வடிவும் தனமும் மனமும் குணமும்குடியும் குலமும் குடிபோ கியவாஅடி அந்தம் இலா அயில் வேல் அரசேமிடி என்று ஒரு பாவி வெளிப்படினே.
vaTivum tanamum manamum kuNamumkuTiyum kulamum kuTipO kiyavAaTi antam ilA ayil vEl arasEmiTi enRu oru pAvi veLippaTinE.
உரை
இந்தப் பாடலில் அருணகிரிநாதர் தன் அன்றாட வாழ்க்கையின் மிகவும் தீவிரமான ஒரு துன்பத்தை நேரடியாகப் பேசுகிறார்; அது வறுமை. மிடி என்னும் ஒரு பாவி வந்து வெளிப்பட்டவுடன், உடலின் அழகும் (வடிவு), செல்வமும் (தனம்), மன அமைதியும் (மனம்), நல்ல குணமும் (குணம்), குடும்ப மரியாதையும் (குடி), குலப் பெருமையும் (குலம்) ஒன்றன்பின் ஒன்றாகக் கரைந்து போய்விடுகின்றன என்கிறார். நல்ல பிறப்பும் நல்ல குணமும் இருந்தாலும் கூட, வறுமை வந்தால் அவை எதுவும் காத்து நிற்காது என்பதே இதன் ஆழமான வலி. அருணகிரிநாதர் தானே தன் வாழ்நாளில் கடும் வறுமையை அனுபவித்தவர் என்பதால், இந்த வரிகள் வெறும் கவிதை உவமையாக அல்ல, நேரடி அனுபவமாகவே ஒலிக்கின்றன. இதை எதிர்கொள்ள, தொடக்கமும் முடிவும் இல்லாத நிலைத்த வேலாயுதத்தை ஏந்திய அரசனாகிய முருகனையே அவர் நோக்குகிறார். "இந்தப் பாவி முன் மிடி வந்து வெளிப்படவே கூடாது" என்று அவனிடமே நேரடியாக மன்றாடுகிறார்; இது ஒரு தத்துவ வேண்டுகோள் அல்ல, வாழ்க்கையின் மிக அடிப்படையான தேவை பற்றிய மனிதத் தன்மையான கெஞ்சல்.
Here Arunagirinathar speaks about one of the harshest struggles of ordinary life, poverty itself. He says that when poverty appears like a sinner intruding into one's life, it drains away physical beauty, wealth, peace of mind, good character, family respect, and the honor of one's lineage, one after another. Even a person of good birth and good nature is not spared once poverty takes hold. Since Arunagirinathar himself is remembered as having lived through real poverty, these lines carry the weight of lived experience rather than mere poetic imagery. He turns to Murugan, the eternal spear-bearing king without beginning or end, and asks plainly that poverty never be allowed to show its face before him again. This is a deeply human plea about a basic need, not an abstract philosophical request.
(முருகா.காம் உரை)
- மிடி
- : வறுமை; இங்கு ஒரு பாவியாகவே உருவகிக்கப்படுகிறது.
- குடிபோகியவா
- : குடும்ப மரியாதையும் நல் நிலைமையும் கரைந்து போன விதம்.
- அடி அந்தம் இலா
- : தொடக்கமும் முடிவும் இல்லாத நித்தியத் தன்மை.
- அயில் வேல் அரசு
- : கூரிய வேலாயுதத்தை ஏந்திய அரசனாகிய முருகன்.
முக்கியச் சொற்கள்
பொருள் ஏற்றப்படுகிறது.




