கிரிவாய் விடு விக்ரம வேல் இறையோன்பரிவாரம் எனும் பதம் மேவலையேபுரிவாய் மனனே பொறையாம் அறிவால்அரிவாய் அடியோடும் அகந்தையையே.
kirivAy viTu vikrama vEl iRaiyOnparivAram enum patam mEvalaiyEpurivAy mananE poRaiyAm aRivAlarivAy aTiyOTum akantaiyaiyE.
உரை
கிரவுஞ்ச மலையைத் தன் வெற்றி வேலால் பிளந்த இறைவனின் தொண்டர் கூட்டத்தில் இன்னும் இடம் பெறவில்லையே என்று அருணகிரிநாதர் தன் மனதையே நேரடியாக விளித்துக் கேட்கிறார். "பரிவாரம்" என்பது இறைவனை நெருங்கி வழிபடும் அடியார் குழாத்தில் சேர்ந்த நிலையைக் குறிக்கும்; அந்த நிலையை மனம் இன்னும் அடையவில்லை என்பதை வருத்தத்துடன் சுட்டிக்காட்டுகிறார். ஆகவே, பொறுமையாகிய அறிவைக் கொண்டு செயல்பட்டு, அகந்தையை வேரோடு பிடுங்கி எறிந்துவிடும்படி மனத்தைத் தூண்டுகிறார். சினத்தையும் "நான்" என்ற உணர்வையும் அடக்குவதே அடியார் கூட்டத்தில் இணையும் முதல் படி என்பதை இப்பாடல் அழுத்தமாகச் சொல்கிறது.
Arunagirinathar speaks directly to his own mind, pointing out that it still has not earned a place among the close devotees of the Lord who split the Krauncha mountain with his victorious spear. He urges the mind to act with the wisdom of patience and pull out arrogance by its very root, not merely trim it back. Taming anger and the sense of "I" is presented here as the first real step toward belonging to that inner circle of devotees.
(முருகா.காம் உரை)
- பரிவாரம்
- : இறைவனை நெருங்கி வழிபடும் அடியார் குழாம்; அத்தகைய குழுவில் சேர்ந்த நிலை.
- பொறை
- : பொறுமை, சகிப்புத்தன்மை.
- அகந்தை
- : நான் என்ற தன்னிலை உணர்வு, ஆணவம்.
- விக்ரம வேல்
- : வெற்றி பொருந்திய வேலாயுதம்.
முக்கியச் சொற்கள்
பொருள் ஏற்றப்படுகிறது.