ஆதாளியை, ஒன்று அறியேனை அறத்தீது ஆளியை ஆண்டது செப்புமதோகூதாள கிராத குலிக்கு இறைவாவேதாள கணம் புகழ் வேலவனே.
AtALiyai, onRu aRiyEnai aRattItu ALiyai ANTatu seppumatOkUtALa kirAta kulikku iRaivAvEtALa kaNam pukazh vElavanE.
உரை
வீண் பேச்சும் அறியாமையும் நிறைந்த தன்னை, தர்மம் தவறி தீமையே செய்யும் ஒருவனை என்று அருணகிரிநாதர் இப்பாடலில் மிகவும் கடுமையாக விமர்சித்துக்கொள்கிறார். இப்படிப்பட்ட தகுதியற்றவனை முருகன் தன் ஆட்சிக்குள் ஏற்றுக்கொண்டது எப்படி என்று வியப்புடன் கேட்கிறார். மணம் கமழும் மலர் அணிந்த குறத்தி வள்ளியின் தலைவனே, பேயுடன் சேர்ந்த கணங்களால் கூடப் புகழப்படுபவனே என்று முருகனை விளிக்கிறார். வேட்டைக் குலப் பெண்ணையும், பேய்க் கணங்களையும் கூட தன்னுடன் இணைத்துக்கொண்ட இறைவன், தகுதி பார்க்காமல் அருள்பவன் என்பதை இந்த உவமைகள் மூலம் நினைவூட்டுகிறார். தகுதியின்மையை மறைக்காமல் ஒப்புக்கொள்வதே, அருளை ஏற்க மனதைத் திறக்கும் முதல் படி என்பது இதன் செய்தி.
Here Arunagirinathar turns unusually harsh criticism on himself, calling himself an idle talker who knows nothing and effectively lives against dharma. He wonders aloud how Murugan could have taken someone so unworthy under his care. He addresses Murugan as lord of fragrant flowered Valli, the hunter girl, and as one praised even by hosts of spirit beings, using both examples to show a Lord who embraces without checking anyone's worthiness first. Admitting one's own unworthiness honestly, the verse suggests, is exactly what opens the mind to receive that grace.
(முருகா.காம் உரை)
- கிராத குலம்
- : வேட்டையாடும் தொழில் கொண்ட குலம்; வள்ளியம்மையின் குலம்.
- வேதாள கணம்
- : பேய், பூத வகையைச் சேர்ந்த பணியாளர் கூட்டம்.
- ஆதாளி
- : பயனற்ற வீண் பேச்சுக்காரன்.
- தீது ஆளி
- : தீமையையே தொழிலாகக் கொண்டவன்.
முக்கியச் சொற்கள்
பொருள் ஏற்றப்படுகிறது.