மாஏழ் சனனம் கெட மாயைவிடாமூஏடணை என்று முடிந்திடுமோகோவே, குறமின் கொடிதோள் புணரும்தேவே சிவ சங்கர தேசிகனே.
mAEzh sananam keTa mAyaiyiTAmUEtaNai enRu muTintiTumOkOvE, kuRamin koTitOL puNarumtEvE siva sangkara tEsikanE.
உரை
ஏழு வகைப் பிறவிகளின் சுழற்சி முற்றிலும் அழிந்தொழிய வேண்டும் என்று அருணகிரிநாதர் இப்பாடலில் வேண்டுகிறார், ஆனால் தான் இன்னும் மாயையை முழுமையாக விட்டுவிடவில்லை என்பதையும் ஒப்புக்கொள்கிறார். "மூஏடணை" என்ற தொடருக்கு மரபில் இரு விளக்கங்கள் உண்டு; நிலம், பெண், பொருள் என்னும் மூன்று உலகவாசைகள் என்றும், ஆணவம், கன்மம், மாயை என்னும் மூன்று மலங்கள் என்றும் விரிக்கலாம். எது எப்படியிருந்தாலும், இந்த மூன்று கட்டுகளும் எப்போது முடிவுக்கு வரும் என்பதே அவரது ஏக்கம். மின்னலைப் போன்ற தோள்களை உடைய குறமகள் வள்ளியை மணந்த அரசே, சிவபெருமானுக்கே குருவாக விளங்கிய தேவே என்று முருகனை விளித்து, தன் விடுதலைக்கான வேண்டுகோளை முடிக்கிறார்.
Arunagirinathar prays for an end to the whole cycle of the seven kinds of birth, while honestly admitting he has not yet let go of maya, the illusion that keeps binding him. Tradition offers two readings for the three bonds he names here, either the three worldly cravings for land, spouse, and wealth, or the three fundamental impurities of Saiva thought, ego, past deeds, and illusion. Either way his longing is the same, for these bonds to finally end. He closes by calling Murugan the king who married lightning armed Valli and the teacher who instructed Shiva himself, letting that image carry his hope for release.
(முருகா.காம் உரை)
- மாஏழ் சனனம்
- : ஏழு வகைப் பிறவிகளின் சுழற்சி.
- மாயை
- : மெய்ப்பொருளை மறைக்கும் மாயத் தன்மை.
- மூஏடணை
- : மூன்று கட்டுகள்; நிலம், பெண், பொருள் என்னும் ஆசைகள் என்றும், ஆணவம், கன்மம், மாயை என்னும் மும்மலம் என்றும் மரபில் விளக்கப்படும்.
- தேசிகனே
- : குரு, வழிகாட்டி.
முக்கியச் சொற்கள்
பொருள் ஏற்றப்படுகிறது.