காளைக் குமரேசன் எனக் கருதித்தாளைப் பணியத் தவம் எய்தியவாபாளைக் குழல் வள்ளி பதம் பணியும்வேளைச் சுர பூபதி, மேருவையே.
kALaik kumarEsan enak karutittALaip paNiyat tavam eytiyavApALaik kuzhal vaLLi patam paNiyumvELaich sura pUpati, mEruvaiyE.
உரை
அருணகிரிநாதர் இந்தப் பாடலில் தன் வாழ்வையே திரும்பிப் பார்த்து வியப்படைகிறார். என்னைப் போன்ற ஓர் அற்பனுக்கு, என்றும் இளமை குன்றாத குமரேசனை நினைத்து, அவன் திருவடியில் வீழ்ந்து வணங்கும் தவப்பேறு எப்படி வாய்த்தது என்று கேட்கிறார். இது பெருமையல்ல, தன்னைத்தானே நம்ப முடியாத பேரானந்த வியப்பு. பனை மடலைப் போன்ற அழகிய கூந்தலை உடைய வள்ளிநாயகி, தன் இணையற்ற அன்பினால் அதே திருவடியை தினமும் பணிகிறாள். அவளுடைய பக்தியை முன்மாதிரியாக வைத்து, தானும் அதே வழியில் நடக்க விரும்புகிறார் புலவர். முருகன் இங்கே வானுலகைக் காக்கும் அரசனாகவும், மேரு மலையின் தலைவனாகவும் சித்தரிக்கப்படுகிறான், அதாவது அண்டங்களைத் தாங்கும் ஆற்றல் கொண்டவனே, ஒரு சாதாரண அடியானின் தவத்தையும் ஏற்றுக்கொள்கிறான் என்பதை உணர்த்த.
Arunagirinathar looks back at his own life in wonder. How did someone as ordinary as him come to think of the ever-youthful Kumara and find the merit to bow at his feet? He is not boasting; he is astonished at his own good fortune. He sets Valli, whose hair is likened to a palm frond, as the model devotee, since she too worships those same feet with unwavering love every day. Murugan is described here as ruler of the heavens and lord of Mount Meru, a being who upholds entire worlds and yet still receives the small penance of one ordinary devotee.
(முருகா.காம் உரை)
- காளைக் குமரேசன்
- : என்றும் இளமை குன்றாத, வலிமை மிகுந்த முருகப்பெருமான்.
- தவம் எய்துதல்
- : வழிபாட்டு நெறியில் நின்று வந்த தவப்பயன் கிடைத்தல்.
- பாளைக் குழல்
- : பனை மடலைப் போன்ற அழகிய கூந்தலை உடைய வள்ளிநாயகி.
- சுர பூபதி
- : தேவலோகத்தை ஆளும் அரசன் என்ற முருகனின் சிறப்புப் பெயர்.
முக்கியச் சொற்கள்
பொருள் ஏற்றப்படுகிறது.