எம் தாயும் எனக்கு அருள் தந்தையும் நீசிந்தாகுலம் ஆனவை தீர்த்து எனையாள்கந்தா, கதிர் வேலவனே, உமையாள்மைந்தா, குமரா, மறை நாயகனே.
em tAyum enakku aruL tantaiyum nIsintAkulam Anavai tIrttu enaiyALkantA, katir vElavanE, umaiyALmaintA, kumarA, maRai nAyakanE.
உரை
இப்பாடலில் அருணகிரிநாதர் முருகனை அன்னையாகவும் அப்பனாகவும் ஒருங்கே கண்டு பேசுகிறார். பெற்ற தாய் தன் குழந்தையிடம் எந்த கைமாறும் எதிர்பாராமல் அன்பு காட்டுவது போல, முருகன் தன்னை நோக்கிக் காட்டும் கருணைக்கு எல்லையே இல்லை என்பதை உணர்ந்து, தன் மனக் குழப்பங்களை எல்லாம் தீர்த்து, தன்னை ஆண்டு காக்குமாறு வேண்டுகிறார். கந்தா, ஒளிவீசும் வேலேந்திய இறைவா, உமையம்மையின் அருமைப் புதல்வா, என்றும் இளையவனாய் இருக்கும் குமாரா, வேதங்களுக்கே தலைவனே என்று ஒவ்வொரு அழைப்பிலும் நெருக்கமான உறவை வெளிப்படுத்துகிறார். தாய், தந்தை என்ற இரு உறவுகளையும் ஒரே தெய்வத்தில் காணும் இந்தப் பாடல், இறைவனிடம் கொள்ளும் பக்தி வெறும் வழிபாடு அல்ல, குடும்ப உறவின் அளவுக்கு நெருக்கமானது என்பதைச் சொல்கிறது.
Here Arunagirinathar addresses Murugan as both mother and father at once. Just as a mother loves her child without expecting anything back, Murugan's compassion for him has no limit, and so he asks the lord to clear away his mental confusion and take him fully into his care. He calls out with names full of intimacy: Kanda, the radiant spear bearer, the beloved son of Uma, the eternally young Kumara, the lord of the Vedas. By holding both mother and father in a single divine figure, the verse shows that devotion here is not distant worship but something as close as family.
(முருகா.காம் உரை)
- சிந்தாகுலம்
- : மனக் குழப்பம், கவலையால் ஏற்படும் அமைதியின்மை.
- கந்தா
- : முருகனின் இயற்பெயர்களில் ஒன்று; ஸ்கந்தன் என்பதன் தமிழ் வடிவம்.
- மறை நாயகன்
- : வேதங்களுக்குத் தலைவனாக விளங்குபவன்.
முக்கியச் சொற்கள்
பொருள் ஏற்றப்படுகிறது.