சிந்தாகுல இல்லொடு செல்வம் எனும்விந்தாடவி என்று விடப் பெறுவேன்மந்தாகினி தந்த வரோதயனேகந்தா, முருகா, கருணாகரனே.
sintAkula illoTu selvam enumvintATavi enRu viTap peRuvEnmantAkini tanta varOtayanEkantA, murukA, karuNAkaranE.
உரை
இல்லற வாழ்க்கையையும் அதனுடன் வரும் செல்வத்தையும் அருணகிரிநாதர் இங்கு ஒரு அடர்ந்த காட்டுக்கு ஒப்பிடுகிறார். வீடு, குடும்பம், பொருள் ஈட்டல் ஆகியவை தரும் கவலைகளும் குழப்பங்களும் முடிவில்லாமல் தொடர்வதால், அதை ஒரு "விந்திய காடு" என்று உருவகிக்கிறார், எப்போதும் அடர்த்தியாகவும் வழி தெரியாமலும் இருக்கும் காடு போல. இந்தக் காட்டைக் கடந்து விடுபடும் நாள் எப்போது வரும் என்று ஏங்குகிறார். சிவபெருமானின் சடையிலிருந்து கங்கையின் ஒரு பிரிவான மந்தாகினி வழியாகத் தோன்றிய வரோதயா, கந்தா, முருகா, கருணைக் கடலே என்று பல பெயர்களால் அழைத்து, மனதின் கட்டுகளை அவிழ்க்கும் அருளை வேண்டுகிறார். இல்லற வாழ்க்கை தவறு என்று அல்ல, அதில் ஆழ்ந்து மனம் தன்னை மறந்துவிடாமல் காக்கவேண்டும் என்பதே இதன் நுட்பமான செய்தி.
Here Arunagirinathar likens householder life, with all its worry over family and wealth, to a dense, disorienting forest, the kind where a person can wander without ever finding a clear path. He longs for the day he will be free of that tangle. He calls out to Murugan by many names, the one born through Mandakini, a branch of the Ganga flowing from Shiva's hair, and asks for the grace that can finally loosen the mind's knots. The point is not that family life is wrong, but that a mind lost inside it can forget itself entirely.
(முருகா.காம் உரை)
- விந்தாடவி
- : விந்திய மலைத் தொடர்ச்சியில் உள்ள அடர்ந்த காடு; இங்கு குடும்ப வாழ்க்கையின் குழப்பத்திற்கு உருவகம்.
- மந்தாகினி
- : சிவபெருமானின் சடையிலிருந்து பிரிந்து வரும் கங்கையின் ஒரு கிளை.
- வரோதயா
- : வரங்களை அளிக்கும் உதயம் கொண்டவன் என்று பொருள்படும் விளிப்பு.
- கருணாகரனே
- : கருணைக்கு ஊற்றுக் கண்ணாக இருப்பவன்.
முக்கியச் சொற்கள்
பொருள் ஏற்றப்படுகிறது.