கரவாகிய கல்வி உளார் கடை சென்றுஇரவா வகை மெய்ப் பொருள் ஈகுவையோ?குரவா, குமரா, குலிசாயுத, குஞ்சரவா, சிவயோக தயாபரனே.
karavAkiya kalvi uLAr kaTai senRuiravA vakai meyp poruL IkuvaiyO?kuravA, kumarA, kulisAyuta, kunjsaravA, sivayOka tayAparanE.
உரை
உண்மையை மறைத்து வைத்துக்கொண்டு, தேவையின்போது மட்டும் சிறிது சிறிதாகக் கொடுக்கும் கஞ்சத்தனமான கல்வியாளர்களின் வாசலில் போய் நின்று கெஞ்சி வாங்கும் நிலை தனக்கு வேண்டாம் என்று அருணகிரிநாதர் இப்பாடலில் வேண்டுகிறார். இரவாத வகையில், அதாவது யாசிக்காமலேயே, மெய்ப்பொருளை நீயே எனக்குத் தந்தருள மாட்டாயா என்று முருகனை நேரடியாகக் கேட்கிறார். இருளை நீக்கும் குருவே, என்றும் இளமையாய் விளங்கும் குமாரா, ஞானத்தை ஆயுதமாகக் கொண்டவனே, சிவயோகத்தில் கருணை பொழியும் தெய்வமே என்று பல பெயர்களால் விளித்து, மெய்யறிவைத் தரும் குருவும் நீயே, அறியப்பட வேண்டிய பொருளும் நீயே என்பதை நினைவூட்டுகிறார். வெளியில் தேடும் குருமார்களை விட, உள்ளிருந்தே அறிவிக்கும் முருகனின் அருளே உண்மையான வழி என்பது இதன் கருத்து.
In this verse Arunagirinathar refuses to stand and beg at the doorstep of teachers who hoard true knowledge and dole it out sparingly. He asks Murugan directly to give him the real truth without having to beg for it, calling on him by many names: the guru who dispels darkness, the ever-youthful Kumara, the wielder of wisdom, the compassionate one immersed in union with Shiva. The plea is simple and direct: Murugan himself should be both the teacher and the truth taught, so the seeker need not go from door to door searching outside for what only grace from within can give.
(முருகா.காம் உரை)
- கரவாகிய கல்வி
- : மறைத்து, கஞ்சத்தனமாக மட்டும் பகிரும் கல்வி அல்லது அறிவு.
- குரவா
- : இருளை (கு) நீக்குபவன் (ரு) என்று பொருள்படும் குரு என்ற சொல்லின் அழைப்பு வடிவம்.
- சிவயோக தயாபரன்
- : சிவனுடன் இணைந்த யோக நிலையில் கருணை பொழியும் இறைவன்.
முக்கியச் சொற்கள்
பொருள் ஏற்றப்படுகிறது.