நாதா, குமரா நம என்று அரனார்ஓதாய் என ஓதியது எப்பொருள் தான்?வேதா முதல் விண்ணவர் சூடும் மலர்ப்பாதா குறமின் பத சேகரனே.
nAtA, kumarA nama enRu aranArOtAy ena Otiyatu epporuL tAn?vEtA mutal viNNavar sUTum malarppAtA kuRamin pata sEkaranE.
உரை
சிவபெருமான் தன் மகனான முருகனை "நாதா, குமரா" என்று அழைத்து, "நம" என்று சொல்லக் கற்றுத்தரும்படி வேண்டியதாக மரபில் ஒரு கதை உண்டு. தந்தையே மகனிடம் பிரணவப் பொருளைக் கேட்டு அறிந்துகொண்ட அந்த நிகழ்வின் உட்பொருள் என்ன என்று அருணகிரிநாதர் இப்பாடலில் வியந்து கேட்கிறார். பிரமன் முதலான வானோர் அனைவரும் தலைமேல் சூடும் மலர் போன்ற திருவடிகளையுடையவனே, மின்னலைப் போன்ற குறமகள் வள்ளியின் காலடியை தன் முடிமேல் சூடிக்கொண்டவனே என்று முருகனை விளிக்கிறார். தந்தைக்கே குருவாக நின்ற இந்தக் காட்சி, அறிவும் அகந்தையும் இல்லாத முழுமையான பணிவே இறையருளை ஈர்க்கும் என்பதைச் சொல்கிறது.
Tradition holds that Shiva once addressed his own son as Lord and Kumara and asked to be taught the meaning of the sacred syllable Om. Arunagirinathar marvels at what that moment really means, a father turning to his son the way a student turns to a teacher. He calls Murugan the one whose flower like feet Brahma and every celestial wear on their heads, and the one who in turn wears lightning bright Valli's feet on his own crown. The image of the father becoming the son's pupil says something simple: complete humility, without ego or claim to knowledge, is what draws grace down.
(முருகா.காம் உரை)
- நாதா, குமரா
- : சிவபெருமான் முருகனை விளித்த அழைப்புச் சொற்கள்; தலைவா, மகனே என்று பொருள்.
- வேதா முதல் விண்ணவர்
- : பிரமன் தொடங்கி அனைத்து தேவர்களும்.
- குறமின்
- : மின்னலைப் போன்றவள் என்று வள்ளியம்மையை விளிக்கும் சொல்.
- பத சேகரனே
- : திருவடியைத் தன் முடிமேல் சூடிக்கொண்டவன்.
முக்கியச் சொற்கள்
பொருள் ஏற்றப்படுகிறது.