குறியைக் குறியாது குறித்து அறியும்நெறியைத் தனிவேலை நிகழ்த்திடலும்செறிவு அற்று, உலகோடு உரை சிந்தையும் அற்றுஅறிவு அற்று, அறியாமையும் அற்றதுவே.
kuRiyaik kuRiyAtu kuRittu aRiyumneRiyait tanivElai nikazhttiTalumseRivu aRRu, ulakOTu urai sintaiyum aRRuaRivu aRRu, aRiyAmaiyum aRRatuvE.
உரை
முருகா, உன்னை ஒரு குறியாகவோ உருவமாகவோ பிடித்துக்கொள்ளாமலேயே, அந்த குறியை மீறிய நிலையில் உணரும் ஒரு நெறி உண்டு. அந்த நெறியே உன் தனிவேலாகிய ஞான சக்தி அடியவனுக்குள் இயங்கும்போது தானாக விளங்கும். அந்நிலை வாய்த்துவிட்டால், உலகத்தோடு நமக்கிருந்த பற்றுதலும், பேச்சும், நினைவலைகளும் அடங்கிவிடும். 'நான் அறிகிறேன்' என்ற தனி உணர்வும் அற்றுப்போய்விடும்; வியப்பாக, 'எனக்கு அறியாமை இருக்கிறது' என்ற எண்ணம் கூட மிச்சமிராது. அறிவு, அறியாமை என்ற இரு எதிர் நிலைகளும் ஒன்றாக அடங்கும் அந்த ஆழ்ந்த அமைதியே ஞானத்தின் கடைசி நிலை என்று இப்பாடல் நமக்குச் சொல்கிறது.
This verse describes the final stage of realization, where Murugan is grasped not as a fixed sign or form but through a path that goes beyond signs altogether. That path is the working of his spear, the power of wisdom itself, functioning quietly within the devotee. Once that state arrives, worldly attachment, speech, and restless thought all fall away. Even the sense of "I know" dissolves, and strangely, so does the thought "I do not know." Knowledge and ignorance, two opposite states, both settle into the same deep stillness, which this verse names as the true and final ground of wisdom.
(முருகா.காம் உரை)
- குறி
- : அடையாளம் அல்லது இலக்கு; இங்கே இறைவனை ஒரு உருவமாக பிடிக்காமல் உணரும் நிலையைக் குறிக்கிறது.
- தனிவேல்
- : முருகனின் ஞான சக்தி வடிவான வேலாயுதம்.
- செறிவு
- : பற்றுதல், பிணைப்பு.
- அறியாமை
- : ஞானமின்மை; ஆனால் இங்கே அறிவு, அறியாமை என்ற இருமையே கடந்த நிலை சொல்லப்படுகிறது.
முக்கியச் சொற்கள்
பொருள் ஏற்றப்படுகிறது.