட்ட பாடல்களை இயற்றியதாக மரபு கூறுகிறது. இன்று எஞ்சியிருக்கும் பாடல்களின் எண்ணிக்கை, ஆதாரத்திற்கேற்ப 1,300 முதல் 1,365 வரை மாறுபடுகிறது. இத்தளத்தில் அவற்றுள் 1,340 பாடல்கள் உள்ளன, பாடல் எண் வரிசையிலும் முதல் எழுத்து அடிப்படையிலும் தேடிப் படிக்கலாம்.

Tradition holds that Arunagirinathar composed over sixteen thousand songs. The number that survives today varies between 1,300 and 1,365 depending on the source. This site holds 1,340 of them, browsable by song number and searchable by opening letter.

இந்தப் பாடல்கள் நூற்றாண்டுகளாகப் பல்வேறு கைகளில், ஓலைச் சுவடிகளாகச் சிதறிக் கிடந்தன. ஒரு தொகுப்பாக அச்சில் வருவதற்கு முன், அவை மனப்பாடத்திலும், தனித்தனி வீடுகளில் பாதுகாக்கப்பட்ட சுவடிகளிலும் மட்டுமே உயிர்த்திருந்தன.

For centuries these songs survived scattered across palm-leaf manuscripts held in different hands. Before they were gathered into a single printed collection, they lived on only in memory and in individually kept manuscripts.

முருகப்பெருமானின் ஆறுபடை வீடுகளான திருப்பரங்குன்றம், திருச்செந்தூர், பழநி, சுவாமிமலை, திருத்தணி, பழமுதிர் சோலை ஆகிய ஆறு தலங்களிலும் அருணகிரிநாதர் பாடல்கள் இயற்றியுள்ளார். இவை தவிர, இருநூற்றுக்கும் மேற்பட்ட பிற தலங்களிலும் அவர் பாடிச் சென்றார்.

Arunagirinathar composed songs at all six of Murugan's Arupadai Veedu, the six abodes: Tirupparankundram, Tiruchendur, Palani, Swamimalai, Tiruthani and Pazhamudircholai. Beyond these six, he sang his way through well over two hundred further shrines.

வ. து. சுப்பிரமணிய பிள்ளை (1846–1909) ஆவார், சிதறிக் கிடந்த திருப்புகழ் சுவடிகளை ஒன்று திரட்டியவர். 1876ஆம் ஆண்டு ஆறு பாடல்களை ஆறுமுக நாவலரின் எழுத்துக்களுள் கண்டெடுத்ததில் தொடங்கி, 1878இல் அண்ணாமலை பிள்ளையிடமிருந்து 750 பாடல்களையும் சீனிவாச பிள்ளையிடமிருந்து 400 பாடல்களையும், 1881இல் அருமுக ஐயரிடமிருந்து 900 பாடல்களையும், 1903இல் திருமாகறலிலிருந்து 780 பாடல்களையும் பெற்று, பல ஆண்டுகள் தொடர்ந்து ஓலைச் சுவடிகளைத் திரட்டினார்.

V.T. Subramania Pillai (1846–1909) was the one who gathered the scattered Thiruppugazh manuscripts. He began in 1876, finding six songs within Arumuga Navalar's own writings, then received 750 songs on palm leaf from Annamalai Pillai and 400 more from Sreenivasa Pillai in 1878, 900 more from Arumuga Iyer in 1881, and 780 more from Tirumakaral in 1903, gathering manuscripts continuously across these years.

இவ்வாறு திரட்டப்பட்ட பாடல்கள் தொகுதிகளாக அச்சிடப்பட்டன: முதல் தொகுதி 1895இல் 603 பாடல்களுடனும், இரண்டாம் தொகுதி 1902இல், மூன்றாம் தொகுதி 1926இல் 309 பாடல்களுடனும் அருணகிரிநாதரின் பிற படைப்புகளுடனும் வெளிவந்தது. சுப்பிரமணிய பிள்ளையின் காலத்திற்குப் பின், அவரது மகன் மேலும் பாடல்களைச் சேகரித்து, 1952 முதல் 1957 வரை ஆறு தொகுதிகளில் விளக்கவுரையுடன் வெளியிட்டார்.

The gathered songs were printed in volumes: the first in 1895 with 603 songs, the second in 1902, and the third in 1926 with 309 more songs alongside Arunagirinathar's other works. After Subramania Pillai's time, his son gathered further songs and published a six-volume edition with commentary between 1952 and 1957.

இன்றும் திருப்புகழ் கோயில் ஓதுவார்களாலும், அன்பர் குழுக்களாலும் தொடர்ந்து பாடப்பட்டு வருகிறது. கர்நாடக இசையில் ராகமும் தாளமும் அமைந்த ஒரு தனித்துவமான பாடல் வடிவமாக இது நிலைபெற்றுள்ளது. குழுவாகவும் தனியாகவும் பாடி வரும் பழக்கமே இந்த மரபை உயிர்ப்புடன் வைத்திருக்கிறது.

Thiruppugazh continues to be sung today by temple othuvars and by devotee groups. Within Carnatic music it stands as its own distinctive song form, one carrying both a set raga and a set tala. It is the living practice of singing it, in groups and alone, that keeps the tradition alive.